@AS

Man wat een enorme tegenvaller dat die krengen weer terug zijn bij jou..
Toch wel toevallig precies na/in een stressvolle tijd.
Het aanstaan, slecht slapen, hoofdpijn en down voelen is allemaal mega herkenbaar.
Bij mij zijn de overslagen sochtends en smiddags wel het heftigst…savonds lijk ik wat rustiger te voelen en de overslagen zijn dan minder aanwezig.
Ik kom zeer moeilijk in slaap en word sochtends al vroeg wakker met angst in mijn lijf.
Merk dat het weinige slapen nu echt een probleem begint te vormen.

@Anoniem-24
Het is inderdaad een echte tegenvaller. Ik dacht dat ze weg zouden zijn.
Ik had dit eergisteren en nu wel al twee dagen geen last. Er is precies al een last van mijn schouders gevallen nu Kerst voorbij is.
Ik ben wel nog steeds erg bang dat het zal terugkomen.
Ik koppel de overslagen echt wel aan angst en een overactief zenuwstelsel..
ik word ook bijna dagelijks wakker met angst/stress voor wat de dag zal brengen.
Zeker omdat ik dagen non-stop last heb gehad. Elke minuut zeker 3 overslagen.

Heb jij soms dagen dat je geen last hebt?
Of echt elke dag? Dat is toch niet leefbaar ..
Ik begrijp dat de vermoeidheid serieus toe slaat.
Kan er echt niks voor je gedaan worden?

Reageren

@AS

Ik heb nu meer dan 3 weken Non-stop overslagen, hooguit paar uur rust…
Als ik savonds laat eindelijk in slaap val voel ik ze niet word er ook niet wakker van gelukkig.
Sochtends word ik weer (helaas vroeg) wakker en sta ik weer helemaal aan en in stress en hop de overslagen beginnen weer.

Vind dit zo ongelooflijk moeilijk los te laten.
Je word er super ongelukkig van.

Mischien toch maar eens gaan kijken of medicatie eventueel kan gaan helpen in overleg met HA/Cardioloog.

Reageren

Dat is echt heftig!!
Ik heb dat enkele dagen gehad en ik werd er ook zo ongelukkig van !! Ik begrijp je volledig!
Ik had het in die dagen ook wel ‘s nachts, ik voelde ze tijdens mijn droom en droomde er ook over.
Hoe kan je hiermee nu genieten van de feestdagen?
Weet de arts dat je er zoveel last van hebt?
Ik sta ook niet te springen voor die medicijnen, ik hoor gemengde reacties ..
Maar hoe hou je dit vol? Je kan toch niets doen dan?

Reageren

Hallo , ik ben al 2 jaar op dit forum met komen en gaan, zelf loop ik al zo’n 2a3 jaar met de klachten die hier genoemd worden zoals: hartoverslagen, vermoeidheid, soms uit het niks hartkloppingen, maag darmklachten, en nog meer vage klachten. Nu komt het!

Zo’n 4 jaar geleden ben ik 2 weken erg ziek geweest, ik was een anti corona persoon en dat ben ik eigenlijk nog steeds.
Ik ben de afgelopen 3 jaar zoveel naar de huisarts , ziekenhuis ,fysiotherapie , ademhalingsthearapie geweest, zonder duidelijkheid en antwoorden.

Nu ben ik zelf een sportarts gaan bezoeken en heb daar testen gedaan, zoals fietstest en hart en longfuctie. En deze arts constateerde dat daar iets niet goed gaat. Hij vertelde mij dat het post covid symptomen zijn. Als je onder post covid klachten gaat kijken en dan zullen vele van jullie denk ik veel antwoorden gaan krijgen waarom jeje zo voelt en waarom je die rare klachten hebt.

Herkent iemand zich hierin?

Reageren

Wat JW als laatste beschrijft herken ik enorm.
Ik heb zelf heel heel veel last van hartoverslagen en dat is begonnen nadat ik een zware corona besmetting heb opgelopen.
Ik ben zelf ook een anti-vaxxer en heb geen spuit gehad. Gelukkig, want dan was ik denk ik nog verder van huis geweest.
Maar ik heb tijdens corona iets heel doms gedaan, namelijk meegedaan aan een hardloop-event dat ook door gebouwen heen ging, een zogenaamde Urban Trail Run. En nu komt het; halverwege die run heb ik een half uur lang moeten wachten in een hal met honderden andere renners die allemaal stonden uit te hijgen. Een week later werd ik heel ziek, nog nooit zo erg gehoest, dacht dat ik naar het ziekenhuis moest, wist me geen raad. Dat ging gelukkig na een week over, maar daarna begonnen de hartklachten. Bij stress, piekeren, maar ook bij afwijken van supergezonde voeding. Als ik 1x een KFC kip eet gaaat mijn hart overslaan. 1 wijntje en ik ben de sjaak. Drie dagen overslagen. Mijn hele lichaam is ontregeld en ik vrees dat het niet meer goed komt. Het is al ruim 4 jaar zo nu.
Geen idee wat ik moet/kan doen. Dokter heeft geen idee.
Ben paar maanden terug op de hartbewaking geweest omdat hij maar bleef overslaan. Nu probeer ik geen grammetje ongezond soul te eten. Dan gaat het iets beter, maar ik ben bang dat we niet oud worden op deze manier en heel leuk is het op dit moment eerlijk gezegd ook niet. Allemaal door die *^%$ mensen die virusjes zaten te mixen in Wuhan. Ben zo boos!
Was kerngezond. Nu voel ik me helemaal ruk.
Sterkte allemaal!

