Hoi allemaal,

Ik ben benieuwd of er hier mensen zijn die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt tijdens een burn-out of een periode van extreme stress.

Ongeveer 4 maanden geleden kreeg ik ineens een hele heftige aanval. Het begon rond 18:00 met een heel onrustig gevoel en allerlei vreemde lichamelijke sensaties. In de anderhalf uur daarna liep het volledig uit de hand. Rond 19:30 lag ik op de bank enorm te trillen/shaken en had ik het gevoel dat mijn lichaam totaal de controle kwijt was. Mijn bloeddruk was op dat moment ongeveer 230/135. Het voelde echt alsof mijn laatste uur had geslagen en alsof mijn lichaam volledig op tilt stond. Uiteindelijk werd het na ongeveer een uur langzaam rustiger. Op de eerste hulp hebben ze naar mijn hart en longen geluisterd en bloedonderzoek van de dag ervoor bekeken; daar kwam gelukkig niets bijzonders uit. Ik kreeg toen bètablokkers en ben daar dezelfde avond mee begonnen.

Voor context: de periode daarvoor had ik al veel stress. De zondag vóór deze aanval was ik zelfs al op de eerste harthulp geweest vanwege klachten die op hartproblemen leken. Daar zagen ze wel hartritmestoornissen, maar ECG en hartecho waren verder normaal.

Twee dagen later gebeurde er opnieuw iets heftigs. Na een stressvolle situatie kreeg ik plotseling intense tintelingen aan de linkerzijde van mijn hoofd die niet meer weg gingen. Het voelde daarna alsof mijn hele systeem “uitviel”. Ik kon eigenlijk niets anders meer dan liggen en kon geen enkele prikkel verdragen (licht, geluid, beweging). Ik had een enorm suizend geluid in mijn oren, een verhoogde hartslag en mijn lichaam voelde compleet ontregeld. Het voelde bijna alsof ik een soort epilepsie-achtige aanval had of alsof mijn zenuwstelsel compleet op tilt stond, al bleek dat uiteindelijk niet zo te zijn. Die nacht heb ik bijna niet geslapen.

De weken daarna waren extreem zwaar. Ik kon nauwelijks prikkels verdragen en moest regelmatig in een donkere kamer liggen. Ik had periodes waarin mijn lichaam weer begon te trillen/shaken, was emotioneel heel kwetsbaar en had een constante druk op mijn hoofd en veel oorsuizen. Daarnaast had ik ook enorme spanning in mijn nek met veel stijfheid. Ik kreeg tintelingen in mijn armen en vingers en had veel last tussen mijn schouderbladen: een zeurende, gespannen pijn die maar bleef hangen.

Dit heeft ongeveer 4 weken heel heftig geduurd, al werd het gelukkig wel langzaam dag voor dag een klein beetje beter. Slapen ging soms bijna niet en ik werd regelmatig badend in het zweet wakker.

In die periode heb ik van de huisarts Oxazepam en Paroxetine voorgeschreven gekregen. Met de Paroxetine ben ik uiteindelijk niet gestart, maar de Oxazepam heb ik af en toe genomen om in elk geval te kunnen slapen. Dat hielp gelukkig wel. Inmiddels gebruik ik het nog sporadisch: ongeveer eens in de twee weken neem ik er één als ik een paar slechte nachten achter elkaar heb gehad zodat ik even kan bijslapen.

Nu zijn we ongeveer 4 maanden verder. Het gaat gelukkig een stuk beter en ik kan weer veel meer doen. Tegelijk merk ik dat mijn systeem nog steeds gevoelig is voor stress en prikkels. De tintelingen aan de linkerzijde van mijn hoofd komen nog met regelmaat terug, vooral bij stress of inspanning (maar soms ook zonder duidelijke aanleiding). Ook heb ik nog regelmatig oorsuizen, druk op mijn hoofd en veel spanning in mijn nek en bovenrug.

Mijn huisarts en andere professionals denken dat dit burn-outklachten zijn en dat mijn zenuwstelsel lange tijd overbelast is geweest. Inmiddels ben ik ook een traject gestart bij de GGZ om hier verder aan te werken.

Toch ben ik benieuwd of anderen dit ook herkennen.

Mijn vragen aan jullie:

– Heeft iemand tijdens een burn-out ook zulke extreme lichamelijke aanvallen gehad?
– Herkennen jullie tintelingen (bijvoorbeeld aan één kant van het hoofd), oorsuizen of extreme prikkelgevoeligheid?
– Hebben jullie ook veel last gehad van nekspanning, tintelingen in armen/vingers en pijn tussen de schouderbladen?
– Hoe lang duurde het bij jullie voordat jullie zenuwstelsel weer echt rustiger werd?

