ik ken mijn vrouw nu ongeveer 20 jaar, we zijn 13 jaar getrouwd en hebben twee prachtige kinderen. de oudste (een zoon) heeft asperger. door de druk/crisis op onze relatie vanuit zijn asperger is het vermoeden dat mijn vrouw ass heeft steeds duidelijk geworden.het ontvluchten van de crisis binnen het gezin (onze zoon is namelijk in aanraking gekomen met justitie door zijn seksueel overschrijden gedrag) doet ze door rust op de zoeken. het schakelen bij spanning en stress is onmogelijk voor haar waardoor we simpelweg niet op een lijn zitten wat betreft verwachtingen van elkaar en verantwoordelijkheidsgevoel over onze zoon.

het leven met haar is voor mij daarom geen optie meer en heb de scheiding ingezet.

ik ben daarom op zoek naar andere partners van autisten met huwelijks problemen of die ook gescheiden zijn.

Wat jammer dat er niemand heeft gereageerd tot nu toe.
Ik kan u niet helpen, heb een paar jaar terug een relatie gehad met een man waarvan ik pas achteraf moest vaststellen dat er Asperger in het spel was. Goddank kwam ik er vrij snel achter en is het niet tot trouwen gekomen.

Ik wens u erg veel sterkte!!

Reageren

kijk hier eens voor lotgenoten

http://www.dokter.nl/forum/autisme/108949-leven-met-een-partner-met-autisme

Reageren

we zijn nu 4 maanden verder, na een vakantie van bijna twee weken zijn mijn vrouw en dochter thuis gekomen. na 3 uur heeft ze me aangesproken op de slaapkamer en aangegeven dat ze de relatie niet meer ziet zitten. dit is tegen de gemaakte afspraken in met de psycholoog en met mij. ze zou zich laten testen bij ggz en dan zouden we kijken of er handvaten zouden zijn voor een toekomst. helaas , doel niet gehaald

boos, teleurgesteld etc. ect.was ik de eerste dagen maar gelukkig heb ik me erbij kunnen neerleggen en voelt het ook eigenlijk een beetje als een bevrijding. de zorg voor de kinderen is de hoogste prioriteit en het opbouwen van een nieuw fijne huis/thuis

door veel te praten met vrienden maar ook lotgenoten heb ik mijn weg al een stuk gevonden. het veranderen van de denkwijzen en empathie van een persoon met ass is nagenoeg niet mogelijk. het levert alleen meer stress op voor beiden partijen. de energie verspilling die het oplevert stop ik liever in mijn kinderen en een fijne toekomst. maar ik besef me ook dat ik nog lang “getrouwd” blijf met haar eigenschappen door het co-ouderschap dat er aan gaat komen

word vervolgd

Reageren

Gebrek aan inleving niet gezien worden geen interesse in mijn leven

Reageren