Enorm schuldgevoel vreemdgaan

Ik was ongeveer 3 maanden met een jongen, maar hij stuurde eigelijk heel weinig berichten, voornamelijk alleen op de dag als we gaan afspreken van of ik kan… Maar ik was wel verliefd op hem en het was gezellig samen, al deden we voornamelijk lachgas etc. Maar het was wel een lieve en zorgzame jongen. Ik had opgegeven moment een moeilijke periode door een privéomstandigheid en door me werk… maar van hem kreeg ik eigelijk niet echt steun omdat hij nooit wat stuurt en veel werkt, en hij had toen die periode ook ramadan en we spraken niet af, dus ik twijfelde of die me alleen wou voor seks, hij had het er ook over of een vriendin van mij een keer kan komen voor een trio. maar ik bleef met hem afspreken, het was gezellig en ik had van hem hsv1 genitaal gekregen dus ik dacht als ik bij hem blijf voel ik mezelf ook goed tijdens seks enz. Maar een keer kwam zijn vriend op bezoek en het klikte ook heel goed met die vriend, we waren alleen thuis die middag bij die jongen en toen hadden we gezoent omdat het op dat moment goed voelde.. en ik nog twijfelde of die andere jongen wel zo serieus was. En we hadden ook nog seks. Die andere jongen had me uiteindelijk vergeven, maar ik kreeg nog steeds weinig contact met hem doordeweeks en wel met zijn vriend en ik besloot die week erna af te spreken met zijn vriend met als stelling dat die jongen er echt niks van mag weten had ik gezegd… maar hij kwam dit wel te weten achteraf van zn vriend volgensmij. En zijn vriend wil nu serieus met mij zijn en belt en appt me wel veel, wat ik nodig heb.. maar het voelt niet goed vanwege zijn vriend ik werd er zelf helemaal misselijk van. En die vorige jongen geeft mij nu geen kansen meer en is klaar met mij en zegt dat ik slecht ben. En dat als ik 2 keer ben vreemdgegaan dat ik het altijd doe.. maar dit is niet zo omdat het ook zoiets was bij me vorige relatie en toen ging ik vervolgens 4 jaar nooit vreemd. Maar nu voel ik me hierdoor al 2 weken heel slecht over mezelf, dat ik dan 2 keer ben vreemdgegaan, ik slaap en eet slecht en ben het meerendeel van de dag verdrietig en ik blijf alleen maar denken aan die eerste jongen dat ik hem terug wil, alhoewel we elke keer lachgas deden.. en ik daar ook wel negatief van werd en ik bij mezelf dacht dat hij niet zo serieus was…en ik voel me nu een wrak en een monster over mezelf van dat ik zo slecht ben en ik degene was die vreemdging terwijl ik zo helemaal niet ben… heeft u misschien advies en om hier bovenop te komen en was die jongen wel serieus ? Dat vraag ik me nog steeds af omdat toen hij me betrapte was hij namelijk wel van streek en geraakt, maar zelf stuurde hij me nooit berichten doordeweeks etc