zeer emotioneel en depressief na het stoppen met blowen.

  • #61

    hoi, na 18 jaar dagelijks geblowd te hebben sinds drie weken besloten om te stoppen. Uit eerdere ervaringen met stoppen mezelf voorgenomen om geleidelijk aan te stoppen, M.n. Enkel nog in het weekend te blowen. Nu ben ik overtuigd om dat na 3 weken toch ook te laten.

    op zich gaat het me goed af, ik werk veel, voel me beter in mijn vel, werk aan mijn munchies-lichaam en ben een betere vader voor mijn kinderen maar van zodra ik alleen ben duiken de doemgevoelens op. Krijg ideeen in mijn hoofd dat mijn vrouw me niet graag meer ziet, heb het gevoel dat de relatie niet meer lukt en we toch niet zo voor elkaar gemaakt zijn, ook al hou ik zielsveel van haar. Ik heb een beetje het gevoel dat ik me in een negatieve spiraal wil duwen terwijl dit voor niets nodig is. Ik ervaar buiten dit feit en rusteloosheid (moeilijk in slaap geraken) eigenlijk alleen maar positieve elementen zoals meer energie, beter concentratievermogen, frisser ‘s morgens, actiever, zin om aan mezelf te werken.

    Ik vraag bij deze graag na of er mensen zijn die dit ook ervaren of ervaren hebben. Ik lees hier vaak de vraag hoe lang dergelijke gevoelens blijven opduiken? Dit is ook één die ik graag beantwoord zou zien om voor mezelf een doel te kunnen stellen.

    Ik zou zelfs op lange termijn, wanneer ik 100% zeker ben dat ik er klaar voor ben, een gelegenheidsblower willen worden. Zijn er mensen die na lange tijd te blowen en cold turkey te stoppen na een tijdje toch nog een jointje durven opsteken (bv. Op festivals of gezellige feestjes?)? Ik wil iig nooit meer terug naar chronisch of dagelijks gebruik?

    Of is dit puur nog een bijwerking van de jarenlange verslaving? De zogenaamde craving? En verdwijnt dit ook geleidelijk aan?

    Als tip aan diegene die het moeilijk hebben raad ik sporten aan. Een natuurlijke weg om het euforiegevoel op te wekken, works like a charm. Iemand tips voor de emotionele belasting te verminderen of tenminste draaglijker te maken, ik ben echt een emowreck op deze moment en wil mijn huwelijk niet weggooien hiervoor.

    Cheers M

    Reactie
    #62

    hallo,

     

    ik ben 22 jaar en ik blow al ongeveer vanaf mijn 15e. Tussen door ben ik een paar keer 1 of 2 weken gestopt omdat ik er problemen door kreeg of zelf het gevoel had nu is het genoeg maar daarna toch weer vrolijk ermee verder gegaan. Op mijn 20e was ik uit huis gezet mede door het blowen en mijn gedrag erdoor. Toen ben ik tijdelijk bij mijn vader gaan wonen waar het niet beter van werd want hij blowt zelf ook. Op een gegeven moment werd ik aangenomen bij een installatie bedrijf en ging ik ook weer thuis wonen. Het ging allemaal prima (ik blowde weer gewoon elke avond) tot ik een ongeluk kreeg en zware brandwonden opliep op mijn handen en gezicht. Mijn periode in het ziekenhuis was zwaar klote. Tot ik thuis kwam weer in mn vertrouwde omgeving. Snel begon ik weer met blowen. Door mijn ongeluk werd mijn contract niet verlengt en had ik dus geen werk meer. Vanaf dat moment werd het dus elke dag blowen overdag en savonds. Ik rookte trouwens hasj en geen wiet meer. Voor mijn gevoel ging alles goed het herstellen van mijn handen ook dit was rond de zomer. Augustus begon ik met sporten en ging alles de goede kant op. Inmiddels bijna een jaar na het ongeluk moest ik naar de bedrijfsarts waar ik ook aantoonde dat alles goed ging. Tot ik dus op een gegeven moment iets had van het word te veel blowen, thuis zitten, dingen regelen met mn letseladvocaat dus vond ik het een goed idee stoppen met blowen en alles op orde krijgen. Dit heeft heel Averechts gewerkt bij mij.

