- Linda30 december 2018 om 14:49
Hi, ik ben een 38 jarige moeder van 3,
Na dat mijn galblaas in 2012 verwijderd was kreeg ik klachten. Het begon met een hyperventilatie aanval 1 dag na mijn operatie en eindigde op de eerste hulp. In 2013 heb ik 3x 112 gebeld omdat ik dacht dat ik dood ging. Weer was de conclusie hyperventilatie. Na 2013 geen echte aanvallen meer gehad. Maar daarna een hele opsomming van vage klachten. Huisarts zij chv. Heb omaprazol voor mijn maag en oxazepam als ik nodig heb. We zijn inmiddels een aantal jaren verder. Maar heb voor mijn gevoel mijn dieptepunt bereikt. En ben helemaal op. Heb 2 jaar terug een foto van mijn longen laten maken (ik dacht dat ik longkanker had vanwege mijn roken) hier kwam gelukkig niets uit. Heb een ecg gehad en een week met een eventrecorder gelopen, want ik ben vooral gefocust op mijn hart. Hier kwam niets uit, behalve dat ik last had van extra overslagen, maar niets gevaarlijks. De laatste maanden lijk ik gek te worden van mijn hoofd en lichaam. Ik voel elke hartslag, de overslagen vind ik rampzalig . Ben licht in mijn hoofd, vaak wazig zien, drukkend gevoel op mijn bovenrug en schouders. Kan niet lang op mijn benen staan, voel me dan onstabiel en het gevoel alsof er een baksteen om me heen hangt. Ik heb vaak pijn in mijn maag en een zuur gevoel terhoogte van mijn maag. Het komt niet echt omhoog zeg maar. Ik durf bijna niets meer. Probeer bijna dagelijks te voorkomen dat ik alleen naar de winkel moet. Liegst ga ik helemaal niet. Ik werk nog 2 ochtende in de week en soms gaat mijn lichaam ook daar in vlucht modus. Het ergste is dat ik al deze klachten nu 24/7 heb, en niet alleen buitenshuis maar ook on huis. Ik voel een inmense spanning in mn lichaam. En het gevoel dat alles bibbert. Soms gaat mijn hartslag uit het niets 100…en ik voel me dan ook echt naar. Begin van de middag was hij zelfs 106 uit het niets. Maar echt een paar minuten. Toen zakte hij vrij snel naar 94 en toen 87. Mijn bloeddruk is altijd mooi. Tussen de 120/75. Maar ik voel me niet levend. Elke dag voelt als overleven. Mijn huisarts wil me inmiddels niet meer laten onderzoeken. Ik ben wel aangemeld nu voor zware therapie. Maar moet daar nog even opwachten. Is dit nu echt puur angst en stress? Ik moet toch iets lichamelijks mankeren? Zelfs een stuk lopen gaat niet meer? Ik voel me dan helemaal onwel worden. Ben zo bang dat ik iets mankeer en dat mijn huisarts het zo makkelijk op chv enz…gooit en daardoor dingen over het hoofd gaat zien. Ik hoop op wat erkenning, want ik ben op mn eind zoals het nu gaat.
Liefs een angstige Linda
7 reactiesReagerenBijna dokter30 december 2018 om 15:16Beste Linda,
Veel van de klachten die je omschrijft passen bij angst en stress. Als je je zorgen blijft maken over iets lichamelijks is het verstandig dit (opnieuw) met je huisarts te bespreken.
ReagerenLinda30 december 2018 om 16:08Bedankt voor je reactie. Ik ga heel vaak naar mijn huisarts en heb al deze klachten ook met hem besproken. Vandaar mijn aanmelding voor zwaardere therapie. Lichamelijke onderzoeken wil hij niet meer. Ook mijn bloedonderzoeken die ik recent heb gehad zijn goed. Inmiddels durf ik haast niet meer naar mijn huisarts. Ik heb al een hoop onderzoeken gehad waar niets uitkwam. En hoop ook dat therapie gaat helpen.
ReagerenCatootje30 december 2018 om 16:21Veel mensen hebben een tekort aan maagzuur, waardoor slechtere vertering, waardoor zuurbranden en andere klachten kunnen ontstaan. Maagzuurremmers remmen het dus nog meer en zorgen daardoor voor tekorten aan tal van vitaminen en mineralen; bij langer gebruik ook aan aminozuren en vetzuren. Dit alles kan klachten geven.
Benzo’s remmen de aanmaak van melatonine en zorgen ook voor voedingstekorten. Dit kan ook weer klachten geven.
Roken zorgt voor verzuring van je lichaam; voor een belasting door gifstoffen, waaronder cadmium; zorgt ook voor tekorten aan voedingsstoffen, waaronder zink en vitamine C.
Ik zou advies vragen aan een orthomoleculair therapeut.
ReagerenSil30 december 2018 om 21:01Ha Linda,
Ik heb exact dezelfde klachten als jij. Maar ben dan moeder van 1.
Ik lees alleen maar herkenning in je verbaal en weet hoe zwaar het is.
X
ReagerenMelanie30 december 2018 om 21:50ik helaas ook….(moeder van 2). Mocht het iets helpen, je bent niet alleen. Bij mij uit het zich meer in m’n spieren en steeds van die schokjes en het bibberen… wordt er doodmoe van. Ook hartkloppingen vaak maar dat maakt me minder angstig. Ben al een aantal keer onderzocht en niks te vinden (gelukkig) …spanning dan…tja ik ben onderhand ook angstig geworden, het vertrouwen in m’n lichaam is kwijt. Huisarts wil graag dat ik aan de citalopram ga… hoop er zonder uit te komen maar inmiddels al 2 jaar bezig en vrijwel elke dag last. Sterkte!! Ik hoor het graag als jullie iets hebben gevonden wat helpt…ik heb gesprekken gehad maar het zit blijkbaar diep.
ReagerenSil30 december 2018 om 21:57Ook mijn huisarts adviseerde psychofarmaca maar daar durf ik niet echt aan  al is dit ook geen doen. Ik merk dat bij mij de focus per periode ergens anders op ligt.. vaak cardiaal maar ook spierziekte, kanker etc. Het gaat per dat verschillend..
Eerlijk gezegd wel fijn on lotgenoten te spreken
ReagerenJohn (moderator)
31 december 2018 om 00:54angst en stress kunnen nogal wat van die vreemd klachten veroorzaken.
Reageren
Doe eens de testen op:
https://www.dokter.nl/zelftesten/angststoornistest/
https://www.dokter.nl/zelftesten/hyperventilatietest/