Alle ervaringen zijn welkom. 🙂

Beste Raoul,

Helaas ken ik het allemaal, ook verkregen na een tijd van heel lang spanning en vervelende gebeurtenissen.
Ik heb er ook nog bij dat ik af en toe even lijkt uit te vallen in mijn hoofd voor 1 seconde, en het is niet de standaard brainzapp geen elektrische schokjes soms is het even wat minder en soms veel meer. Ik ben overal voor getest en na gekeken, met mijn lichaam is niets mis zeggen ze.
Nu over 8 dagen eindelijk naar een psycholoog, en hopen dat ik daar wat meer informatie zal krijgen.

Heeft u het ook als u net wakker word?

Het is bij mij helaas niet de eertse keer. Maar wel met nieuwe Symptomen er bij.

Mvg,
Nick

Reageren

Hoi Nick,

Dank voor je bericht. Ik vind het vervelend om te lezen dat jij ook met deze klachten te maken hebt of hebt gehad.

Om eerlijk te zijn begint mijn dag meestal nog redelijk oké, maar in de loop van de dag lijken de klachten bij mij juist wat toe te nemen of te verergeren.

Wat jij omschrijft met dat je soms voor een seconde lijkt “uit te vallen” herken ik denk ik ook wel. Daarnaast ervaar ik ook wel de elektrische schokjes/brainzaps waar mensen het over hebben. Dat korte moment van even wegvallen of een soort onderbreking in mijn hoofd klinkt voor mij dus ook enigszins herkenbaar.

Zou je misschien met iets meer woorden kunnen omschrijven wat jij precies ervaart op zo’n moment? Bijvoorbeeld hoe het voelt, hoe vaak het gebeurt en of het samenhangt met bepaalde momenten of situaties?

En nog een andere vraag: ervaar jij toevallig ook floaters / mouches volantes? Dus het zien van vlekjes, sliertjes of rare vormen in je zicht die lijken toe te nemen?

Ik moet er toevallig morgen voor naar de oogarts, omdat de opticien het toch wat opvallend vond voor iemand van mijn leeftijd (33 jaar).

In ieder geval heel veel sterkte en succes met je afspraak bij de psycholoog over 8 dagen. Hopelijk krijg je daar wat meer duidelijkheid.

Groet,
Raoul

Reageren

Hallo,

Ik maak dit ook mee. Ik heb sinds juli een stressperiode meegemaakt door ziektes en verkeerde diagnoses etc.
Ik kon geen enkele prikkel meer verdragen en had dagelijks enorme hoofdpijn. Heb alles gedaan voor de hoofdpijn (kinesitherapie, osteopathie, massages, oefeningen thuis, medicatie,..). Tot ik op 11/01 een zware paniekaanval heb gekregen, eigenlijk hetzelfde als wat je hebt meegemaakt, gewoon het gevoel dat het jouw laatste momenten zijn. Na 1u30 begon mijn lichaam lichtjes te kalmeren. De weken daarna waren ook hevig met hevige sensaties (trillingen, duizeligheid, hoofddruk, hoofdpijn, oogpijn, krop in keel, spierspanning nek en schouders, brandende pijn tussen schouderbladen, maagspanning, opgejaagd gevoel,…) nu ben ik ondertussen al 2 maanden verder. Ik voel me al wat beter, ik kan opnieuw al prikkels verdragen, maar ik kan nog niet deftig functioneren. Wat me het meest heeft geholpen is ChatGPT door te begrijpen wat het juist is en wat er allemaal gebeurd in mijn lichaam en wat overbelast zenuwstelsel inhoud en hoe het herstel verloopt. Als ik kan helpen of je hebt vragen, laat maar weten.

Reageren

Hey Salima,

Ik herken mijn situatie hier eigenlijk best wel in. Bij mij begon het ook rond juli, na een langere periode van spanning en stress. In die zin lijkt jouw situatie dus best wel op die van mij.

De paniekaanval die je beschrijft en de periode erna met allerlei lichamelijke sensaties klinkt ook heel herkenbaar. Het is bijzonder hoeveel verschillende klachten zo’n overbelast zenuwstelsel kan geven.

Ik vroeg me nog iets af: ervaar jij toevallig ook mouches volantes (floaters), dus vlekjes of sliertjes in je zicht? En heb je ook wel eens pijn of een branderig gevoel tussen je schouderbladen?

