Hallo,

Ik ben vandaag 26 geworden en ben 4 dagen geleden gestopt met blowen. Ik ben op mijn 16e begonnen en ik heb de hele 10 jaar bijna elke dag vanaf het moment dat ik wakker werd tot aan de nacht dat ik zo stoned was er gewoon dood bij neer viel om zo elke ochtend weer wakker te worden en weer te blowen. Dromen doe ik al jaren niet meer; wel weet ik van mezelf dat mijn dromen (als kind ook al voor mijn blowen) niet mals waren en erg grimmig. Ik heb tot nu toe met stoppen nog steeds niet gedroomd en ben heeel bang voor wat komen gaat.. daarnaast moet ik bijna om de 2 minuten heel diep zuchten om een soort angst/paniek gevoel te onderdrukken. Ik ben heeel gemotiveerd in het stoppen en heb duidelijke plannen voor mijn leven, maar toch ben ik bang dat ik heel depressief ga worden, omdat ik geen idee meer heb van wie ik ben en wat ik moet doen met mezelf zonder wiet. Ik vind het triest dat ik het zover heb laten komen maar ook aan die schuldgevoelens heb ik niks. Ik heb niet echt een vraag, maar ik dacht ik zie mensen ook hun verhalen delen, en het helpt mij ook om te zien dat er meer mensen zijn die door t zelfde heen gaan. Op internet staat vrijwel op elke webiste exact hetzelfde beschreven. Terwijl het stoppen met blowen veeeel meer inhoudt dan wat er kort wordt beschreven. Ik vind dat hier best meer en uitgebreidere info over mag komen online, omdat je er nu best alleen en wereldvreemd ingaat. Dit is mijn eerste keer stoppen en ik weet totaal niet wat me te wachten staat, wellicht maak ik het stoppen wel groter in mn hoofd dan het in werkelijkheid is who knows, maar het enige platform die mij meer info geeft is dit platform waar iedereen zijn verhaal deelt over dit onderwerp. Ik heb iig heel veel zin in als ik weer meer honger krijg (hoop ik) eet al 3 dagen helemaal niks, dat ik dan ook weer meer ga sporten in de gym. Ik hoop echt dat ik mezelf zo gemotiveerd blijf houden als ik nu ben.

Hi Roos,

Ik kwam langs je bericht omdat ik zelf ook erg benieuwd ben naar het afkickproces! Alleen zie ik nou geen reacties bij je staan? Ik heb zelf nog nooit iets geplaatst of gereageerd op een forum, maar nu voel ik wel de noodzaak 🙂

Ik ben nu zelf bijna tien weken gestopt na 8 jaar wekelijks blowen, waarvan de laatste jaren steeds intenser werden (opstaan en naar bed gaan met een joint). Ik wilde al langer stoppen maar kon de motivatie nergens vandaag halen, of beter gezegd, bedacht altijd wel een nieuw excuusje. Dus dat jij ook de eerste stap hebt gezet is knap! Iets om trots op te zijn 🙂

De eerste en tweede week waren heftig met weinig slaap, zweten en prikkelbaarheid. De nachten waarin ik een beetje sliep, zaten vol met nachtmerries die realistisch voelde. Zelf ben ik niet bang aangelegd, dus had hier verder geen last van. Wel merkte ik dat erg onzekerheid was als het ging om geheugen. Ik ging bijna obsessief mijn agenda bij houden om er maar zeker van te zijn dat ik niks zou vergeten. Terwijl, toen ik nog blowde, ik hier totaal geen moeite mee had. Waar ik normaal ‘s avonds op het balkon eentje rookte, ging ik nu muziek luisteren of spelen. Ook heb ik alles wat betreft rookwaar weggegooid om geen triggers mee te krijgen en ben ik actief tegen mensen gaan vertellen dat ik gestopt was. Nu nog steeds heb ik vrienden die mij op een avondje uit aanbieden, maar dit sla ik af. Ik dacht altijd dat stoned zijn chill was, maar nuchter zijn is nog véél beter!

Aankomende woensdag ben ik 10 maanden gestopt met sigaretten en dik 70 dagen met blowen. Ik kan nu al met zekerheid zeggen dat blowen een rot gewoonte is waar je beter zo snel mogelijk mee kan stoppen. Het schijnt dat het brein, met ons gebruik, ongeveer een jaar nodigt heeft om weer optimaal te functioneren. Dit is ergens een beangstigend idee, maar ik voel me elke week beter in m’n vel en hoofd zitten.

Ik hoop dat het goed met je gaat en het vol houdt!

Liefs,

Phil (26)

Reageren