Reageren

Hoi allemaal,
Al vaker op dit forum terecht gekomen en veel van jullie ervaringen gelezen rondom hartoverslagen. Nu wil ik ook wel graag mijn verhaal delen, sorry dat het misschien een lang verhaal is.
2,5 jaar geleden zijn deze plots bij mij begonnen. Tot op dat moment een actieve, fitte, jongeman die veel aan sport deed; zwemmen, fietsen, hardlopen. Geen overmatig drankgebruik, nooit aan de drugs. Daarvoor heb ik nooit het idee gehad dat ik ook maar iets geks heb gevoeld rondom mijn hartstreek.

2,5 jaar terug had ik een woelige periode, ik veranderde van baan, er was een kleine op komst en daarop moest er snel een verhuizing en verbouwing komen. Een stressvolle periode dus, al heb ik dat zelf niet altijd zo ervaren. Van mijzelf ben ik nogal relaxt en kan goed relativeren, maar mijn lichaam heeft dat blijkbaar toch anders ervaren.

De klachten begonnen klein, slechts een enkele overslag in het uur. Na een weekje van klachten ben ik naar de HAP gegaan en daarop volgend naar de huisarts. Vervolgens een holter-onderzoek gehad. Ze zagen de overslagen, maar deze waren zeer beperkt. Terwijl ik tegen die tijd echt een toename had in klachten. Ik heb echt het idee dat ik mijzelf gek maakte op dat moment en daardoor meer klachten aan het creëren was. Nog een keer terug gegaan naar de huisarts en wederom een holter-onderzoek, maar nu direct via de cardioloog. Na dit onderzoek ook direct een echo, ECG en fietstest gedaan. Uitslag: Ja, de overslagen zijn erg toegenomen (van 200 per dag naar 1800 per dag). De cardioloog gaf aan dat dit vervelend is, maar dat verder alles er goed uitziet. Het hart is iets vergroot, maar ruim binnen de marge. Dit jaar heb ik wederom een echo om te kijken hoe dit laatste ervoor staat.

Naar aanleiding van het laatste onderzoek heb ik een beta blokker meegekregen. De allerlaagste dosering. Ik had het gevoel dat dit wel iets deed, maar voor mij ook wat andere punten die ik minder vond. Ik ben erg warmbloedig van mijzelf, maar had nu vaak koude voeten en handen. En mijn lichaamsgeur veranderde (niet bepaald positief). Ik was gestopt met koffie en daarvoor al met alcohol. Soms het idee dat mijn hartslag wel heel laag was en werd er soms wat sloom van, een bakje koffie hielp dan wel op zijn tijd. Net een beetje extra kick.

Aan de begin van vakantie zijn er spullen verdwenen, waaronder mijn medicatie. Ik had nog drie pilletjes in een andere tas en die heb ik gebruikt om af te bouwen. Tijdens deze vakantie begon ik mij wel meer mijzelf te voelen en de klachten bleven weg. Daarop ook gestopt met de medicatie om te ervaren hoe dit is. In het laatste gesprek met de cardioloog had hij al laten vallen dat het niet goed zou zijn om mijn leven lang medicatie te gebruiken en vooral iets te vinden in voeding/bewegen/mindfulness

Dit is lange tijd erg goed gegaan, zelfs met het drinken van wat bakjes koffie etc. Nu sinds 1.5 week slaat alles weer op hol. Lijkt wel gerelateerd aan stress door mijn nieuwe baan als leidinggevende. Voelde ik door de dag wel eens een overslag, voel ik ze de hele dag weer door en meerdere per minuut. Ik zit nu weer in een fase waar ik teveel in mijn hoofd zit en dat maakt het niet minder. Ademhalingsoefeningen werken wel goed om mijzelf rustig te krijgen. Daarbij ga ik op tijd slapen en ben weer geheel gestopt met cafeïne. Hoop dan ook weer dat ik snel weer de rust kan vinden en kan samenleven met deze overslagen, samenleven tot mijn 90e 😉

