Diegene die ik ken die zijn arm had gebroken had zei hij vandaag trouwens maar een kleine scheurtje ergens. Had er eigenlijk niet eens echt last van want deed na die val nog gewoon zijn ding zoals zelfs autorijden maar in het ziekenhuis hebben ze er toch maar gips overheen gedaan want anders zou hij er steeds meer last van krijgen zeiden ze dus dan zal hij er vast wel snel weer bovenop komen.

Dat geneest dan vrij snel

Reageren

Heb de PrEP pillen. Vanmiddag eens gelijk een geprobeerd om uit te testen. Ging nog vrij snel eigenlijk. Begin was moeilijk maar na een halve minuut had ik hem doorgeslikt. Vraag me echt af waarom ze zo groot zijn.

Maar pff wat een hoofdpijn, borrelende buik en vermoeidheid geeft het me.

Reageren

Propbeer ze dan eens met wat voedsel in te nemen. Yoghurt of appelmoes

Reageren

Zou dat kunnen helpen? Dacht dat het meer gewone bijwerkingen waren. Heb het wel gevraagd en je mag ze inderdaad met voedsel innemen. In de bijsluister staat ook dat dat het liefst op die manier gedaan moet worden. Had het in ieder geval niet op een lege maag gedaan want had extra daarvoor iets gegeten.

Wist je dat je ze zelfs mag oplossen in water als het je echt niet lukt om ze te slikken? Stond in de bijsluiter. Maargoed of dat nu zo lekker is 😅 het voelde wel precies hetzelfde als toen dat Napoleon snoepje in m’n keel schoot. Herkende het gevoel brr 😅 maarja alles om geen stress meer te hebben zullen we maar zeggen. Een topic over HIV minder dan in ieder geval want daar gaat het de laatste tijd best veel over hier toch? Vind ik.

Reageren

Ja het is weer eens trending…

Je maag reageert er anders op als je ze met voedsel inneemt

Reageren

Oke dan zal ik dat eens proberen als ik ze moet innemen.

Ik heb weer een vraagje. Over datgene waar we het laatst over hadden. Waarvan we dachten dat het of een ontstoken haarzakje was dacht ik of een puistje. Kan het kloppen dat het zo lang duurt tot het weg is? Het ziet er nu zo uit. Volgensmij is het gelukkig wel weg aan het gaan.

Bijlagen:

1. 

   20220319_225836.jpg
   

2. 

   20220319_230123.jpg
   

Reageren

Dat kan best wel wat langer duren hoor

Reageren

Oké. Maar het ziet er dus wel nog steeds goed uit gelukkig.

Ik heb van de nieuwe praktijkondersteuner nieuwe oefeningen gekregen. We gaan net zoals bij de vorige ondersteuner doorwerken aan acceptance and commitment therapy. We zijn eruit gekomen dat de toename van de angstklachten bovendien inderdaad hoogstwaarschijnlijk iets te maken hebben met een toename van stress die ik ervaarde. Maar desondanks bleef ze me wel herinneren aan alles wat ik tot nu toe heb bereikt en dat het nog steeds vele malen beter gaat dan in het begin. Dat is natuurlijk ook wel zo. En ook is het goed dat ik besef waar de klachten vandaan komen en wat ik eraan kan doen om het te verminderen (stress verminderen). Alleen afleiding zoeken was niet genoeg. Moet meerdere tactieken en mogelijkheden hebben om ermee om te gaan zei ze omdat de gedachten altijd uit de weg gaan niet goed is maar dat ik ook moet accepteren dat ze er soms zijn maar er verder niets mee moet doen. Klinkt als een opgave maar ga er wel mijn best mee doen natuurlijk zoals ik al sinds vorig jaar altijd heb gedaan.

Reageren

Joh… met de vooruitgang die je tot nu hebt geboekt, ben ik ervan overtuigd dat het gaat lukken. Niet meteen morgen, maar het gaat lukken

Reageren

Ik hoop het. Ik voel de laatste tijd weer dat het meer wordt. Het controleren. Het begint weer wat uiteen te lopen naar de meest verschillende dingen zoals mijn borstweefsel voelen omdat ik las dat mannen ook borstkanker kunnen hebben en toen voelde ik ook nog eens een soort onderhuidse bultjes maar die zaten ook bij de andere borst dus dat zal dan wel normaal zijn. Of nu soms weer die huidplekjes. Of de drang om de testikels weer te onderzoeken omdat het voor mijn gevoel moet terwijl er een paar maanden geleden zelfs een echo is geweest. Of als ik steken in mijn kuit heb afvragen wat dat weer is… ik word al moe als ik erover schrijf 😅

Ik ben bang de laatste tijd. Hetzelfde angst gevoel als lang geleden. Dat je bang bent dat het weer zover gaat dat het je leven weer gaat beheersen. Ik wil dat niet nog een keer… ik ga echt goed werken aan de oefeningen en de nieuwe begeleiding.

