- po22 juni 2010 om 11:40
hoi
alles goed
jullie moeten allemaal goed sporten!Voor je bottengroetjes po
Anoniem22 juni 2010 om 13:35Sporten is altijd goed maar zeker in het geval van de diagnose spondylolyse moet je extra goed oppassen met de sport en de oefeningen die je doet. Vaak is intensief en overmatig sporten zonder de juiste begeleiding juist de oorzaak van deze aandoening.
ReagerenOeligan1 oktober 2011 om 07:36Hey ik ben 41 en eveneens uit Aalst.
Reageren
Zelfde misserie te horen gekregen maar ik heb nu al zware uitstralingen met slaapgevoel tot in de tenen. Sporten al goed en wel. 2 dagen per week werk ik tussen de 10 a 14 u bij een ambulance dienst. Kliniek in kliniek uit de hele dag door. Voor de rest heb ik nog een zittend beroep. Verder rij ik wel met de moto en aangezien dit een racer is lukt dit nog. Just de puttekes zijn heel vervelend. Na zoveel uren werken heb ik niet veel zin meer om nog te gaan sporten. Ik heb eveneens veeeeel overgewicht sinds mijn jeugd en rugpijnen zijn in 1991 gestart. Vastzetten zou een goede behandeling zijn maar door mijn morbide obesiteit kan dit niet. Dus een maagring… Hopelijk beterd de pijn! Inspuiting kon ook maar cortizone = gewichtstoename en bibi moet afvallen dus… wordt vervolgd
Groetjes
Leentjev4-lover16 november 2011 om 22:15Welkom spijtig genoeg in de club.
Hoelang heb je dit al en hoelang de uitstraling al?
Welke graad van afglijding heb je? = lysthesisIk heb pijn maar mits wat ontstekingsremmers is er mee te leven momenteel maar de laatste 4j veel achteruitgang.
Soms wat slapend gevoel in bil maar veel last om rechtop te komen.Ben onlangs ook bij een zeer gekende neurochirurg geweest en die zei dat opereren ooit ging komen maar best zo lang mogelijk wachten (zware operatie).
Reageren
Moet ook 9 kilo vermageren daartegen, ben 1.92m en weeg +/-100kg.
Is da zo overdreven!!! Gemakkelijk zeggen hé die mannen.jurgen10 december 2011 om 11:30Hallo,
Ik ben een man van 27jaar en juist te weten gekomen dat ik ook deze aandoening heb. Maar de dokter zegt mij dat dit een aangeboren afwijking is alluwel ik lees op veel sites van juist dit niet te zijn.
Ik heb het wel op de 2 onderste wervels. Zijn er nog personen die dit op meer wervels hebben. En zou ik vopor een 2de opinie gaan want de dokter deed er nogal pesimistisch over, zoals opereren en de rest van men leven er wel veel last van gaan hebben. Heb overigens een baby’ke van 5 maand en de dokter zei me zelfs om voorlopig te laten om deze op te pakken en dergelijke, maar dit is iets wat ik zo hard van geniet…
iemand met een zelfde ervaring? hij heeft ook nog niets gezegd over corset en dergelijke.vriendelijke groeten
Reageren
JurgenPatrick W22 januari 2012 om 19:37Op problemen in de onderrug hoeft er geen leeftijd op te staan wanneer letsel kan optreden.
Reageren
Veel hangt inderdaad af van de levenswijze die men aanhoud, met name de belasting op de wervels en discussen, en eigenlijk heeft gewicht en grootte er zelfs minder in te zien.
Zelf werd in 1991 een kleine discus hernia vastegeld bij me.
Op L5-S1.
Nu na reeds vier jaar globale pijn die niet te harden was, ben ik geopereert geweest in Aalst OLVZ door neurochirurg, L4-S1 werd vastgezet met plaatje, vier schroeven en kooi, dit gebeurt via de buikwand.
Pijn wes meteen weg op dat niveau, zowel ernia als zenuwdruk, maar ook de discus zelf die gebarsten bleek, iets wat men zelf op een mri heel moeilijk kan onderscheiden, en wat dus gebeurt door een inspuiting met contrastvloeistof onder een rontgenaparaat.
L3-L4 bleek ook gebarsten.
Kan u wel verzekeren men kan vaststellen wat er is maar die inspuiting zijn heel pijnlijk.
Men gaat tot in de discus en spuit dan de vloeistof in, ze spoot gewoon over de zenuwuiteinden bij mij.
Herstel L5 een dikke 6 weken, pijn weg, operatie in Mei verleden jaar, prothese tussen L3-L7 Chronos strip genaamd, via de zijwand naast de nier op rugzijde.
Herstel een kleine 8 weken, pijn weg, tot op heden echter nu dus discusvernauwing op L4-L5.
Geeft ongelooflijke druk in buik en op organen en maag.
Maar tot op heden geen pijnklachten in benen.
Men voelt zich steeds onpasselijk snel bewegen of belasten volledig uit de boze.
Slapen op de rug een hel, slapen op de zijde een lijdensweg.
Slapen in de nacht een kleine 1,5 uur en men kan opstaan.
Voorlopig word pijn bestreden met Durogesic, wat goede uitkomst kan bieden maar dus zich opbouwt in hoeveelheid van gebruik, en morfine derivaat bevat, best als men het voorgeschreven krijgt proberen te houden op dosis van een 25 microgram per pleister en met pijn rondlopen.
Ik ben afgekickt voorheen van 150 Microgram.
Dat is dus legaal junkie zijn de naverschijnselen zijn niet te doen.
Lyrica gehad, Rivotril, goed om te slapen dat is het, Venlafaxine smeerlapperij best afblijven, Cymbalta ondersteunend rdelijk goed.
Transtec gehad, oude painkiller, eigenlijk onpraktisch.
Maar ieder reageert anders op medicijnen.
Slaappillen neem ik niet meer, ik zat al aan vier miligram.
Wat men zegt van sport en fintness, allemaal goed als het letsel niet ver gevordert is, eens de flexie weg vergeet het.
Men denkt het is beter maar zit enkel alles sneller en verder te beschadigen.
Overleggen met de arts wat te doen op dat gebied.
Men gaat nu bilateraal inspuiten deze week, dat geeft even verlichting maar ik vermeen bij mij hooguit een week, de discus is weggeslonken op een paar maanden tijd zichtbaar.
Maar zelfs artsen moeten een weg van hierachie volgen die een voorgeschreven standaart lijn van behandeling is die zij niet opgemaakt hebben.
Uiteindelijk word het operatie.
Zal er geen spijt van hebben, zelfs operatie hersteld alleen maar de schade is er met bepaalde pijn zal men moeten leven en beperking helemaal.
Doch pijn kan knagend worden dag in dag uit minuut in minuut uit.
Mentaal is dat een sluipende moordenaar al zegt men alles is oke hoor tegen zichzelf.
Als het blijft duren is er ergens een grens dat men zegt tot daar kan ik dragen.
gelukkig kan men veel bestrijden van pijn en veel doen, maar zoals op morfine kan men niet blijvend raaien.
Ik vertrouw echter nog op de arts erin, we zien wel, al heb zelfs ik over het aspect gedacht ik behoef echt niet meer wakker worden morgen.
Zulke zaken komen voor, tracht u erover te zetten, al is het niet makkelijk, want dat bouwt zich op.
Maar ook hierin reageert ieder anders.
Er is geen beweging die ik kan doen zonder pijn.
Operatie is mogelijk niet meteen de beste oplossing hoor, en de schade in mijn rug is er niet door de ingrepen.
Maar het kan heilzaam zijn al moet men er ook naar leren leven.
Probeer zowat alles zou ik zeggen maar belast niets meer, en ik weet dat het niet makkelijk is dat wat men graag deed opzij te zetten heb er een jaar tegen gevochten voordat ik het aanvaarde.
Probeer operatie uit te stellen ook dat maar weet er zijn grenzen.
Ik ben nu 50 jaar oud, heb de periode van invaliditeit gebruikt om terug te gaan studeren in fysica, de deeltjesfysica, we zien verder, ik wens echter iedereen er succes in het loopt nooit van een leien dakje, deel hebben we zelf in handen, volgens mij echter is volledig pijnvrij een illusie zal er steeds en restpijn zijn maar het handelt ook over hoe zwaar is deze.
Hoofdpijn is ook geen pretje.ron2 mei 2012 om 11:19Hoi, Bilaterale spondylolyse vastgesteld om mijn 20jaar…Eerste reactie : opereren..heb ik geweigerd en daarna nog master in LO en BIO gehaald, en 15 jaar topsport gedaan, inclusief extreem skien…Kortom alle zaken die je niet zou mogen doen…1 raad : blijf bewegen, versterk je buikspieren en Gluteus Max en achterste dijspieren maximaal (dit om de lordose te verminderen of uit te vlakken )..Vermijd extreme torsie van de lumbale wervelzuil..versterk tevens de rugspieren, kortom, de gehele wervelzuil, maar met nadruk op de buikspieren…EN, nooit buikspieren trainen met de voeten gefixeerd, want dan train je de Psoas major and Minor en versterk je je lordose…SUCCES!! ps : momenteel heb ik tevens terug een pijnopflakkering, die me bijna immobiel maakt, maar ik heb dan ook de laaste 2 jaar geen sport meer gedaan…nu pas herbegonnen!!
ReagerenTom2 mei 2012 om 12:29@Ron, rustig weer opbouwen he!
ReagerenSimon11 augustus 2012 om 14:49Verstevig je rug door krachtoefeningen te doen!
ReagerenNathalie2 juni 2013 om 21:08Beste Rudy, zelf ook de spondeolyse diagnose gekregen op mijn 39ste nadat ik op consultatie was gegaan voor uitstralingspijn naar mijn rechterbeen, voornamelijk bij lange autoritten. . Aangezien ik van Asse ben, zou ik graag weten welke neurochirurg jij in Aalst hebt gezien en of je tevreden was.
Reageren
Dank.v4-lover24 november 2013 om 21:40Nathalie, stuur me een mail aub. Nu pas uw bericht gelezen.
ReagerenTandor124 november 2013 om 21:47Het plaatsen van email adressen is op dit forum niet toegestaan. Daarom is het verwijderd.
Lees ook:
Reageren
http://www.dokter.nl/forumAnoniem11 oktober 2014 om 12:40Bij een osteopaat is het altijd wel iets anders dan wat een arts zou gezegd hebben. Heb momenteel al twee jaar last van onderrug, ten gevolgen van hernia (L3-L4, geopereerd en totaal geen pijn meet op dat niveau) en spondylolyse. Osteopaatr heeft al vanalles geproibeerd, darmen, diafragma, bekken, haalt allemaal niets uit … als er iets kapot is dan is het dat wat de last veroorzaakt en moet je niet op wonderlijke genezingen verwachten en elders de oorzaak zoeken. Komop, als de band van je fiets plat staat ga je toch ook geen extra olie op je ketting doen. Heb tweemaal klassieke rugschool geprobeerd, in beide gevallen was ik verder van huis dan ervoren … en maar blijven volhouden dat het zou gaan beteren, maar uiteindelijk raakte ik nog amper uit bed. Heb over enkele weken 2e MRI gepland, en als die er slechter uitziet dan de vorige ga ik voor een operatie, zeker weten (trouwens ook voor de arthrose in mijn nek heeft uiteindelijk enkel een operatie (discus eruit, kunststofblokje erin) soelaas gebracht).
Stefan
ReagerenAnoniem11 oktober 2014 om 20:29Zo denk ik er ook over Stefan.
Reageren
Ik ben ook weer doorgestuurd geweest bij nog eens een andere osteopaat.
De stress die ik heb v d job zou zich op de rug zetten en daardoor rugpijn.
Spondylolyse doet normaal geen pijn zegt dokter.
ik weet wel beter hoor 😉Anoniem9 november 2014 om 11:15


