Ik zit op dag 3 en heb zodoende nog een hele lange weg te gaan. Ruim 30 jaar dagelijks geblowd, waarvan de laatste 7 jaar de hele dag door, daarvoor alleen 1 of 2 op de avond. Intussen wel gewoon ‘high functioning’. Ik heb van alles bereikt onder invloed.. sollicitaties, opleidingen, presentaties, examens etc. Het hinderde me nooit. Ik wil vooral stoppen omdat ik merk dat het me emotioneel heeft afgestompt en heb zojuist voor het eerst in hele lange tijd gehuild als een kleine baby. Ik denk dat ik nog een zware tijd voor de boeg heb, zeker omdat ik verdacht word van een chronische ziekte (Crohn). Dat moet de komende weken worden bevestigd met allerlei onderzoeken. Je zou kunnen zeggen dat dit een heel dom moment is om te stoppen, maar ik voel me toch al verschrikkelijk kut dus dan kan dit er ook wel bij. Ik ben wel benieuwd hoe het is om voor t eerst sinds mn 16e weer eens nuchter te zijn. Ik heb de laatste jaren afgerekend met een gokverslaving (bijna 30 jaar met pieken en dalen), adhd medicatie (amfetaminen 10 jaar) en ook nog diazepam (5 jaar gebruikt). Alleen de diazepam lukte me in 1x, de rest was een stuk problematischer. Wel allemaal op eigen kracht, zonder hulp van derden. Nu alleen het blowen nog dus.. Drank en andere drugs heb ik ook veel gedaan, maar nooit problematisch.
Ik wens mezelf en alle anderen die deze battle te strijden hebben veel succes! 🤞🏻

In 2023 een reactie geplaatst dat ik ging stoppen, 9 maanden vol gehouden erna dacht ik af en toe een jointje roken moet kunnen, lukt mij niet was zo weer elke dag aant blowen… nu 17 sept ben ik een jaar gestopt. Me vrienden blowen wel nog. Af en toe als ik met ze afspreek blowen hun wel nog ik niet pak me dan een moods sigaartje om toch iets in de handen te hebben en als ik erna thuis kom blij dat ik geen joint heb gerookt na +\- 15 jaar te hebben gerookt is het wel goed geweest af en toe denk ik er nog aan maar ook trots dat ik sterker ben dan de THC waar een wil is is een weg. Was ook bang dat het slapen niet goed zou gaan dit dat maar geen problemen mee slaap als een roosje in begin ups and downs maar hoort erbij

Reageren

Ik wil echt stoppen met blowen, maar ik weet niet hoe ik die knop definitief omzet

Ik weet eigenlijk al heel lang dat ik wil stoppen met blowen. Ik heb het de afgelopen jaren meerdere keren geprobeerd en het is me ook wel eens gelukt om een tijdje te stoppen (6 maanden). Maar op een gegeven moment val ik toch weer terug en daar baal ik ontzettend van.

Blowen is voor mij heel lang een gewoonte geweest. Vooral wanneer ik me verveel, alleen ben of gewoon wil ontspannen. Het is bijna automatisch geworden. Alsof mijn hoofd aan het einde van de dag denkt: nu gaan we blowen. En juist dat vind ik zo moeilijk om te doorbreken.

Het stomme is dat ik ook heel goed weet waarom ik wil stoppen. Ik heb het gevoel dat ik zoveel meer uit mezelf en mijn leven zou kunnen halen als ik niet steeds blow. Ik wil weer energie hebben, sporten, goed voor mezelf zorgen, een fijne routine hebben en gewoon trots zijn op hoe ik mijn leven leef. Ik heb zoveel plannen en dromen, maar soms voelt het alsof blowen ervoor zorgt dat ik blijf hangen en alles maar naar morgen verschuif. (Want in die 6 maanden, voelde ik me oprecht beter! Alleen was ik 20kg aangekomen, terwijl ik die 2 jaren ervoor zo erg me best had gedaan om 40 kilo af te vallen. Ik begon me dik en lelijk te voelen en ja dan ga je toch wel wat sneller naar je doofmiddel als je niet lekker in je vel zit)

Ik denk dat ik vooral moeite heb met het moment waarop je echt besluit: dit was het, ik doe het niet meer. Want een deel van mij wil stoppen, maar een ander deel denkt bij een moeilijke of saaie avond toch weer aan blowen. Ik wil niet mijn hele leven afhankelijk blijven van iets om te kunnen ontspannen of me goed te voelen.

