Hallo! Ik ben Suzanne, 24 jaar oud.
Ik loop al flink een tijdje met pijn in mijn bovenrug, langs mijn schouderblad rechts. Het begon op mijn 17e met stijfheid, en door de jaren heen heeft het ontwikkeld naar pijn, soms zo heftig dat ik zelfs met pijnstilling niet meer goed functioneer.

Ik werk al vanaf mijn 15e in de horeca. Waarbij ik vooral klachten heb zijn herhaaldelijke bewegingen – bestek of glas oppoetsen, ramen lappen, strijken, etc. Vaak begint de pijn zeurend, daarna wordt het kramperig en uiteindelijk gaat het steken en dan kan ik niks meer.

In 2010 heb ik een val gemaakt op mijn onderrug. Door de klap was er zwelling, door de zwelling kwam er druk op een zenuw en daar kreeg ik pijn van. Vreselijke steken met uitstraling naar mijn rechterbeen. Daar kreeg ik Tramadol voor. Het geneeste vrij snel, maar ik heb toch nog een poos steken gehad bij verkeerde bewegingen. Na de val werd mijn schouderklacht ineens een stuk heftiger. Mijn eerste therapeut(cesar) legde uit dat ik uit angst voor pijn in mijn ondderrug waarschijnlijk mijn bovenrug meer ben gaan belasten. Hij gaf me een aantal oefeningen mee voor mijn onderrug en dat ging al snel een stuk beter. Mijn schouder ging echter steeds meer pijn doen. Ik ben op dat moment aan de pijnstillers geslagen, advil liquid caps 400mg + 2 paracetamols. Dat werkte toen prima.

Van de cesartherapeut ging ik naar een sporttherapeut, die een aantal fitnessoefeningen doornam met me om de belastbaarheid van mijn spieren te verhogen, en daarna heeft hij me een poos gemasseerd. Het leek toen wat beter te gaan, maar tegelijkertijd ontweek ik ook de handelingen die de pijn veroorzaakten. Toen de pijn een paar maanden later weer in volle macht terugkwam, ben ik bij een triggerpointtherapeut geweest. Ik kreeg een combinatie van manuele therapie, dry needling en massage. Ik merkte niet echt dat ik vooruitging. Op een gegeven moment kreeg ik de tip mee mijn triggerpoint zelf te behandelen door met een tennisbal de plek te masseren, en dat ging ik 3x per week doen. In het begin gaf het mee heel veel pijn, later leek het juist goed te helpen.

Ik ben daarna een paar maanden aan het reizen geweest. Toen ik terugkwam en weer aan het werk ging, was de pijn direct weer terug. Mijn fysiotherapeut heeft toen een brief opgesteld om mee te nemen naar de huisarts, waarin hij uitlegde dat het hem wat zorgen baarde dat er zoveel voor nodig was om verbetering te zien, en maar zo weinig om weer terug bij af te zijn. De huisarts deed er wat nonchalant over en raadde me aan terug te gaan naar de cesartherapeut.

Uit pure wanhoop en een “nu ben ik er klaar mee” gevoel ben ik gestopt met fysio, en maar meer pijnstillers gaan slikken als ik pijn had. Wel deed ik nog netjes mijn oefeningen 3x per week. Zolang ik dat deed bleef de pijn op een laag pitje. Deed ik het een keer een week niet, dan kon ik weer overnieuw beginnen.

Eind 2013 ben ik met nieuwe moed op Fysius afgestapt, waar ik bij drie verschillende therapeuten weer manuele therapie, triggerpointtherapie, medical taping en oefeningen met een fitnessapparaat kreeg. Ik stopte met mijn eigen oefeningen in overleg met mijn nieuwe behandelaars, omdat het moeilijk was dan te zien of hun behandelingen verschil uitmaakten of niet.

De pijn kwam bijna direct weer terug, en daarmee mijn pijnstillergebruik. Op een gegeven moment zat ik op een doosje advil per week (20stks), nog altijd met 2 paracetamol erbij. Ik ontwikkelde wat andere vage klachten, en bij bloedonderzoek bleek dat ik een Hb van 5.1 had. Eigen onderzoek leerde mij dat je van langdurig pijnstillergebruik bloedverlies uit de maag kunt krijgen en dus stopte ik met de pijnstillers, startte ik mijn oefeningen weer op en vermeed ik alles wat de pijn uitlokte. Mijn Hb steeg, en daarmee was het voor mijn huisarts goed.

Even ging het weer, totdat er op het werk een drukke periode aanbrak en ik dus niet meer zo makkelijk taken naar mijn collega’s kon schuiven. Weer pijn. En weer pijnstillers. Toen ik me weer wat zwak begon te voelen, in combinatie met flinke maagklachten en ineens gitzwarte ontlasting, besloot ik terug naar de huisarts te gaan. Die zei eerst dat ik moet proberen de vicieuze cirkel van pijn te doorbreken door pijnstilling te slikken, toen ik vertelde van het effect van de pijnstillers op mijn maag zei hij dat ik dan direct moet stoppen. Ik legde uit dat ik niet goed functioneer zonder pijnstillers. Hij zei dat ik het bij paracetamol moest houden. Ik zei dat paracetamol lang niet goed genoeg werkt. Over en weer.

Uiteindelijk maakte hij de opmerking “misschien moet je toch overwegen te stoppen met dit werk”. Voor mij is de oplossing “stoppen met het werk wat je al tien jaar doet, waar je een opleiding voor hebt gedaan en waarin je de droom hebt je eigen bedrijf te starten” niet acceptabel op 24e jarige leeftijd. Bovendien kan ik ook niet lang achter de computer zitten zonder pijn, of schoonmaken, dus een echte oplossing zou dat ook niet zijn geweest. Dus ik drong aan dat ik verder onderzoek wilde. De doorverwijzing naar een orthopeed kreeg ik van hem, met tegenzin.

De orthopeed was er al snel klaar mee. Op de rontgenfotos was niks bijzonders te zien, en mijn schouder werkt als gewricht verder prima. Hij stuurde me door naar een andere fysiotherapeut.

Ik ben al lang op zoek naar mogelijke verklaringen voor mijn pijn, eventuele aandoeningen van zenuwen of spieren, of misschien zelfs botten (gezien ik al van meerdere therapeuten te horen heb gekregen dat één van mijn ribben achter niet goed meebeweegt). Maar voor een leek als ik is dat als zoeken naar een naald in een hooiberg.

Ik ben ten einde raad.

Hallo

Ik heb al jaren pijn in spieren in en rond mijn ribbenkast.

Vooral als ik lang zit en bij snachts slapen.

Het voelt alsof iemand mij met een stok heeft geslagen.

Het gaat heen en weer qua pijn.

Laatste weken is het erg.

Als ik in beweging kom zakt het af.

Kan u mij vertellen wat mij mankeert?

Gr Sietske

Reageren

Hoi,

Iemand vertellen wat hij of zij mankeert zonder lichamelijk  onderzoek is natuurlijk een beetje koffiedik kijken…… De kans is erg groot dat je antwoorden gaat krijgen die met jou klacht helemaal niks te maken hebben,maar je wel ongerust maken. Of tips die je klachten juist verergeren.

Als je een diagnose wilt, kun je beter met je klacht naar de huisarts of een fysiotherapeut gaan. Die kunnen je onderzoeken en indien nodig behandelen of het juiste advies geven wat je er zelf aan kunt doen.

Sterkte, groetjes Suzan

Reageren

Moeilijk om daar zo zonder enig onderzoek iets over te zeggen. Ga met ede klachten naar de huisarts

Reageren