Mijn vriend heeft me een paar maanden geleden verteld dat hij de stofwisselingsziekte CTX heeft. Hij gebruikt daar ook medicijnen voor maar gelukkig gaat het heel goed met hem ondanks zijn ziekte, hij is zelfs gezonder en gelukkiger dan mij; ik zit in een redelijk zware depressie en ik heb last van Boulimia/Binge Eating Disorder.

We zijn van plan om over ongeveer 1 jaar aan kinderen te beginnen maar ligt er wel aan hoe het gaat met mijn depressie en eetstoornis, anders stellen we het nog uit. Heeft zijn ziekte invloed op onze toekomst, ”toekomstige kinderen” en relatie?

Het is een erfelijke aandoening. Hij zou het slechte gen dus kunnen doorgeven aan toekomstige kinderen.

Reageren

Mag ik je adviseren alleen aan kinderen te beginnen als jij volledig gezond een stabiel bent? Ik weet niets van de ziekte van je vriend dus ik kan daar moeilijk een oordeel over geven.

Ik weet wel dat het krijgen en hebben van kinderen een enorme verantwoordelijkheid met zich meebrengt en je kan het je kind niet aandoen dat mama meer met zichzelf bezig is dan met haar kind (even oneerbiedig gezegd). Reken er op dat de eerste 10 jaar volledig om het kind draait, en ik kan je zeggen, dat is best pittig!

Als je pech hebt heb je een kind wat de eerste jaren slecht slaapt en ik kan je vertellen dat dat een aanslag op je systeem en je welbevinden is. Als je psychisch niet stabiel bent dan kan je je lol op!

Ik en mijn partner waren gezond voor we aan kinderen begonnen. Bij de eerste ben ik bijna dood gegaan (beide bevalling en zwangerschappen waren verre van een roze wolk)  en van de tweede hebben we 2,5 jaar zwaar chronisch slaaptekort opgelopen. Wij vonden de eerste jaren echt een aanslag op onze gezondheid, energie en welbevinden. De kinderen zijn nu 9 en 11 en ik heb nog niet zo heel lang het gevoel dat ik zelf weer een beetje leef. Maar de enorme verantwoordelijkheid blijft!

Met de recente ontwikkelingen qua wereld (on)vrede, de staat van de aarde (hoe hard het achteruitgaat)….als ik nu nog zou moeten beslissen om aan kinderen te beginnen….en wetende wat het mij lichamelijk en qua leven heeft gekost…..ik zou er dus niet meer aan beginnen.

Maar dat is makkelijk praten, want ik heb ze al en ik ben enorm blij met ze en ik zou ze absoluut niet willen missen.

 

 

Reageren