Ik denk ook dat ik bang ben voor het idee van “nooit meer”. Misschien maakt dat het juist zo groot in mijn hoofd. Tegelijkertijd weet ik dat als ik mezelf steeds vertel dat ik misschien ooit weer kan blowen, ik altijd een achterdeurtje openhoud.

Zijn hier mensen die jarenlang of regelmatig hebben geblowd en uiteindelijk echt zijn gestopt? Echt gestopt. Hoe hebben jullie mentaal die beslissing gemaakt? Wanneer wist je: nu ben ik er echt klaar mee? Hoe gingen jullie om met de verveling, cravings en dat automatische gevoel dat je aan het einde van de dag wilt blowen?

Reageren

Het zit hem in het echt willen stoppen!
Ik ben een zware roker geweest 30 jaar lang dagelijks gerookt ik stond ermee op en ging er mee naar bed. Ook tijdens het werk deed ik het. Vervelende voor mij was dat ik gewoon goed kon functioneren als ik had gebruikt. Ik rookte daarbij ook altijd de Sativa soorten dus het meest sterker wat er is. De laatste 2 jaar ook alleen maar de drysift en ice-o-later het moest van mij een percentage zijn van boven de 52% THC anders werd ik niet stoned genoeg.

In het verleden ook vaker een poging gedaan maar lukte iedere keer maar een paar dagen. De eerste dagen zijn ook het meest lastige. Ik heb daarom dit jaar een steden tripje gemaakt richting Parijs. K wist namelijk dat in Frankrijk er nog steeds hele hoge straffen staan op het gebruik van canabis. Ben 4 dagen weggeweest en door de afleiding daar en niet kunnen halen ben ik door de eerste paar dagen gekomen. Voor we gingen heb ik ook alles met betrekking tot blowen weggegooid.

Bij thuiskomst word het wel weer wat lastiger want een ritje richting de coffeeshop is zo gemaakt.

Inmiddels ben ik nu 1 maand en 2 dagen verder en heb nog steeds niet geblowd.
De eerste week was inslaap vallen echt een drama! Was erg moe, maar viel gewoon niet in slaap en als ik in slaap viel werd ik na een uurtje zeiknat wakker, het bed was dan ook drijfnat samen met de kussen.

Ik heb toen besloten om een uurtje voor ik na bed ging, valeriaan tablet te nemen. Dit heeft mij geholpen om toch in slaap te vallen hoewel ik de eerste nacht echt kotsmisselijk was van de valeriaan tablet. Ik heb deze nog 5 dagen gebruikt waarna het niet meer nodig was.

Ik merkte in de 2e week dat ik weer wou eten overdag, ik kon namelijk de hele dag niks eten toen ik blowde. Mijn ontbijt was het avondeten zeg maar.

Ik vond de verveling het zwaarst aangezien eigenlijk alles wat ik deed een blowtje vooraf ging en nu moest ik leuke dingen doen zonder dat blowtje dat was echt even wennen. Ook de trek om te blowen was natuurlijk lastig maar dat bouwt op naar een piek en zakt ook weer af.

Nu dus iets meer dan een maand verder en ben nog nooit zo helder geweest ben er erg blij mee en ook de portemonnee blijft dik wat zeker een grote pluspunt is. Verder word de drang voor het blowen echt een stuk minder maar je moet voor jezelf echt willen stoppen als er ook maar iets is waarvan je denkt dat je er niet volledig achter staat dan hoef je het ook niet te proberen want dan gaat het je 100 procent niet lukken.

Ik heb altijd gezegd dat als ik kan stoppen moet iedereen die echt wilt kunnen stoppen ik was zo ontzettend verslaafd eraan! Moet zeggen dat ik nu ook echt begin te wennen aan het leven zonder een blowtje en dat bevalt me meer dan prima!

Dus zet hem op! Je kunt dit, mits je zelf wilt. De grootste klacht wat ik op dit moment heb is het levendige dromen, kan in de ochtend ook precies vertellen wat ik heb gedroomd. Succes

Reageren