Zoals ik al eerder schreef: witte vlekken kunnen ontstaan door bepaalde beeldscherm instellingen te gebruiken.
Bijgaande plaatjes zijn dus identieke scans maar dan met een andere beeldinstelling. Door de beeldinstellingen te veranderen kunnen grijze vlekken wit worden en andersom.

[attachment=855]faq2_t1_axial.jpg[/attachment]

[attachment=856]faq2_t2_axial.jpg[/attachment]

Het is me wel een zootje daar in dat ziekenhuis…..

Wat je mij laat zien i.v.m.zwart. En wit verandering begrijp ik. Maar die “witte vlek” wat ik je ook tijdje terug stuurde is gemaakt via “localizer testserie” en daar is die “witte vlek” erg duidelijk te zien. Dus volgens mij is het dan toch iets anders dan wat jij net stuurde of zie ik het verkeerd? (bloos)

En het is inderdaad echt een zooitje!

Reageren

Als je bij het tweede plaatje de instelling zou veranderen zou je daar ook veel meer witte vlekken zien. Het ging mij er alleen maar om om je te laten zien dat de instellingen het beeld kunnen veranderen. Dat witte vlekken dus niet perse witte vlekken hoeven te zijn, maar grijze of zwarte vlekken in wit kunnen veranderen door verandere instellingen.

Reageren

Begrijp wat je bedoeld denk ik 🙂 maar misschien rare / stomme vraag, moet ik het dan evengoed vragen aan de neuroloog ivm “wazige vlek” of heeft dat dus geen nut ivm instelling MRI?

Reageren

Ik zal heel eerlijk tegen je zijn.
Als je het niet vraagt, blijven die witte vlekken in je hoofd spoken. Dus vraag ernaar. Hoe de neuroloog daarop gaat reageren of antwoorden weet ik natuurlijk niet. Maar dan heb je dat in ieder geval gehad.

Reageren

Ik begrijp dat jij bedoeld dat die “witte vlek” dus wel degelijk met de instelling te maken heeft, maar omdat ik anders daaraan zou kunnen blijven denken kan ik het toch het beste aan de neuroloog vragen.

Klopt het zo als ik het nu typ?

Want ik ben van mening dat jij heel veel weet en jij antwoord iedere keer op mijn vragen dus als jij aangeeft dat het met de instelling te maken heeft, geloof ik je en hoef ik het niet meer aan de neuroloog te vragen 🙂

Reageren

Ik denk dat je er goed aan doet om het te vragen. Ik heb eerder al uitgelegd, dat mijn uitleg een verklaring zou kunnen zijn. 100% zeker weten doe ik het niet. Ik ben geen radioloog.

Reageren

Oke dank je wel ik hou je op de hoogte 🙂

Reageren

Ik wens je in ieder geval succes donderdag. 😉

Reageren

Hoi Tandor,

Vandaag het verslag van revalidatiearts ontvangen. Er staan dingen in die ik niet begrijp, misschien dat jij het me nog uit kunt leggen?

Vandaag verslag van revalidatiearts ontvangen.

Er staan dingen in die ik niet terug kan vinden wat het betekent, misschien dat het iemand hier bekend klinkt?

* lopen gaat moeizaam met zakken door de heup. Bij testen van heupstabiliteit is deze voldoende.
Hakkengang is mogelijk met bijzetten. Tenenstand is mogelijk zeer hoog op de tenen ( heb vroeger op ballet gezeten, dus zal daar wel mee te maken hebben )

* bij onderzoek meldt mevr.in de gehele linker lichaamshelft van gezicht tot tenen stugger aan volgens patiënte. De pijnzin voelde links harder dan rechts.

* B.E. : kracht suboptimaal maar duidelijk is dat patiënte veel spiergroepen aanspant en effectief minder kracht zet. ( enig idee wat ze daarmee bedoeld? )

* O.E.: kracht suboptimaal

* Bij rectaal toucher was er een sfincterreflex maar deze is niet heel krachtig. Bewust aanspannen niet mogelijk.

* Beleid: er zal nog overleg zijn met de neuroloog over het probleem met bewust aanspannen van de anale sfincter.

Reageren

In het kort:
Je zakt met lopen door de heup ondanks het feit de bij testen de heup toch stabiel is. Dus waarschijnlijk geen bekkeninstabiliteit.
Tenenstand heb je zelf al verklaard.
Je linker lichaamshelft voelt volgens jou stugger aan. Er was ook verschil in pijnsensatie tussen links en rechts. Ondanks dat je veel spiergroepen aanspant ontwikkel je te weinig kracht. suboptimaal wil zeggen niet optimaal.
Rectaaltouche: je sluitspier werkt onvoldoende. Je kunt je anus niet willekeurig dichtknijpen.

