Soms merken wij (gezin) vreemd gedrag bij mijn vader. Het is niet zo erg als pure verwarring maar wel erg raar.

Mijn vader is een intelligente (en erg koppig) man, runt succesvol een grote onderneming en heeft een relatief gezonde levensstijl.

Het begon jaren terug met afwezigheid of aanstaren. Nu komt het elk weekend voor, soms ’s avonds door de week. Het is daarnaast erger geworden. Hij vergeet soms zelfs eerdere opmerkingen en gebeurtenissen (soms nog geen 30 minuten geleden) en maakt, vaak na tijden stil te zijn geweest, rare zinnen of opmerkingen. Vervelender is, dat indien wij hem op dit gedrag attent maken, wuift hij het weg als onzin. Hij geeft dan datzelfde moment nog een verklaring voor zijn opmerking of geeft aan dat zijn gedrag onschuldig/niet ongewoon is en raakt geïrriteerd.

Het doet mijn moeder veel pijn om hem zo mee te maken en ik voel, zodra ik dat moment op bezoek ben, een dwang om hem op zulke momenten uit te dagen, om hem met zijn verwarde gedrag te confronteren. Dit loopt vaak uit op een discussie met eerder emotionele argumenten dan logica.

Voor de goede orde: mijn vader drinkt, maar niet dusdanig veel om aangeschoten/dronken te zijn. Dit was vanzelfsprekend het eerste waar we op gelet hebben.

Weet iemand waar dit gedrag aan zou kunnen liggen?

Het kan zijn dat je vader erg zit te piekeren. Heeft hij stress of problemen op zijn werk? Misschien is hij overspannen.
Ikzelf zit in een Burn Out en herken dit soort symptomen. Afwezig, in gedachten, snel geirriteerd, dingen vergeten, geen intresse meer in contact met mensen en negatieve gedachtes. Ik heb dit in de aanloop van mijn Burn Out ook gehad. Heb het trouwens nog steeds.
Het is goed om eens een gesprek met je vader aan te gaan of dat hij even naar de huisarts gaat. Hij kan zijn dat hij psychische problemen ontkent. Het is ook niet leuk natuurlijk. Het moeilijkste van alles is om dit te accepteren en hulp te zoeken.

Reageren