Bij mij werkt googlen en ChatGPT raadplegen trouwens juist een beetje averechts. In het begin was ik ook continu mijn hartslag en bloeddruk aan het meten, maar dat bleek achteraf ook niet echt een goed idee omdat het me alleen maar meer op mijn lichaam liet focussen. Maar fijn dat het jou juist wat rust geeft.

In ieder geval heel veel succes met je herstel en beterschap ook voor jou!

Reageren

Dag Raoul,

Dankjewel.
Ik heb enorm veel last van brandend gevoel tussen schouderbladen. Floaters ook, maar vaak gepaard met duizeligheid.
Als ik het goed begrijp ben jij ondertussen al 4 maanden verder?
Hoe voelt het nu aan? Kan je al meer doen? Heb je nog steeds last van al de sensaties of zijn die al verminderd? Ik kan bv. nog niet echt functioneren dus eigenlijk een hele dag zitten en me bezig houden op mijn gsm en tijd doden. Ik kan nog niet echt actief bezig zijn of werken of huishouden doen. Heb jij dit ook meegemaakt?
Ik ben trouwens 32 jaar. Ik heb MRI scan gedaan, EEG, 2 oogartsen geconsulteerd, bloedonderzoeken gedaan en alles is prima. Ik ga nu ook al anderhalve maand naar psycholoog. Het helpt met de angst rond sensaties en hoe omgaan met paniekaanvallen.

Jij ook veel succes met het verder herstel.

Reageren

Dag Salima,

Heftig dat je ook last hebt van die floaters en de pijn tussen de schouderbladen. Anderzijds is het ergens ook een beetje geruststellend dat we dat allebei ervaren. Dan zijn het waarschijnlijk toch symptomen die bij een burn-out of een overbelast zenuwstelsel kunnen horen, in plaats van dat het meteen op een medische aandoening wijst, laten we het daar maar op houden. Duizeligheid heb ik trouwens minder last van.

Ik ben inmiddels inderdaad ongeveer 4 maanden verder. Het gaat gelukkig wel stap voor stap beter. In januari had ik even het gevoel dat ik weer bijna de oude was, maar al snel merkte ik dat het herstel blijkbaar niet zo werkt. Het gaat echt met ups en downs.

Op dit moment kan ik gelukkig wel voor mijn kinderen zorgen en wat kleine taakjes doen. Af en toe onderneem ik ook wel iets om te ontspannen. Maar de oude ben ik zeker nog niet. Vrijwel dagelijks word ik nog geconfronteerd met allerlei lichamelijke klachten en sensaties, en dan komt de hypochonder in mij toch weer snel naar boven.

Wat mij soms ook nog onrust geeft is dat ik bijvoorbeeld nooit een hersenscan heb gehad. En mijn hart is na het constateren van de hartritmestoornissen eigenlijk ook niet meer opnieuw gecontroleerd. Daardoor vind ik het soms lastig om het volledig los te laten en het echt alleen als stress/burn-out te zien.

Gelukkig ben ik inmiddels wel vier weken geleden gestart met een traject bij de GGZ. Daar doen ze onder andere cognitieve gedragstherapie en EMDR. Ze hebben daar ook een onderzoek naar ADHD geopperd, omdat zij best wat overlap zagen in gedrag en symptomen.

Bij de GGZ ga ik in elk geval ook werken aan het verwerken van trauma’s uit het verleden. Hopelijk helpt dat, samen met de cognitieve gedragstherapie, om anders met de sensaties om te gaan en mijn zenuwstelsel weer wat meer tot rust te brengen.

Hopelijk zet jouw herstel ook stap voor stap verder door. Het klinkt in elk geval alsof je al veel hebt laten onderzoeken, wat hopelijk ook wat geruststelling kan geven.

Groet,
Raoul

Reageren

Hey Raoul,

Ik denk dat het vooral tijd nodig heeft. Onze brein en zenuwstelsel heeft tijd nodig om terug te geloven dat we veilig zijn en dat het terug naar ontspannen (para sympathisch) mag gaan ipv constant aan te staan.
Ik heb helaas ook last van hypochondrie, en dat maakt het heel moeilijk. En ook last van hartritmestoornis. Eergisterennacht kreeg ik opnieuw hevige kloppingen en ik stond op punt om naar het spoed te gaan uit angst voor een hartaanval. Maar ik heb mezelf overtuigd om rustig te blijven en dat er niks gaande is. Ondanks alle onderzoeken, denk ik soms dat er toch iets is. Maar dan kalmeer ik mezelf en denk aan alle afgelopen maanden dat er niks ernstigs is gebeurd.

