Beste iedereen,

Ik zit echt met een probleem en het knaagt behoorlijk aan me.. ik hoop dat jullie de tijd willen nemen om mijn verhaal te lezen en advies voor me hebben. Ik ben 18 jaar & mijn vriend 19.

een tijdje geleden is er het een en ander gebeurd tussen mij en mijn vriend, ik was erachter gekomen dat hij met meiden van het internet wou afspreken en dingen wou mee gaan doen die je niet doet als je een relatie hebt, en was daar dus ook achter gekomen. goede ruzie over gehad natuurlijk, wel goed uitgepraat. hij heeft me pas geleden nog gezegd dat hij er ook onwijs veel spijt van had, hij niet wist waar hij ingodsnaam mee bezig was & dat hij gewoon enorm de fout in was gegaan. die woorden deden me natuurlijk wel goed, ik kon ook echt aan hem zien dat hij zijn woorden ook echt meende. alleen ik ben nu dus nog steeds zo onwijs bang dat hij zijn ogen open houdt voor andere vrouwen, ik houd hem ook telkens in de gaten op welke manieren ik ook maar kan vinden. laatst is hij nog naar een werk bijeenkomst geweest en heeft toen een meisje toegevoegd op hyves die daar ook was. nou ik schoot natuurlijk weer meteen van me stoel af.. de enige gedachte die door mijn hoofd ging was ‘oh god straks moet hij iets van der’.. ook toen ik las dat hij eerder uit zijn werk kwam, zat ik helemaal paniek te zaaien met de gedachte dat hij het niet tegen mij zou vertellen dat hij eerder klaar was met werken & dat hij dus naar dat mokkel zou gaan wat hij NATUURLIJK niet gedaan heeft! hij kwam gewoon meteen naar mij toe. ik schaamde me gewoon voor mezelf dat ik die gedachte in me hoofd had! dat heb ik hem overigens ook niet verteld, want dat zou hij ook echt niet tof vinden. ook toen hij vanochtend weer vertrok naar zijn werk zag hij er heel netjes uit, haar netjes, mooie kleding etc. dus ik dacht dat hij dus ergens naartoe ging, naar dat mokkel die hij had toegevoegd of wát dan ook. ik maakte toen ook perongeluk de opmerking ‘oh je gaat zeker ergens naartoe he?’ waarop ik antwoord kreeg; nee natuurlijk niet! dat achterdochtige elke keer.. en inderdaad hij ging ook gewoon naar zijn werk. ik wordt ZO onwijs moe van mezelf. hij gaat binnenkort ook uit met een vriend in de stad waar dat mokkel woont, dus ik dacht natuurlijk ook weer meteen dat ze naar haar toe gaan, of haar uitnodigen oid.

ik ben dit helemaal spuug & spuugzat van mezelf. vooral omdat hij gewoon een fijne jongen is en dat ik elke keer maar van die achterlijke dingen denk die dus helemaal niet waar zijn. het komt voornamelijk natuurlijk ook door het incident wat een paar maanden geleden voorgekomen is, maar ook omdat mijn vorige vriend ook de heleboel bij elkaar gelogen heeft. ik zit niet met het spreekwoord ‘alle mannen zijn hetzelfde’ in me hoofd, maar ik vindt het gewoon heel moeilijk. we hebben het namelijk hardstikke fijn met zn tweetjes, hebben leuke planningen voor de kerstvakantie in petto & ik wil dit gevoel gewoon weg hebben! ik zou het ook niet fijn vinden als ik in zijn schoenen stond en mijn vriendin zou zo over me denken. het is eigenlijk sinds vandaag tot me in gedrongen dat ik dit gevoel niet meer wil hebben, omdat hij gisteren ook zij ‘stop nou eens met dat achterdochtige gedenk van je’ dus dat lijkt me wel genoeg rede om hier écht mee te gaan stoppen. herkent iemand zich hierin, of heeft iemand tips waardoor ik dat gevoel eindelijk eens van mijn schouders af kan gooien?

Groetjes,
Ramtje.

Ja ik snap je. Ik denk dat hier vast meerdere vrouwen mee te maken hebben. Eigenlijk ik het ook jalours zijn. Je wilt hem niet kwijt. Hij heeft alleen wel jou vertrouwen geschaad door die meisjes op het internet. Mijn advies is toch echt een goed gesprek met je vriend. Hij kan wel zeggen dat je niet achterdochtig moet doen maar dat wil niet zeggen dat hij niet vreemd wil gaan etc. Je moet vertellen waarom je hem niet goed vertrouwt en dan zal hij je (hopelijk) geruststellen.

Reageren

Hoe zou hij reageren als het andersom was?
Je reactie is heel begrijpelijk. Hij moet aantonen dat het destijds een vergissing was en dat jij de enige bent. Niet in woorden, dat is te gemakkelijk. In het gewone leven zijn er genoeg mogelijkheden door jou het gevoel te geven dat jij zijn meisje bent en niemand anders. Daar hoef je geen gekke dingen voor te doen. Als hij het niet wil, dan blijf je onrustig.
Waarom vertelt hij niet dat hij een meisje aan zijn profiel toevoegt en wat de relatie is. Dit zou ook al helpen het vertrouwen te versterken.
De actie moet nu van hem komen. Door destijds met hem door te gaan, heb je liefde voor hem al getoond.

Reageren

Nou, ik ben van mening dat de mens niet is gemaakt voor monogamie. Kom op, 18 en 19, dan wil je toch alles ontdekken!

Reageren