     

    Dit verhaal van mij is misschien moeilijk te begrijpen maar nu ik ongeveer 4 weken gestopt ben gaat het niet zo goed. Ik heb geen sociale contacten (alleen via de playstation)

    Ik voel me depressief en wil me het liefst elke dag opsluiten. Het lijkt of ik al mijn leuke eigenschappen kwijt ben die ik wel had ik mijn laatste periode dat ik blowde.  Het enigste waar ik me aan vast kan houden is dat het een periode is die over gaat.

     

    Sorry dat ik geen advies kan geven ik wilde alleen even mn verhaal kwijt en dat voelt best goed.

     

    Groetjes

    Reactie
    #63

    Hallo medejunkies, dit is mijn verhaal: ben 34 jaar en nu voor 2 maanden gestopt na 17 jaar geblowd te hebben. De laatste maanden was ik al aan het afbouwen dus de zweetbuien zijn gelukkig voorbij, wel heb ik nog de meest vage levensechte nachtmerries waar ik niets van begrijp. Vaak gaat het over foute vrienden uit mijn jeugd en soms gaat het over James Gandolfini (I know, go figure). De dromen uit mijn jeugd zijn te verklaren omdat ik 17 jaar lang mijn emoties heb onderdrukt met de heerlijke cannabis sativa, een drug die tegenwoordig gelijk staat aan hard drugs. Het THC gehalte is 30x zo hoog als in de jaren 90. Ik blowde zoveel dat ik vaak knock out ging. Het fijnste vond ik om knetter stoned te gamen en dan het liefst games waar ik mijzelf helemaal in kon verliezen zoals word of warcraft. Alles is eigenlijk beter als ik stoned ben; eten, films, muziek, seks en natuurlijk gamen. Ik heb altijd aan mijn verplichtingen kunnen voldoen zoals werk en contact met vrienden onderhouden. Maar het is gewoon tijd om te stoppen, ik wil meer in het leven dan elke avond ontsnappen aan de sleur. Maar het leven is ineens echt, heel erg echt en saai. Wat voor mij helpt is om het leven niet serieus te nemen want dat is het ook niet. Ik omarm een nieuw hoofdstuk waarin ik clean door het leven wil gaan. Maar voor nu schommelen mijn emoties alle kanten op. De ene dag blij en energiek en de ander doodongelukkig waarbij ik zelfs denk ik hoef helemaal niets meer als ik er nu een eind aan maak. Mijn dopamine huishouding is compleet van slag en de toekomst ziet er niet rooskleurig uit maar de wil om te veranderen is er zeker! Wil die troep niet meer roken, het is als verliefd zijn terwijl je weet dat je partner toxic is. Vaak als ik Bijvoorbeeld met vrienden wegging en ik was erg afwezig dan werd ik weer vrolijk als ik eraan dacht dat er een jointje thuis op mij lag te wachten. Zo erg was het. Ik heb weinig advies behalve dat je vol moet blijven houden, want jullie zijn niet alleen. Blowen is heeeeerlijk maar het weegt niet op tegen de negatieve effecten in je leven. Wees sterk genoeg om als mens door het leven te gaan zonder afhankelijk te zijn van een drug. Je denkt dat het helpt maar het verdooft je alleen maar voor even. De dag daarna zit je nog steeds met dezelfde problemen. Probeer ze op te lossen of praat met een psycholoog. Ik heb mijzelf vorige week aangemeld bij Psyq omdat ik erover wil praten, het liefst in een groep met andere looneys net als ik.  Robot die shit: wat je ook doet, je gaat niet blowen. Stay strong!

    Reactie
Reageer op: zeer emotioneel en depressief na het stoppen met blowen.
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief