Hallo allen,

Sinds een aantal jaren is mijn leven langzaam gekanteld van een vrolijke blije jongen naar een angstige man. De afgelopen jaren zijn voorbij gevlogen als een waas, ik ben overal wel fysiek aanwezig maar het voelt alsof ik er niet echt bij ben/was. Alles is redelijk vlak geworden, emoties lijken te zijn verdwenen.

Mijn opleidingen ben ik goed binnen de daarvoor bestemde jaren doorgekomen, vanaf een jaar of 20 begonnen mijn klachten langzaam op te komen. Inmiddels ben ik bijna 30 maar zijn, zoals hierboven beschreven, de jaren voorbij gegaan alsof ik er niet bij was. Ik heb altijd goed gefunctioneerd op school en op het werk. Ik heb een goede fulltime baan en een leuke vriendengroep en top vriendin. Alles lijkt (voor de buitenwereld) mij voor de wind te gaan.

De klachten zijn best divers. Zo ben ik altijd moe, ieder moment van de dag zou ik wel kunnen slapen. Ook al slaap ik de nachten 8, 9 of 10 uur. Het gevoel dat ik de dagen meesleep is ook een soort slaperige waas. Bij angsten of slechtere nachten wordt dit gevoel heftiger. Ik heb het gevoel nooit 100% aanwezig of uitgerust te zijn. Eens in de zoveel tijd heb ik een nacht dat ik geen oog dicht doe en mijn hart erg onrustig is, of het echt hartkloppingen zijn weet ik niet maar erg onrustig word ik er wel van.

Op het werk heb ik daarom het gevoel ook niet altijd 100% te kunnen geven. Mijn werkgevers zijn altijd positief geweest maar voor mijn gevoel had ik meer kunnen betekenen dan nu het geval is door mijn klachten. Vaak ben ik halverwege de dag er wel aan toe om op de bank te ploffen en even bij te komen. Ook kan ik uren blijven hangen in het feit of mijn afspraken goed gingen, of ik niets geks heb gezegd, of de baas wel tevreden is ondanks dat hij dit wel aangeeft.

Daarnaast heb ik angsten met betrekken tot voorwerpen, ik heb bijvoorbeeld een relatief dure auto maar ervan genieten kan ik niet. Continu ben ik bang voor beschadigingen en gebruikssporen. Als ik iets ontdek als een krasje of een deuk is mijn dag oprecht verpest. Mijn gedachten blijven dan hangen bij deze beschadiging en kom in een soort negatieve spiraal. Een ander voorbeeld is bijvoorbeeld de aanschaf van nieuwe producten, ik ben hierbij meer bezig met de angst dat er nieuwe producten uit gaan komen en dat ik mijn geld slecht heb besteed dan dat ik blij ben met de aankoop. Wat als ik nu model x koop voor 800 euro en volgende week komt misschien wel model y uit voor 800 en dan had ik beter een week kunnen wachten.. Ik ben kortom meer bezig met piekeren en overwegen dan dat ik gelukkig kan zijn met een bezit of aankoop.

Een andere klacht heeft betrekking tot mijn darmen en/of maag. Als ik met kennissen wat wil gaan doen ben ik altijd bang dat ik misselijk wordt of mijn darmen raar gaan doen, met als gevolg.. je raad het al.. last van buikpijnen. Op deze momenten worden de klachten van de afwezigheid en vermoeidheid sterker waardoor het relativeren lastiger wordt en de angsten/klachten ernstiger. Ik lijk in een soort tunnel te komen voor mijn gevoel.

Het meeste zit ik in mijn maag met de afwezigheid, vele leuke momenten zijn de afgelopen jaren voorbij gegaan zonder dat ik hier heb van kunnen genieten. Dit door de “waas” waar ik in leef gepaard met de vermoeidheid en soms de angsten rondom mijn maag/darmen. De klachten hebben veel overeenkomsten met depersonalisatie en derealisatie. Bij de huisarts hebben ze nooit iets kunnen vinden of vaststellen.

Zijn er mensen die zich in soortgelijke klachten kunnen vinden? Zijn de klachten aan elkaar te koppelen of zijn dit losstaande problemen? Ikzelf weet niet zo goed raad met de situatie, zoals ik hierboven al aangaf lijk ik gewoon goed te functioneren voor de buitenwereld en dat maakt het misschien ook wel lastiger. Ik zou op deze voet mijn leven door kunnen gaan maar echt pieken of dalen zal het dan niet hebben, niemand zal iets merken maar ikzelf beleef er niet gek veel plezier aan. Soms heb ik wel eens het gevoel om er een paar maand tussenuit te gaan, dat het wellicht heeft te maken met oververmoeidheid o.i.d. maar dit heeft natuurlijk ook weer gevolgen voor mijn leven. De hypotheek moet uiteraard gewoon betaald worden en dan zullen er wellicht ook vragen vanuit de kennissenkring komen waar ik niet op zit te wachten uiteraard 😉

Ik ben benieuwd naar jullie visie!

dat met die krassen en deuken herken ik wel.

Het is dan denk ik de bedoeling jezelf te leren kennen en daar op een positieve manier op te reageren.

Dus in dat geval een iets goedkopere auto kopen en lekker rondscheuren zonder angst voor schade.

Derealisatie en depersonalisatie heb ik ook gehad na mijn drugsverleden.maar kan ook ontstaan door stress.

 

En dat piekeren is ook stres, het lijkt alsof je lichtelijk overspannen bent, dat altijd maar piekeren moet je proberen te veranderen door meer lachen en niet teveel nadenken.

Misschien moet je eens kritisch kijken naar je dagelijke bezigheden, wat zijn verplichtingen en wat zijn hobbys.

Moet je misschien iets meer verplichtingen laten vallen en meer aan jezelf denken?

 

Jij bent alleen diegene die uit kan vinden wat er aan de hand is, als de dokters alles al uitgesloten hebben.

Stop being a contoll freak and fuck the world.

Reageren

doe eens de testen op:
https://www.dokter.nl/zelftesten/angststoornistest/
https://www.dokter.nl/zelftesten/hyperventilatietest/

Reageren

Bedankt Tandor. Op beide testen lijk ik “goed” te scoren, in de zin van dat ik aan de symptomen voldoe. Al had ik zelf het gevoel dat de omschrijvingen van de angststoornissen beter aansloten bij mijn klachten.

Reageren

Ik denk dat het dan toch goed zou zijn om dit met je huisarts te bespreken en een verwijzing te vragen voor een psycholoog

Reageren