Reageren

Periodes met stress en onzekerheid, kunnen de angsten wel wat aanwakkeren. En daar moet je gewoon mee leren omgaan.
Je had stress ivm de opleiding, stress en onzekerheid door seks en corona…gevolg is dan dus dat de angst de kop weer opsteekt.

Reageren

En dat was nog niet eens alles.. waren nog meer stressvolle dingen de laatste tijd. Ik weet alleen nog niet zo goed hoe ik er dan precies mee moet omgaan. Misschien dat ik dat tijdens de oefeningen leer. Ik weet nog dat ik laatst een selfie maakte en positief verrast was over het feit dat ik een betere uitstraling had gekregen dan vorig jaar toen het zo erg was in het begin. Had foto van toen en van nu met elkaar vergeleken en op de oude zag ik er sterk vermagerd, vermoeid en ongelukkig uit en die van nu voller beter gezicht, uitgerust en zelfverzekerder. Laat ik dat alsjeblieft vasthouden 😅 ik schrok van het verschil.

Reageren

idd vasthouden dus

Reageren

Probeer het vast te houden. Helaas vandaag alweer een stapje terug… heb toch toegeveven aan weer eens een zelfcontrole uitvoeren aan de testikels terwijl ik weet dat dat toch nooit echt goed gaat omdat ik denk van alles te voelen. Ik dacht al een tijdje dat de echo al best lang geleden was (november) en dat het dus weer tijd was om het eens te controleren. Tijdens dat controleren kwam er weer beetje paniek omdat ik dacht dat ze best hard waren maar even later voelden ze gelukkig weer zoals altijd maar ik voelde bij beiden aan de achterkant een soort vliesje en daar in de buurt ook veel draadjes. Dat zal dan hopelijk wel de bijbal zijn geweest. Verder heb ik nergens een verhard plekje kunnen voelen. Laat staan echt een bultje. Gleed er gewoon overheen en werd door niks gehinderd zoals stroeve plekken of bultjes. Dan zal het hopelijk wel goed zijn. Stom dat ik weer heb toegegeven aan de angst. Volgensmij was het ook niet noodzakelijk als er in november nog een echo is uitgevoerd en tevens zo’n 1,5 maand geleden het ook is onderzocht bij de GGD door een arts. Tijdens dat lichamelijk onderzoek voelde de arts namelijk ook aan beide testikels. Geen idee waarom eigenlijk. Zal wel routine zijn als je een lichamelijk onderzoek krijgt. Alles bij elkaar was het dus denk ik helemaal niet nodig en heb ik mezelf weer stress bezorgd voor niks.

Wat me wel opviel, en dat viel de arts bij de GGD toen ook al op, is dat de testikels erg hoog zitten opeens.. ze zijn het meeste van de tijd erg strak tegen het lichaam getrokken en dat maakte het onderzoeken ingewikkelder. Zelfs in de douche waar het normaal gesproken moet dalen omdat de huid warm wordt en ontspant. Dat deed het even maar al vrij snel trokken de testikels zich weer terug erg dicht tegen het lichaam. En vanochtend werd ik ook wakker omdat ik net als een hele tijd geleden een raar borrelend gevoel had in mijn scrotum. Kunnen deze dingen veroorzaakt worden door stress? Het is zelfs zo teruggetrokken tijdens masturberen en dat voelt dan heel raar en niet echt fijn. Tijdens een orgasme heb je namelijk het gevoel alsof het dan nóg meer gespannen is. Er is iets niet helemaal lekker met de spieren daarbeneden denk ik. Merkte wel op dat wanneer ik tijdens het controleren teveel stress kreeg dat ze dan extra hoog zaten en als ik wat meer ontspande dat het dan wat beter ging. Vind het maar raar allemaal.

Reageren