Reageren

Dank je wel voor uitleg kan dit ook te maken hebben met de syrinx als je dat weet?

Reageren

Ik heb geen idee..

Reageren

Hoi Tandor, hierbij de “update” van het gesprek met de neuroloog:

Nou ik ben weer thuis hoor….

Eerst gesprek met medische psychologe was een fijn gesprek, daar gevraagd of zij nog tips had om te vragen, ze heeft me een voorbeeld gegeven hoe ik een vraag kon stellen.

Toen naar neuroloog, eerste reactie ” wat kan ik voor je doen, want we hebben mekaar pas nog gesproken toch” ( echt op zón toon van wat nu weer )
Voorzichtig gevraagd of hij wat dingen uit wilde leggen wat ik had gezien op de scan. ( had van de serie het plaatjesnummer er zelfs bij gezet ) maar nee de neuroloog legde alleen maar uit wat ik al lang wist en de standaard dingen, ik durfde hem uit fatsoen niet te onderbreken, dus toen hij klaar was vroeg ik het nog een keer en hij zuchte alleen en zei “ik heb je de scan uitgelegd, wat kan ik nog meer voor je doen”..nou toen klapte ik dus weer dicht 🙁

Toen gevraagd of hij al iets had gelezen van het verslag van de revalidatiearts en oogarts. Nee nog steeds niks, maar ze wisten hem wel te vinden ( dus met andere woorden hij vond het wel goed zo ).
Ik heb aangegeven dat ik wel het verslag had gekregen en dat de revalidatiearts overleg zou plegen met hem i.v.m. de sfincter, maar kreeg er verder geen reactie meer op.

Toen gevraagd wat hij dacht hoe mijn klachten zo achteruit konden gaan, geen reactie praatte hij overheen.
Gevraagd of hij iemand kende die mij wel verder kon helpen omdat hij als neuroloog niks voor mij kon doen, zijn reactie “nee ik zou zo niemand weten” einde die vraag…

Toen aangegeven dat de huisarts heeft gevraagd om misschien te kijken bij een academisch ziekenhuis, daarop kreeg ik als reactie “tja de syrinx is hetzelfde gebleven, dus ik kan je wel naar een neurochirurg sturen maar die zal de beelden bekijken, misschien je zelf nog onderzoeken en dan sta je weer buiten”.

Daarop heb ik ( en mijn moeder trouwens ) aangegeven van hoe het nu gaat werkt het zo niet en toen was het weer zuchten en kreeg de reactie “dan zal ik wel een keer de gegevens verzamelen en doorsturen naar het Radboud in Nijmegen”. Hij kwam daar vandaan en kende daar wel een neurochirurg die ook kon praten met mensen zoals wij….

Toen ik aangaf dat de huisarts het heeft gehad over Maastricht of Sittard kreeg ik als reactie “Sittard heb je helemaal niks aan want dat is niet academisch en daar zitten geen neurochirurgen, alleen het MS centrum en daar heb jij niks te zoeken, want met de gegevens die hij tot zijn beschikking had kon hij zeggen dat MS zeer onwaarschijnlijk was” Hij kon het niet 100% zeker zeggen, want hij was geen helderziende, maar daar hoefde ik niet heen.
En hij kende Nijmegen dus dan zou hij me daar wel heen sturen.

Misschien ben ik nog wat dingen vergeten, als ze mij nog te binnen schieten dan stuur ik het nog wel.

Maar alles bij elkaar ik krijg dus een second opinion ( waar we onderhand om moesten “smeken” ) maar hij beslist dus waarheen.
Ik heb er dus WEER een ontzettend rot gevoel aan overgehouden 🙁

Ben benieuwd naar jouw mening…

Reageren

Ik zal je eerlijk zeggen dat ik het niet zo lang in dat ziekenhuis had uitgehouden. Die had van mij de oren gewassen gekregen…..maar goed.

Als ik je nu een goed advies mag geven ga dan niet naar Nijmegen. Ik kan je nu al voorspellen wat er gaat gebeuren. Maar waarschijnlijk zie je die bui zelf ook al hangen. Ga naar een ander ac ziekenhuis dus niet naar Sittard. Dat zou wel kunnen betekenen dat de onderzoeken opnieuw moeten worden gedaan, maar dan heb je dus wel een eerlijke kans. Als je naar Nijmegen gaat loop je het risico dat hij al contact heeft gehad met een collega in Nijmegen en ja daar dus inderdaad niet wijzer van gaat worden. Die collega is dan waarschijnlijk al bevooroordeeld. Dat klinkt allemaal vervelend maar vaak is dat wel de realiteit.

Reageren