- _87_15 juni 2017 om 23:12
Wat me opvalt is, dat de onrust komt en gaat.
John (moderator)
15 juni 2017 om 23:37Gewoon rustig doorgaan…
Reageren_87_15 juni 2017 om 23:43Dankjewel Tandor.
Ook valt op dat ik juist steeds minder dwanghandelingen krijg. Ik merk dat paniek juist verminderd. vreemd misschien?
Ik heb bijvoorbeeld niet steeds heel veel behoefte om hier te schrijven en bevestiging te zoeken.
Maar ben nog altijd blij dat het er is, haha.
ReagerenJohn (moderator)
15 juni 2017 om 23:54Nou nee, niet vreemd… het zijn allemaal goede geluiden…
Ik wil de pret niet drukken, maar wees wel voorzichtig optimistisch… je bent er nog niet. En laat je niet verleiden om er een versnelling in te gooien. De laatste loodjes wegen het zwaarst.
Reageren_87_16 juni 2017 om 08:46Dit is nou net het verschil met enkele maanden geleden Tandor. Ik blijf bij de les. Ik ben wel heel eerlijk door te zeggen dat een versnelling door mijn hoofd is gegaan hoor. Maar dat heb ik maar snel weer geskipt.
Waar ik achter kom is dat duidelijkheid en structuur erg belangrijk voor me zijn. Wist ik eigenlijk al, verschil met het verleden is echter wel dat ik hier niet meer voor weg loop. Zelfs mijn vermeende verstandelijke beperking ben ik voorzichtig aan het accepteren.
ReagerenJohn (moderator)
16 juni 2017 om 09:17Ik wist wel dat die “versnelling” bij je opgekomen was…daarom dat ik het nog maar eens vermelde. 😉
Goed bezig!!!
Reageren_87_16 juni 2017 om 09:26Ook probeer ik me juist alert te zijn van het feit dat nu ‘het echte’ leven voor mij weer aan het beginnen is. Daarvoor moet ik ook waakzaam zijn, opletten dat ik niet opnieuw een kuil voor mezelf graaf. Ik hoor dat sommige voor de moeilijke momenten oxazepam gaan slikken. Dit doe ik niet, in mijn ogen is Dit een valkuil.
ReagerenJohn (moderator)
16 juni 2017 om 09:30Het kan een valkuil zijn…maar voor sommige mensen zijn de onttrekkingsverschijnsel gewoon te zwaar om er mee te dealen…dan kan een benzo voor korte tijd wel een oplossing zijn. Maar zolang je ze niet echt nodig hebt, is het beter om er vanaf te blijven.
Reageren_87_16 juni 2017 om 09:34Dank voor het compliment. Het zou kunnen zijn dat ik je de komende tijd weer wat meer nodig heb. Ik zie dit als een sterk teken, niet als zwakte.
Reageren_87_16 juni 2017 om 09:36ik probeer het te doen met afleiding, veel beweging, voeding en Bach Bloesem
ReagerenJohn (moderator)
16 juni 2017 om 09:48Het is zeker geen teken van zwakte! Het is juist goed om erover te praten (in dit geval schrijven) als het wat moeilijker gaat. Schroom dus niet!
Reageren_87_16 juni 2017 om 10:27Dankjewel. Ik moet veel denken aan een andere topic schrijver, wie van de Rita af aan het raken is. Ook een belangrijke persoon uit mijn naaste omgeving geeft me bewust en onbewust kracht om door te vechten.
Reageren_87_1 juli 2017 om 21:58Hallo, even een update,
‘Nog maar een bodempje Venlafaxine. Ik gok dat het 40 bolletjes zijn. Het is lastig, maar tot op heden best wel vol te houden. Spierpijnen, Spanningen, veranderingen gezichtsveld zijn de ergste verschijnselen die ik merk.
De hartkloppingen worden steeds minder en heb ik nog maar af en toe. de tweede dag na een verlaging blijft het meeste vergen. Maar, ik merk dat er in mijn geest iets heel verrassends gebeurd. Ik word zo enorm sterk. Ik durf zaken aan te gaan die ik nog nooit heb gedurfd. En let wel; het is geen grootsheidswaan.
Ik verwacht nog een week of 4 tot 6. Valt mooi samen met mijn vakantie. En de mogelijkheid mijn vakantie met twee weken te verlengen is er. Dit heb ik besproken met mijn leidinggevende.
De therapie gaat ook nog altijd door en ben bezig met mindfulness.
Mijn hongergevoel zit bijna op oud level. Het lijkt of ik een beetje aan kom. En in mijn geval; in vriendschappen en relaties door mijn iet wat assertieve houding goed.
ReagerenJohn (moderator)
1 juli 2017 om 22:04helemaal goed !!!!! Gewoon rustig aan doorgaan….
Reageren_87_14 juli 2017 om 18:05Weer 15 dagen verder…
Ik gebruik ongeveer nog 30 korrels Venlafaxine.
De laatste stap die ik nam, hierbij werd het pas echt pittig. Kreeg angsten, wanen af en toe misselijkheid, duizelingen etc. Ik dacht dat ik wel 4 vrienden bericht had, of alles nog wel goed was (relationeel gezien).
Gelukkig krijg ik nog altijd uit nabije omgeving erg fijne steun. Ik houd deze persoon regelmatig op de hoogte, en mochten er dingen gebeuren heb ik meteen contact. Daarnaast heb ik al enige tijd contact met een persoon via email van ‘de weg terug’, deze geeft me tips en handvatten.
Heb het allemaal wel kunnen handhaven. Na drie dagen namen deze verschijnselen af.
Over de laatste 10 korrels wil ik in plaats van 1 week, 10 dagen doen. Ik minder dan iedere dag 1 korrel.
Reageren



