Hey!

Eerst zn vooral wil ik soort van mijn excuses aanbieden om weer over iets te komen “zagen”. Ik ken dit forum al een tijdje en heb al enkele keren statussen geplaatst (altijd lieve antwoordjes van tandor gekregen, waarvoor dank) but here I’m again… 🙁

Ik maak mij echt zeeeeer grote zorgen… ik ben 19 jaar oud en sinds oktober aan de pil. Dit imdat ik mijn vriendje leerde kennen (niet dat ik per sé direct sex wou, ma ik wou voorzorgen nemen). Ikzelf was nog maagd.

In de nacht van 1 naar 2 januari 2018 heeft hij mij ontmaagd. Op verzoek van het MET CONDOOM te doen (ik ga er eigenlijk nog steeeeeds van uit dat zo’n klein anticonceptiepilleke alleen niet genoeg is, wat vrij dom is….). Seks hebben wij sindsdien altijd met beiden. Naar mijn weten heb ik nog noooooit een pil vergeten. Wel 1x zonder gedaan (ik was echt boos want hij kwam in mij klaar… dat was ergens in januari)

Sinds mijn ontmaagding gebeurde kampte ik met nogale nare dingen. Veel humeurwisselingen, misselijkheid bij het opstaan, vreetbuien, etc. Ik verwaarloosde een beetje alles (school, thuis,…) Nogal vrij depressief, miss niet klaar voor?

Ik heb al 1000000 testjes gedaan (zwangerschapstest uit de Kruidvat) = Negatief. Ook in februari ging in naar gynaecoloog: geen soa, geen zwangersxhap, wel strakke bekkenbodemspieren (miss irrelevante info maar oke)

ik ben eigenlijk ook enorm verdikt, wat mij echt ongelukkig maakt, en daar blame ik natiurlijk de pil voor… maar wat met die bijna alledaagse misselijkheid? Mijn buik voelt opgezwollen en altijd zo een druk gevoel…

Stress is dagelijkse kost bij mij, om het minst. En in mijn hoofd zit ik met het “wat als ik nu toch zwanger ben”

kan toch elemaal niet? En door dokter google maak ik mij natuurlijk duizend keer banger door “ochtend misselijkheid” in te tikken, want dan verschijnen 100’en forums over zwangersxhapsverschijnselen…

Ik heb een afspraak bij de huisdokter deze donderdag maar wou toch even van je horen, Tandor. Die constante misselijkheid, vanwaar zou dat kunnen komen? Zonder enige leugen: ik ben echt zo bang…

lieve groetjes!

 

 

Als je de pil goed gebruikt, raak je niet zwanger. Daar is die pil toch juist voor bedoeld. Bovendien zijn er testen gedaan en heeft de gynaecoloog er naar gekeken. Dus zwanger kun je niet zijn. Dat is een irreële angst.

Sinds mijn ontmaagding gebeurde kampte ik met nogale nare dingen. Veel humeurwisselingen, misselijkheid bij het opstaan, vreetbuien, etc. Ik verwaarloosde een beetje alles (school, thuis,…) Nogal vrij depressief, miss niet klaar voor?

ik ben eigenlijk ook enorm verdikt, wat mij echt ongelukkig maakt, en daar blame ik natiurlijk de pil voor…  Je kunt de pil wel de schuld geven, maar ik zie ook vreetbuien staan….

Ik denk dat je toch een irreële angst voor zwangerschap hebt ontwikkeld. Of je hikt tegen een depressie aan.  Bespreek het met je huisarts en praat er eens met een psycholoog over

Reageren