Conclusie is wel dat ondanks dat de cardioloog zei dat ik gewoon intensief kan sporten, dit niet meer heb gedaan sinds de laatste onderzoeken. Ik fiets wel (en daag mijzelf echt wel uit), maar hardlopen of intensief zwemmen echt niet. De gedachte leeft alleen maar dat ik iets trigger wat fataal kan zijn. Al ben ik nog nooit duizelig geweest, flauwgevallen en geen andere klachten zoals zere borst of arm.
Ik vertrouw de cardioloog wel, maar wantrouw mijn lichaam toch meer.

Hoe gaan jullie om met zulke periodes? Hebben jullie veel contact met de cardioloog? Wat hebben jullie gedaan qua dieet?

Reageren

@KaZildjian

Bedankt voor het delen van je verhaal.

Wat een heftig verhaal man…meeste dingen die jij vertelt zijn voor mij heel herkenbaar en voor vele anderen hier denk ik.

Ik heb momenteel wel wat minder overslagen dan voor een maand geleden maar zijn zeker nog wel veel aanwezig.
Overdag maar met name voor het in slaap willen vallen, en vooral dit laatste begint nu een serieus probleem te worden want ik slaap gewoon niet meer goed, val heel laat pas in slaap en word helaas ook weer vroeger met vollop angst/stress…

Ik heb ondertussen zon slaaptekort opgebouwd dat ik mij ziek heb moeten melden op werk.

Heb jij ook veel last van de overslagen zelf? Of meer last van pieker gedachtes rondom de overslagen?

Reageren

Ik heb al heel lang bij elke registratie altijd heel veel extrasystolen (overslagen) gehad. De cardioloog vond het in elk geval erg veel..
Hij heeft het me de laatste keer ook laten zien op op zijn computerscherm met de resultaten van de laatste holter registratie, Laten zien dat er circa 11 duizend waren geregistreerd in die 24 uur.
Maar ik heb er meestal niet zoveel last van. Ik merk het zelf ook niet altijd. Maar ze zijn dus steeds wel zichtbaar elke keer als mijn hartritme weer eens wordt gemeten. Ook bij kortdurende registraties zoals een ECG. De cardioloog vond het gelukkig niet ernstig genoeg om een pacemaker te implanteren. Ik weet ook dat die overslagen onschuldig van aard zijn. Dus ik maak me er geen zorgen om.
Er wordt bij zo’n ECG altijd nog meer gezien. Bijna 8 jaar geleden werd het een “abnormaal ECG” genoemd, en de laatste keer een “borderline afwijkend ECG”. Maar het is steeds allemaal onschuldig van aard.

Ik heb een jaarlijkse controle bij de cardioloog.

Reageren

Aan Henk! Henk hoe oud ben je? Ik 41 jaar en was ook best fit , deed van alles maar na corona tijd niet meer de oude. De klachten die jij beschrijft evaar ik precies hetzelfde!

Reageren

Ik kamp er helaas zelf ook mee.. Binnenkort een second opinion bij 2e cardioloog omdat ik het toch niet vertrouw (hier heb je gelukkig recht op in Nederland. 1e Cardioloog deed het al gauw af met “leer er mee leven. Buiten de overslagen zien we niks verdachts.” Probleem is dat ik ten tijde van het onderzoek ook maar minimaal last had. Dat ik soms echt aanvallen er van heb leek de cardioloog niks te doen. Kan geen kwaad zei hij. Ben benieuwd wat de 2e cardioloog binnenkort er van vindt. Deze heeft direct een fiets test en een echo gepland, dat vindt ik zelf wel opvallend waar de eerste dit niet nodig vond… Voor mensen die echt met een groot aantal stoeien, waarom overwegen jullie geen ablatie? Dit schijnt een goede manier te zijn om er vanaf te komen (vanuit lezen).

Reageren

Als er verder niets aan de hand is met het hart, er enkel veel extrasystolen zijn, is het ervaren van die extra systolen misschien wel wat belastend, maar is het verder onschuldig van aard. Een behandeling zoals een ablatie, of het implanteren van een pacemaker is dan niet nodig.
Een ablatie wordt vaker overwogen als er een aritmie is met veel aanvallen van tachycardie, zoals b.v. AVNRT of Boezemfibrilleren of SVT.

Ik denk dat je een behandeling zoals een ablatie niet moet idealiseren. Het is toch een moedwillige beschadiging van de hartspier, het uitschakelen van een gedeelte van de hartspier die het verstorende ritme produceert. Ze moeten dan ook precies weten welke plek van de hartspier de target moet zijn voor de ablatie. Het moet geen overbodige behandeling worden die niet helpt tegen de kwaal.

