Pijn bij tampons en septate hymen

Hoihoi,

Geen vraag maar deel graag mijn ervaring voor wie er iets aan heeft. Ik ben 26 en heb sinds mijn eerste ongesteldheid pijn bij het inbrengen van tampons en geen seks kunnen hebben door pijn (wel andere dingen natuurlijk, maar alles rondom penetratie lukte niet). Hiervoor ben ik meermaals bij de huisarts geweest in de afgelopen jaren. Telkens werd het afgeschoven op dat dit een psychische blokkade was, vaginisme, etc. Ik voelde dat dit niet klopte, mijn pijn prikkel kwam vanuit de ingang van van mijn vagina, niet vanuit binnen uit en ik had dit al sinds mijn tienerjaren met de tampons. Hoe hard ik ook aan het graven was, er was geen reden voor een psychische blokkade, zeker niet voor mijn tienerjaren en eerste pijnervaringen. Na zelf oefenen met dillatoren (dit wordt niet aangeraden om zelf te doen, doe dit onder begeleiding van bijvoorbeeld een bekkenbodemfysiotherapeut), waarmee ik ook niet veel verder kwam dan na jaren oefenen de kleinste twee, kon ik eindelijk een tampon inbrengen ruim een jaar geleden. Het eruit halen was een echter een ramp en echt heel pijnlijk (pijn was een uitstralende pijn vanaf de opening van mn vagina). Een maand later bleef de tampon hangen achter een soort vleesachtig draadje. Die pijn, als er spanning was op dat draadje, was precies de pijn die ik telkens ervaarde. Ik ben weer naar de huisarts gegaan en na inwendig onderzoek werd mij verteld dat er geen draadje zat, maar waarschijnlijk had ik vulvair vestibulair syndroom (VVS, (chronisch) geirriteerde huis bij de ingang van mn vagina, ook niet gek dat het een beetje geirriteerd was nadat ik er een tampon uit heb moeten krijgen met veel gedoe en pijn). Met die diagnose ben ik naar de seksuoloog doorverwezen en daarna bekkenbodemfysiotherapie gaan doen. Ik wou van de eindelijk klachten af zijn, dus ik ben het maar gaan doen ook al had ik het gevoel dat het weer niet helemaal klopte, ik had dat draadje gevoeld en gezien.

Met de bekkenbodemfysiotherapie, oefenen onder begeleiding met dilatoren, de pil doorslikken om irritatie door menstruatie rondom de vulva te voorkomen en het smeren van kokosolie (soort inmasseren elke dag) om de doorbloeding te verbeteren, ging het beter. Toch voelde het nog niet alsof het echt hielp en op een gegeven moment stagneerde de vooruitgang ook weer. Op dat moment kon ik wel mijn bekkenbodem genoeg ontspannen om zelf te voelen. Weer voelde ik dat vleesdraadje, wat de pijn veroorzaakte. Ik heb mij weer laten onderzoeken en weer werd er gezegd dat dit draadje er niet zat. Ik ben daarna zelf met een spiegel gaan kijken en heb het toen zelf zien zitten, gegoogled wat het kon zijn (septate hymen), ben teruggegaan naar de huisarts met de duidelijke boodschap wat ik dacht dat ik had, een duidelijke omschrijving en dat ik een doorverwijzing wil naar een gynaecoloog die het weg kan halen. Deze keer werd ik eindelijk geloofd en kreeg in zonder onderzoek bij de huisarts direct een doorverwijzing. Vandaag ben ik bij de gynaecoloog geweest. Door de bekkenbodemfysiotherapie kon ik genoeg ontspannen en doordat ik wist waar het zat kon ik precies aanwijzen waar het zat. Verder kon de gynaecoloog mij heel goed gerust stellen en heb ik mij nog nooit zo chill gevoeld bij een inwendig onderzoek (nog steeds niet fantastisch, maar geen buikpijn van de spanning). Een gynaecoloog is in mijn ervaring echt een stuk beter dan bij een huisarts, zeker als je uitlegd dat je vaak pijnklachten hebt, wees dus niet bang om hier heen te gaan. Doordat ze het goed kon zien, kon de gynaecoloog het direct (zonder verdoving, maar de pijn viel erg mee) wegknippen (dit is een mogelijkheid, het had ook gekund dat ik verdoving nodig had gehad of het kan zelfs onder narcose, afhankelijk van hoe stug het hymen is en hoe goed ze erbij kunnen). Hiervoor gebruikte ze twee knoop hechtingen (dus geen naald, jeej) die niet heel fijn voelde, een daarvan deed echt pijn, maar de pijn was maar kort. Het knippen heb ik niks van gevoeld. De verwachting is dat ik over een week helemaal hersteld ben en al mn klachten zijn verholpen (dus dat penetratie en tampons zonder pijn mogelijk zijn). Dit komt in mijn ogen vooral doordat het vleesdraadje is wegknipt (de oorzaak van de pijn) maar ook omdat ik heb geleerd mn bekkenbodem te ontspannen. Deze spande ik namelijk onbewust aan, wat zorgde voor meer pijn, doordat ik van jongsafaan altijd al een pijnprikkel had. Het was dus een vicieuze cirkel met een septate hymen als beginpunt.

Bij mij heeft het langer geduurd dan nodig voordat ik de goede diagnose had door schaamte en doordat ik mij heb laten vertellen dat wat ik voelde in mijn lichaam niet waar was. Pas toen ik zelf ben gaan onderzoeken en het echt zeker wist wat ik had, liet ik mij geen nee meer vertellen. Dat zou niet nodig moeten zijn.

Met mijn ervaring wil ik aan alle meiden die met dit soort klachten rondlopen meegeven: geef niet op, ga af op je eigen gevoel (jij kent je eigen lichaam en de pijn het beste), onderzoek jezelf en praat erover.