[quote]Ik ben er nu wel meer van overtuigd dat het door stress (of depressie) komt,[/quote] Het is heel erg belangrijk, om e ontdekken waar de klachten daadwerkelijk vandaan komen. Wat dus de oorzaak is. Dat geeft sowieso al een stuk rust.

Klopt! Maar toch, het ervaren is nooit een leuk iets. En vrijdag weet ik het zeker, dan heb ik Cardiologisch onderzoek. Wat me trouwens opgevallen is is dat inademen soms pijn doet, en het raarste is dat ik er echt op let (ademhaling), en toch voelt het alsof ik heb liggen hijgen als een sporter… Het is soms hoor, niet altijd, vaak kan ik perfect normaal ademen maar soms is het toch lastig (ook omdat dat weer een lichte pijn/druk rond het hart geeft) en ik denk niet dat het het hart is dat dit doet, maar de longen (aangezien die er net onder liggen)…

Als ik dit niet zou hebben zou deze palpitatie’s best draaglijk zijn, maar zeker als je wil slapen stoort dit enorm.

Reageren

Net toen ik op het randje stond van in slaap vallen, schoot ik wakker met de gedachten dat me hart stilviel (lag stil in bed, en plotseling veel tintelingen overal) schoot recht en was niet meteen weg… Was dit een paniekaanval of serieus, ik heb zowiezo al weinig slaap en nu nog eens geteroriseerd worden tijdens men slaap door angstaanvallen is om mezelf iets aan te doen… Jezus als het maar snel vrijdag is!

Reageren

Eventjes uitleg (sorry hoor)
Dus ik lag in bed, en plotseling zonder enige reden toen ik op het randje van wakker naar slaap was, voelde ik een gigantische tinteling door heel men lichaam, dit bleef ook even aanhouden zelfs tot na het rechtzitten en wandelen, een veel grotere druk op men borst dan anders (ik kon bijna niet ademhalen, en voelde me lichthoofdig, het voelde alsof me hart stilviel… Maar echt stilviel, en dat het door de schok en het rondlopen terug begon te kloppen en normaliseren… Ik durf niet meer te slapen, en ik ben doodop, ogen bloedrood en voel me echt op het randje zitten van normaalheid naar totale waanzinnigheid… Ik hoop dat dit een paniekaanval was, of dergelijke of ik ga meteen naar het ziekenhuis, dit was het meest angstaanjagende zover ik al heb meegemaakt… Mijn ademhaling is ok nu, terug normaal, ook geen last meer van de borst… Ga proberen toch een beetje te rusten… Maar ik voel dat het er niet veel gaat inzitten deze nacht

Reageren

Hoi, mag ik je even wat tips geven?
Het lijkt er op dat je in ieder geval last hebt van hyperventilatie, stress én overgewicht. De stress komt vooral door de klachten. Overgewicht is vaak een bron voor allerlei andere problemen, lichamelijk en geestelijk. Het lijkt me daarom belangrijk daar wat aan te doen. Ga bijvoorbeeld eens elke dag een half uur lopen. Tijdens je lunch bijvoorbeeld of ’s avonds, misschien kun je ook wel op de fiets naar je werk gaan, als je dat nog niet deed ten minste, tenzij je te ver weg woont. Wat ook heel belangrijk is, is dat je gezond eet.
Wat betreft de hyperventilatie, dat is heel makkelijk te verhelpen. Ik heb het zelf namelijk ook GEHAD. Hyperventilatie komt door een verkeerd ademhalingspatroon. Ik ben hiervoor naar een logopediste gegaan, logopedisten zijn ook in ademhaling gespecialiseerd! Zij heeft mij geholpen om normaal te ademen. Dat is nu ongeveer een jaar geleden en daarna heb ik nog één keer hyperventilatie gehad, terwijl ik het eerder veel vaker had. Sindsdien ben ik nooit meer benauwd en heb ik niet meer last van het gevoel dat ik niet goed kan doorademen. Je kunt door het verkeerd ademen ook pijn op je borst krijgen, dus ik denk dat je de meeste problemen verhelpt door af te vallen en naar een logopediste te gaan.
Als je hartklachten had, dan zou de dokter het wel zeggen denk ik, dus maak je daar niet druk om. Succes!!!

Reageren

[quote]een veel grotere druk op men borst dan anders (ik kon bijna niet ademhalen, en voelde me lichthoofdig, het voelde alsof me hart stilviel… [b]Maar echt stilviel, en dat het door de schok en het rondlopen terug begon te kloppen[/b] en normaliseren..[/quote] Ik geloof graag dat dit zo voelde. Maar als je hart was stilgevallen had je niet meer kunnen opstaan. Zo’n schrikmomenten op het moment van in slaap vallen komen wel vaker voor. Soms gepaard gaande met een “slaapverlamming”. Bij jou lokt dat dan wel een paniekaanval uit.

Vraag eens aan de huisarts of hij geen spoedconsult voor je kan regelen voor een ECG. Dan heb je daar in ieder geval eerder zekerheid over.