Reageren

Dat heb ik inderdaad ook van mijn behandelaar begrepen. Patience is key…

Knap dat je jezelf hebt weten te overtuigen in dat soort situaties. Dat betekent in elk geval dat je al stappen hebt gemaakt!

Groetjes

Reageren

Dankjewel, het is niet altijd even makkelijk. Maar we geraken er wel.

Veel succes verder met jouw herstel!

Reageren

Ik reageer morgen even uitgebreider maar herken een deel van je klachten wel van mijn burnout.
Ik heb me lang tegen het ziek zijn verzet, kon en wilde het niet accepteren. Pas na 6 maanden heb ik me erbij neer kunnen leggen en vanaf toen knapte ik langzaam op. Ik ben een jaar volledig thuis geweest en daarna mijn werk weer opgebouwd. Ik ben nooit meer 100% de oude geworden helaas.

Reageren

Ik herken vooral de overprikkeling voor drukte, geluid en licht. Meermaals zonder boodschappen huiswaarts gegaan omdat het me aanvloog in de supermarkt.
Ik kon me vreselijk slecht concentreren en had last van alles overheersende vermoeidheid.
Na een bezoekje aan de supermarkt ging letterlijk het licht uit bij mij en was ik tot niks meer in staat. Mijn lijf liet me dan compleet in de steek. Ik kon dan niet anders doen dan slapen.
De verbinding met mijn lijf was ik ook compleet kwijt. Gesprekken met een psycholoog en lichaamsgerichte therapie hebben me uiteindelijk geholpen.

Ik werk weer en doe bijna alles weer wat ik voorheen deed. Alleen mijn concentratie is niet wat het geweest is en ik heb nog steeds moeite met drukte en geluiden.

Reageren

Dag Veerle,

Hoelang heeft het herstel volledig geduurd?
Had je ook last van sensaties (duizeligheid, trillingen, hoofdpijn,..) als je iets probeerde te doen (huishouden, werken, administratie,…)?

Ik ben heel blij dat je opnieuw alles kan doen als voorheen.

Reageren

Ik loop al +/- 4 jaar met soortgelijke (minder heftige) klachten en werk zinsdien ook niet meer. Na het eerste jaar knapte ik goed op met veel rust en “doen wat je leuk vind” en kon ik weer volledig zware krachttraining doen 3x in de week zoals voorheen en leek ik bijna hersteld. Vervolgens een hele zware periode gehad allemaal binnen een jaar: (zelfmoord van een goede vriend, overlijden van beide oma’s en geboorte van mijn dochter waar we haar bijna veloren hadden, nu gelukkig wel gezond) . En ik ben weer terug bij af al 2 jaar, misschien nog wel erger als voorheen. Geen enkele vorm van stress aan kunnen zonder compleet uitgeput te zijn, duizelig zijn, brandende ogen met inderdaad van die vlekken enzo zien, onderhuids “trillen”(zenuwen die helemaal van slag raken), druk op het hoofd, hartkloppingen, constante band om de middel door gespannen middenrif etcetc. Pff ik ben een (voorheen atletische en full time werkende) man van 35 jaar en kan ineens niks meer aan.

Dingen die ik merk wat wel “helpt” om wat te kalmeren:
* Shaolin Qi Gong (shaolin temple europe volg ik)
* Ademhalings oefeningen en rustig in je hoofd tegen jezelf praten
* Jezelf aanraken! En dan bedoel ik masser jezelf, je benen, je armen, nek etcetc
* Probeer dingen op te zoeken die je afleiden en vooral aan het lachen maken
* Zelf je lichaam uitschudden, schud de spanning er uit!
* Schrijven of journalling zoals ze het tegenwoordig noemen.
Schrijf op wat er in je om gaat.

Misschien help ik anderen hier een beetje mee.

Reageren

Hoi Salina,

Ik had dag in dag uit hoofdpijn, af en toe duizelingen en vaak misselijk of een knoop in mijn maag.
Daarnaast was ik dood en doodmoe. Opstaan, douchen, op de bank ploffen en 2-3 uur slapen.
Ik kon me er niet toe zetten om wat dan ook te doen.
Als ik op een dag gedoucht had, de vaatwasser uitgeruimd en eten gekookt dan was het een goede dag.
Ik denk dat ik na 1,5 jaar weer mijn volledige uren werkte en dat de eerste 3-4 maanden dat ik weer al mijn uren werkte het leek alsof ik weer terug zou vallen. Mijn leven draaide toen om werken en rusten/slapen.

Reageren