Bipolaire stoornis/waanbeelden&stemmen

  • #1

    Beste mensen,

    Mijn lieve vriendin heeft het sinds kinds af aan al een zwaar en pijnlijk leven. Door misbruik heeft ze een trauma opgelopen en lijdt sindsdien aan angstaanvallen en depressies. Nou heeft ze vorig jaar tijdens uitgaan de drug 2C-B binnen gekregen zomder eigen wil. Sindsdien is ze een paar keer in een psychose geraakt erna en ziet ze waanbeelden en ze hoort stemmen die erg gemene en duivelse dingen zeggen. Ze is in behandeling al een jaar en geconstateerd is dat ze een bipolaire stoornis heeft. Maar sinds ze lijdt aan waanbeelden & waanideeën en sinds die drugs komt er een klein mannetje met een ouwe kop steeds terug in een depressieve episode. Haar psychiater zegt dat ze dat de rest van haar leven zal houden maar is wel te behandelen.
    Ik heb eigenijk maar 1 vraag en is er helemaal niks mogelijk om vooral de waanbeelden en stemmen wel te genezen?? In deze tijd en de techniek zou je haast denken dat er toch iets moet zijn. Ben zo bang dat ze zelfmoord gaat plegen ooit, dat heeft ze vaker gezegd. Nou moet ik zeggen nu al een hele tijd niet. Maar vooral die waanbeelden en stemmen is soms zo ondraaglijk voor zo iemand en dat kan ik begrijpen uiteraard.
    Hoop dat iemand wat weet en wellicht doet de HOOP haar ook laten leven.

    Bij voorbaat dank,

    Melvin

    Reactie
    #2

    Vooralsnog is het alleen maar behandelbaar. Met medicatie en therapie..

    Reactie
    #3

    Voor iedereen is het anders. Je vroeg om hoop? Ik leid al twintig jaar aan een bi-polaire stoornis. Voordat ik gediagnosticeerd werd als zodanig had ik al een paar suïcide pogingen achter de rug. Ik heb dwangverpleging gehad en wat nog meer. Mij werd verteld dat ik er nooit vanaf zou komen en dat eindigde in zestien pillen per dag.

    Punt is dit. voor iedereen is het anders, maar bedenk goed dat de psychiatrie een zekere mate van misdadigheid kent. Je wordt niet behandeld als mens maar als diagnose. Als je er mee in aanraking komt ben je meestal op het diepste punt van je even, veel mensen laten je in de steek of je wordt behandelt als een kleuter. Dan gooien de behandelaars die je zo vertrouwd er een schepje bovenop. Het is een ziekte, het gaat nooit over enzovoort enzovoort.

    Maar het gaat ook nooit over als je dat gelooft!

    Wat is er nu van waar? Akkoord er zijn mensen die er erg aan lijden, maar wat ik nooit heb gezien van de psychiatrie is een goede begeleiding. Sterker nog ik heb een paar zelfmoorden van dichtbij meegemaakt die mijn insziens gewoon te voorkomen waren door gerichte begeleiding en mensen beter leren omgaan met hun gevoelens. Ook bij een vriend zie ik dit nu, hij krijgt geen cognitieve therapie maar wel pillen. Reden? Pillen zijn goedkoper!

    Luister, stop niet met medicijnen, ik wil niet in uiterste stappen. Als ik dit zo lees heeft ze nu die rust nodig van medicijnen. Maar hou wel in het achterhoofd dat het niet altijd zo hoeft te zijn, het kan veranderen.

    Wat is er nu bij mij over van de diagnose? Nou ja af en toe heb ik sombere buien, slaap ik slecht en moet het rustig aan doen. Ik zie het niet meer als een "ziekte", ik ben gewoon zoals ik ben. Vraag je maar eens af, waarom wordt de een zijn/haar psyche gezien als "ziek"?

    Ik ben op een gegeven moment wakker geworden, vijftien jaar werd ik lamgelegd door pillen en mij continu aangepraat dat het een ernstig ziektebeeld is. En natuurlijk, het is erg met me geweest, maar dat was toen. Op een gegeven moment trok ik al die verdovende troep niet meer, was ik genoeg van al dat gelul over "ziekte". Ik ben toen gestopt met medicijnen en ben nu weer mezelf. En ja, soms wat somber, soms wat slechter slapen maar wel heel erg gelukkig. En binnenkort ga ik emigreren naar Spanje, kortom m'n leven is weer in een stroomversnelling gekomen.

    Dus als je om hoop vraagt? Met mij is het heel slecht gegaan, heb ik medicijnen nodig gehad, maar achteraf veel te lang doorgegaan in het keurslijf van de psychiatrie. Wat vor mij heeft geholpen is gewoon een andere visie ontwikkelen op de wereld en op jezelf. Klachten zullen niet allemaal weg zijn, maar wie heeft er geen problemen?

    Misschien dat het nu hopeloos lijkt, dat leek het voor mij ook, maar ik denk dat je altijd voor ogen met houden dat de menselijke geest altijd in beweging is. Hoe durft een behandelaar te zeggen dat het nooit over gaat? msschien dat je vriendin nu even door de bomen het bos niet meer ziet, en dat is heel begrijpelijk, maar hou haar dan altijd voor dat ze meer is dan een diagnose uit het boekje DSM V. Uiteindelijk kan een mens verandering brengen in zijn/haar situatie. Mijn ervaring met behandelaars is nu juist dat ze dat tegengaan, of, jij mag wel veranderen, enkel en alleen volgens het hun voorgeschreven behandelingsplan. Niet geloven, je eigen weg volgen, kiezen wat voor jou het best is en altijd hoop blijven houden!