Reageren

@Anoniem: Ik besef dat dit allemaal ‘meehelpt’ aan het probleem, wat ik ook belangrijk vind om er bij te vertellen is dat mijn bloedonderzoek perfect was (buiten een lichte verhoogde suiker) en dat ik voor dit alles nog nooit een ernstige klacht had… Daarom dat ik moeilijk kan geloven dat het door stress komt, voor de rest is het heel moeilijk om ‘correct’ te ademen in dien situatie’s, ik leer ze ook nog maar net kennen (Paniekaanvallen, Hartkloppingen etc) dus ik vind het enorm moeilijk en stresserend om hier correct op te reageren

@Tandor: ik heb al een ECG en bloedonderzoek in het spoed gehad (de allereerste dag dat ik dit had, wist niet wat dat het was dus ik had de ambulance gebeld) ook daar hebben ze me meerdere keren zelfs (ik denk 3x achter elkaar) aan de EKG gehangen, ook omdat ik dit zelf vroeg, en ze kwamen tot de vaststelling ‘Lichte Hartkloppingen’… Pffff om de muren van op te lopen!!

Reageren

[quote]ook daar hebben ze me meerdere keren zelfs (ik denk 3x achter elkaar) aan de EKG gehangen, ook omdat ik dit zelf vroeg, en ze kwamen tot de vaststelling ‘Lichte Hartkloppingen’.[/quote] Dat is dan op zich alvast een pluspunt! Afwijkingen van het hart zouden ze daar dan wel gezien hebben. ( Ernstige afwijkingen bedoel ik dan)

Reageren

Dat ademen kun je leren! Dat gaat je zeker helpen.

Reageren

Soms lukken de oefeningen, soms slaag ik in totale paniek en dan is het helemaal eronderdoor
… Voel me nu erg ‘licht’ om het zo te noemen, precies of ik kan ieder moment flauwvallen, heb geen wazig zicht of last van iets anders maar ik heb niet geslapen en nog niets kunnen eten vandaag… Heel veel keelpijn en het voelt alsof iemand die aan het dichtknijpen is… Slikken gaat zeer moeilijk, slapen gaat nog steeds niet (schiet altijd wakker als ik op het randje lig van in slaap te vallen) hartslag is nog steeds normaal, druk op men borst is minder erg als gisteren (zoals het gewoonlijk was) maar dat draait even snel als de wind soms… Heel veel tintelingen in de maag en op het zacht plekje tussen je ribben (boven je maag)… Ik hou jullie op de hoogte, Nick.

Reageren

Tandor, zou het mogelijk zijn dat ik een hypochondriac ben? Of ben je (vrij) zeker dat dit chronische hyperventilatie is?

Reageren

Volgens mijn kan je die 2 dingen alle 2 tegelijk hebben. Ik ben 17 jaar en ik heb waarschijnlijk ook chronische Hyperventilatie het begon allemaal met angst voor mijn examen. Toen kreeg ik klachten zoals een druk op mijn borst en moeilijk inademen. Toen maakte ik mijn eigen nog drukker en dacht aan een hartinfarct of hartaanval. Ik ben naar de dokter gegaan en die heeft mijn gerust gesteld (voor even). Want een week later kreeg ik het in mijn hoofd ik ben misselijk en heb een druk in mijn hoofd dus toen dacht ik aan een hersentumor dus ben ik weer terug gegaan en de huisarts zei dat er niks aan de hand was. Maar op 1 of andere manier kon hij mijn niet geruststellen. Ik blijf maar denken dat ik een ernstige ziekte heb. Ik heb ook morbide obesitas dus daarom denk ik aan die ernstige ziektes. En als ik ergens een symptoom zie dan krijg ik het ook opeens dat is super raar

Reageren

Ik snap je verhaal, wat jij beschrijft klinkt inderdaad veel als Hypochondrie.

Ik voel nu al geruime tijd last rond de hartstreek, en mijn dokter heeft bevestigd dat het stress gerelateerd en hyperventilatie is.

Als ik daarbovenop hypochondrie zou hebben zou het helemaal naar de kl*te zijn… Ik probeer me ergens nu zo rustig mogelijk te houden, maar zo een dingen kunnen ook onbewust komen opdagen en dan sta je uiteraard weer scherp, en stress je over het minste.

Dat met je huisdokter ken ik ook, maar het feit dat mijn huisdokter bijna nooit informatie of tips meegeeft buiten het gewoonlijke, vind ik ronduit schandalig.

Hoe ga jij er dan mee om / vanaf geraakt?

Reageren

Of je hypochonder bent is nog maar de vraag. Vooralsnog zie ik daar niet meteen aanleiding. Je hebt chronische hyperventilatie, dat geeft klachten die in principe altijd angst voor hartproblemen geven, omdat veel klachten zich juist in dat gebied afspelen. Dus dat je bang bent dat er iets met je hart aan de hand is, is dan niet zo vreemd.

Reageren

Achzo, klopt wel inderdaad. Iemand dat ik kende zij dat hypochondrie een optie zou kunnen zijn. Is het trouwens normaal dat mijn hart oppervlakkig of raar aanvoelt als ik op men zij lig? Dat is volgens mij ook wat deze nacht mij in die paniekaanval heeft gestuurd, men hart klopt ‘oppervlakkig’ om het zo te zeggen, ik hoorde het zelfs, angstaanjagend! Als ik rechtzit of sta heb ik er geen last van…

Reageren