- mij5 september 2012 om 19:07
Hey, ik ben een meisje van 22 jaar en ik heb enorm veel last van vermoeidheid. Wanneer ik van school thuis kom stort ik zowaar in, na vakantiewerk is het zelfs veel erger. Ik voel mij gewoon doodop, het doet er niet toe hoeveel ik slaap of hoe weinig, het is gewoon alsof mijn hersenen niet meer functioneren als ik zo moe ben, het enige dat ik kan doen is in mijn bed gaan liggen en een uurtje of 2 slapen.
Heb al vanalles geprobeerd, zoals aan sport doen, op korte termijn helpt het soms, al moet ik toch evengoed een uur bekomen erna. Maar na een week ben ik gewoonweg dood.
Ik word echt steeds heel bot als ik zo moe ben, zoals ik zeg het is gewoon alsof ik net meer normaal functioneren kan. Mijn ouders roepen dan op mij dat ik mij volwassen moet gedragen en dat ik niet mag beginnen janken, dat het allemaal in mijn hoofd zit. Ik raak helemaal overstuur als ik te moe ben en kan echt geen weg meer met mijzelf, vaak heb ik plotse huilbuien over het minste.
Voor de rest ben ik al naar de dokter geweest ermee, hij zei dat ik hyperventilatie had & dit als gevolg van een angststoornis. Veel dingen komen wel overeen hiermee: ik zweet enorm, mijn handen tintelen, mijn ademhaling verloopt in ‘schokjes’, ik wordt duizelig, ik sla in paniek. Maar nu neem ik al een jaar of 3 anti-depressiva en heb ik van de duizeligheid en de tintelingen nauwelijks nog last. Het zweten en de rest stopt echter niet. Ik ben nog steeds dood maar dan ook dood moe.
Ik weet niet of dit stukje nuttig is en of alles er iets mee te maken zou kunnen hebben maar ik schrijf het maar voor het geval dat. Mijn hoofd staat vaak ook op barsten en ik heb steken in mijn achterhoofd (soms ook last van migraine), mijn oogleden hebben zo van die nerveuze trekjes (als gekken in tekenfilms), ik zie minder goed en ik hoor heel slecht (al staat dit waarschijnlijk apart), ik heb ook veel meer zin in eten dan vroeger en ben sinds heel dit begon een 5 tal kilo aangekomen. Ik heb tegenwoordig ook heel erge steken in de borststreek, alsof er een botje vast zit en in mijn longen steekt, moet dan diep inademen (pijnlijk gevoel) tot het ‘wegklikt’. Mijn bloed is al tal van keren getest en steeds een goed resultaat, geen problemen daar.
Als ik zou kunnen zou ik de hele dag slapen, zelfs uitgaan met vrienden is eigenlijk tegen mijn zin, ik slaap veel liever wat meer, maar ja ik kan dan geen nee blijven zeggen. Het gaat zo ver dat ik er al over gedacht heb gewoon met al mijn vrienden te breken, ik vind het niet meer leuk om met mensen op te trekken. Ik laat mij ook steeds enorm doen.
Ik vrees dat ik last heb van oververmoeidheid, het houdt echt niet op. Ik heb op http://www.mijnkwartier.be/online_stressmeter_spanning_angst_depressie.php een zelftest gedaan en zowel bij depressie, angst als stress stond ik ver in het rood, bijna allemaal rond de 70 procent.
Maar ik ben ook bang dat ik het gewoon allemaal zelf in mijn hoofd steek, mijn ouders zeggen dat ook. Ik weet niet goed wat ik moet doen, ik durf niet meer ermee naar de dokter, ik wil niet dat mensen denken dat ik alles zomaar verzin ofzo, het kan misschien zijn dat het in mijn hoofd zit, maar dan zeker niet bewust dat ik het erin stop, anders had ik het wel al weggedacht ofzo. Zelf al is het gewoon mentaal, ik heb er echt veel last van en weet niet goed wat er mee aan te vangen. Kan je soms ergens in België een of andere officiële test laten doen of je oververmoeid bent? Ik heb het liever niet maar ik wil echt wel eens weten wat dit is en dan misschien ooit wat meer begrip van mijn ouders, die vinden mij lui en denken dat ik dit allemaal gewoon verzin.
5 reactiesReagerenHar6 september 2012 om 06:51anoniem21 oktober 2012 om 19:51ik ben zelf ook heel snel uitgeput. Vaak heb ik ‘energieaanvallen’ en begin ik te trillen, stort haast in en moet echt lang rusten. Ik heb ook nog geen idee wat het is, kan er ook niet door werken en ik heb hetzelfde als jij, ik heb heel veel moeite met mensen om te gaan. Duidelijk inplannen wanneer je met iemand iets afspreekt en dit relatief kort houden is mogelijk een voorlopige oplossing. Dan kun je jezelf er op voorbereiden, geestelijk alswel lichamelijk. Zorg dat je voldoende hebt gegeten en je fit voelt voordat je vervolgens met die kennis even optrekt. Begin met korte afspraken en bouw het uit totdat je een grens hebt bereikt. Dit is een tijdelijke soort van oplossing, maar blijf er aan werken om het echte probleem op te lossen.
ReagerenQuote24 oktober 2012 om 19:07me30 maart 2013 om 13:53Rood is negatief. Ondertussen ben ik naar de studentenarts geweest (die mij wel eens serieus nam). Ik ben doorverwezen naar een psycholoog. Het gaat nog niet echt beter, maar er eens over kunnen praten met iemand die er geen direct oordeel op nahoud, doet wel deugd.
ReagerenLola30 maart 2013 om 14:11@Mij,
Reageren
Welke antidepressiva slik jij?