Ik neb (al langer dan een halve eeuw) ook veel extrasystolen, Maximaal 780 PACs per uur. en 15 PVCs per uur bij mijn laatste holter. maar ook bij andere registraties gedurende mijn leven waren steeds zoveel extrasystolen te zien. Ook doubletten en geblokkeerde PACs en PACs in bigeminie en korte perioden van tachycardie. En er wordt bij ECGs ook nog meer gezien, Geleidingsstoornissen.
Maar ik ben blij dat mijn hartritmestoornis geen behandeling nodig heeft. Dat er geen ablatie nodig is, en dat ik ook geen Pacemaker geimplanteerd krijg. Ik vind de behandelingen vaak erger dan de kwaal, maar snap dat die behandelingen in sommige gevallen wel nodig zijn. Ik blijf wel onder jaarlijkse controle bij de cardioloog.

Reageren

Hallo Barth,
Het was oprecht niet m’n bedoeling om een nutteloze behandeling voor te stellen aan mensen die echt veel last hebben. Excuses als dit zo opgevat is.

Wat ik bedoelde is dat ik er natuurlijk nu veel over gelezen heb en dat een ablatie wordt gezien als een veilige en goedwerkende oplossing voor mensen met echt véél problemen van overslagen. Ik overweeg dit nu zelf niet omdat de klachten daar (vooralsnog) niet ernstig genoeg voor zijn. Ze zijn vooral extreem hinderlijk en ik hoop bij de second opinion dat dit wat meer rust gaat geven en dat de klachten ook wat afnemen.

Wat ik verder bij een ablatie begreep is dat er wel is waar littekens worden gemaakt. Maar dat dit gedeelte van het hart wel gewoon functioneel blijft. Het zou alleen geen extra prikkels meer door kunnen geven door het littekenweefsel dat wordt aangebracht. Maar misschien dat jij mij hier wat meer over kunt uitleggen. Het lijkt erop alsof ik dit gedeelte verkeerd begrepen heb.

Reageren

Ik ben een gezonde vrouw van 70 jaar
Sport 2 x in de week en wandel regelmatig.
Sind 2 weken heb ik hartoverslagen .
Ik slik enalapril en atorvastatine
Mijn schildklier werking is aan de lage kant , maar hoef er geen medicijnen voor te slikken .
Wat kan ik eraan doen., het maakt mij toch wel angstig

Reageren

@J

Toch nog even reageren.

Natuurlijk blijft je hart gewoon kloppen na een ablatie. Maar zoals je al zegt kan de hartspier ter plaatse van het littekenweefsel geen prikkels meer doorgeven. en dat is dan definitief. Ik heb zelf al een prikkelgeleidingsstoornis in de vorm van dubbel hartblok.
Een Rechter Bundeltak Blok (RBTB) plus een Linker Anterior Hemiblok (LAFB). Bij elkaar ook wel een Bifasciculair Blok genoemd. (mogelijk heeft dat naast kenmerken in mijn ECG ook invloed op de hartritmestoornis die ik heb). Het is als het daarbij blijft zonder gevolgen, (geen klachten dus) maar ik zou niet nog een extra prikkelgeleidingsblok daarbij willen krijgen.

Maar wat ik wil benadrukken is dat iemand met extrasystolen niet zelf een ablatie kan “overwegen”. De beoordeling. of die behandeling nodig is kan alleen de cardioloog maken. En voor zover ik weet wordt voor extrasystolen (PACs en PVCs) zelden een ablatie geadviseerd. Dat omdat extrasystolen (zonder andere hartproblemen) over het algemeen onschuldig van aard zijn. Extrasystolen komen ook voor bij mensen die verder gezond zijn.

Ablatie is wèl vaker de behandeling bij Tachycardie. Bij boezemfibrileren, boezemflutter, AVRT, SupraVentriculaire Tachycardie, en Ventriculaire Tachycardie. (Bij de ernstige vormen ervan.) Ik had zelf tijdens mijn laatste holterregistratie ook een aantal korte momenten van SupraVentriculaire – en Ventriculaire Tachycardie die niet ernstig waren omdat ze steeds heel kortdurend waren.
Ik heb begrepen dat alleen in héél enkele gevallen bij f(requente en aanhoudende) PVCs aan ablatie wordt gedacht. B.v. als er meer dan 20 duizend per dag zijn en met doubletten en bigeminie. Als er een risico is dat het kan overgaan naar een aanhoudende ventriculaire tachycardie.

Ik hoop dat ik hiermee mijn vorige bijdragen verduidelijkt heb.

Reageren