Goedeavond allen,

Ik heb een aantal vragen betreft iets waar ik al een tijdje mee zit. Ik probeer eerst wat context te geven over mijn situatie zodat er een meer geïnformeerde mening/advies gegeven kan worden:

Ik (22, Man) ben student en heb afgelopen jaar veel vakken in moeten halen om mijn studie volgend jaar af te kunnen ronden (dit is gelukkig gelukt!). Dit gaf mij veel stress (achteraf veels te veel)waar ik mezelf door heen gezet heb om mijn doel te kunnen bereiken. Bij de laatste toets rond 20 juni begon een brandend gevoel in (vooral) de rechterkant van m'n borst. Ik had dit een paar weken gegeven voor de toets (rond 16 juni) maar besloot toch naar de huisarts te gaan, die kwamen er helaas ook niet helemaal uit bij het eerste consult maar in ieder geval niet directe hartfalen symptomen.

Het feit dat er niet een directe oplossing was heb ik menig nachten over wakker gelegen (ook door het nog steeds brandende gevoel). Het maakte mij vrij angstig aangezien familiair gezien er wel veel hartkwalen zijn. Ik ben bang dat dit de innerlijke hypochonder in mij ontketent heeft want ik ben niet meer te stoppen qua angst.

Een paar weken geleden begon ik last te krijgen van een nek blessure, niet gek ik had al een tijdje een vreselijke postuur aangehouden voor het lezen. Tenminste dat probeer ik nu zo rationeel mogelijk te bedenken. Dit zorgde er helaas wel voor dat ik veel last had van hoofdpijn en een klein beetje duizeligheid bij het stil houden van mijn nek. Dit is ook behandelt met m'n fysiotherapeute en is nu op het moment van schrijven 21 aug. grotendeels weg +-70%.

Voor dat deze pijn weg ging, begon de hypochonder in mij al weer angst te zaaien. Want de pijn en duizeligheid zijn constant en is dat wel normaal!? Ik heb de laatste tijd ook wel veel last van fel licht. En na een (achteraf spijtig) aantal minuten zoeken kom je dan op... breintumor.

Op het moment is eigenlijk wel zo erg dat wanneer niet ergens mee bezig ben of als ik even concentratie verlies de 'Wat als' binnen sluipen. Dit zorgt natuurlijk voor veel vermoeidheid daarnaast heb ik ook last van fel licht, vermoeide spieren (vooral in de benen), slecht korte termijn geheugen, lastig concentreren en algemene vermoeidheid. In mijn rationeel denkende hoofd weet ik dit is gewoon het gevolg van over stressen en angst. Maar, je voelt je ook zwak (spieren) in vermoeid is het dan misschien ALS (ja ik weet het weer enorm extreem).

Het is dus een constant gevecht in mijn hoofd tussen wat rationeel is en wat irrationeel is. Het stomme is dat het irrationele een soort cyclus is die zich kan constant herhaalt en afgeremd moet worden door rationeel denken maar vervolgens weer door gaat.

Mijn grootste zorg voor nu is dat ik me super veel verspreek, het voelt alsof ik elke zin 10x opnieuw moet opbouwen/onderbouwen wanneer ik met iemand praat.

Mijn vragen aan u zijn als volgt: Kan deze angst voor mijn gezondheid mijn spraak zo erg beïnvloeden of ben ik er te juist te veel op gefocust of is het wellicht beide? En wat kan ik aan deze angst doen?
Ik laat mezelf het al niet meer de symptomen googelen en ik probeer een soort mantra op te zeggen van het zit in je hoofd, maar verdere tips zijn altijd welkom.

Eigenlijk wilde ik ook een beetje mijn ei kwijt dus sorry voor het lange lezen.

Alvast veel dank!

P.s. ik heb komende vrijdag een huisartsafspraak staan waar ik ga vragen om een begeleidend iemand voor de meer psychische kant van mijn probleem.

Ik denk dat het toch vooral met stress en spanningen te maken heeft. En dat kan heel vreemde klachten opleveren

Kan gebeuren als je jezelf voorbij holt. Beter naar je lichaam luisteren dus, in plaats van van het ergste uit te gaan. Ook qua voeding. Bij stress eet je eerder de verkeerde dinge, zoal snelle koolhydraten. Misschien wat extra voedingssupplementen, zoals magnesium en vitamine B. In edelgistvlokken zitten stofjes die helpen bij een betere bloedsuikerspiegel. Een osteopaat kan wat betekenen om je lichaam wat te ontknopen. Verder aandacht besteden aan een goede ademhaling. Je zou yoga kunnen overwegen.