    Als ik vijtien jaar geleden had gehoord dat ik naar Spanje zou verhuizen, een nieuw leven zou beginnen in een ander land had ik het totaal niet geloofd. Maar nu sta ik hier sterker dan ooit te voren!

    Ik wens jullie heel veel sterkte en wijsheid toe!

    Reactie
    #4

    Hai,

    1. Ik heb sinds 2.5 mnd een hele lieve vriendin moeder van 2 mooie kinderen,bi seksueel en heeft bipolaire stoornis.

    Toen ik haar heb leren kennen was het de eerste 4weken een super spetterende relatie super  sex en spannend deden leuke en fijne dingen en ze had me al soort van gewaarschuwd dat als ze een psychose krijgt ze helemaal niet meer zo lief zou zijn.

    Toen ik eenmaal naar haar huis ging het eerste tijd zelfde aan toe als in begin maar begon nu steeds minder te worden met intimiteit etc.

    Nu wil het geval dat ik nadat ik weer naaf me eigen huis ben gegaan de 1e dag nog gewoon van allles hb gedaan zoals bellen appen etc.maar nu hoor ik al meer dan een week niks of bijzonder weinig en reageert ze niet meer op mijn appies,belletjes of Facebook berichten.

    Nu is mijn vraag zou het kunnen dat ze toen ik haar leerde kennen al een 1e periode van haar bipolaire stoornis had en nu in andere fase is beland van deze bipolaire stoornis.

    Hoe kom ik erachter of ze een psychose,depressie of manie heeft of heeft gehad en wat kan ik nu het beste doen?Ik word gek van onzekerheid omdat ik van haar hou en ervoor gekozen heb om haar te nemen en van te houden zoals ze is ook met deze ziekte!

    Maar is het dan normaal dat personen die een episode van hun bipolaire stoornis je gewoon negeren niet willen praten en als je belt telefoon niet oppakt of wegdrukken

    Zijn er mensen die mij een en ander kunnen vertellen of ervaring hiermee hebben en weten wat ik er misschien AAN kan doen of wat ik juist wel of niet moet doen?

    Ik hoor het graag alvast bedankt

     

     

    Reactie
    #5

    Dat klinkt best erg naar een bipolaire stoornis. Vaak zijn deze mensen in staat, om een bepaalde periode, helemaal niets te laten merken. Dat wil echter niet zeggen dat er niets aan de hand zou zijn. gevolg is, dat het na die periode dubbel zo hard terugkomt. In de regel begint het er dan mee dat ze iedereen afstoten die "te dicht bij " komt. Aan de ene kant zijn ze er blij mee, maar aan de andere kant voelen ze het ook als een bedreiging.
    Of ze psychotisch is, manisch of depressief, kun jij niet vaststellen. Daar ga je ook niet achter komen. Niet nu in ieder geval. Geef haar de ruimte, stuur wel regelmatig een berichtje met de vraag hoe het gaat. Verwacht er niet te veel van... Probeer haar niet te pushen. Dat werkt alleen maar averechts. Denk er wel goed over na, of dit een relatie is die je wilt. Het is nu voor jou de eerste keer dat je dit meemaakt, maar ik kan je garanderen, dat het zeker niet de laatste keer is.

    Reactie
    #6

    Bedankt voor advies en ja het zal zeker vaker voor gaan komen ben ik me van bewust.Maar kan het ook zo zijn dat door haar ervaringen en superveel en belangrijke zaken die momenteel spelen deze bipolaire stoornis extra heeft getriggerd.Er spelen nu dus zoveel zaken met naargeestige instanties, bedreigingen met dood,zinderde nieuwe relatie elkaar in korte tijd zeer heftig leren kennen op velerlei vlakken,beslissing of kind bij haar mag terugkomen,2 kinderen waarvan 1 van 5 en 1 van 17 die beide zo hun gebruiksaanwijzing hebben nl.autisme en ADHD.en zo nog meerdere zaken.

    Waarmee ik eigenlijk bedoel is of dat als ze of wij in rustiger vaarwater komen en beter gestructureerd hoe het dan zou kunnen zijn?

    Zou het dan langer duren voor zich episode voordoet of deze minder heftig zal zijn!

    En nog een nieuwe vraag Kan iemand als zij in een episode van bipolairiteit zit zover komen om toch weer iets met een ex-man te beginnen waar ze 2 kinderen mee heeft die ze normaal gesproken alleen als beste vriend en vader van haar kinderen ziet en niks van moet hebben of heeft degene dat nog wel helder of vervaagt echt heel het gedrag zodat de mogelijkheid aanwezig is?

     

    Ik hoop er het beste van en wil er alles aan doen om te laten slagen maar wat echt niet gaat gaat ook niet Dan!

    Reactie
    #7

    " Kan iemand als zij in een episode van bipolairiteit zit zover komen om toch weer iets met een ex-man te beginnen waar ze 2 kinderen mee heeft die ze normaal gesproken alleen als beste vriend en vader van haar kinderen ziet en niks van moet hebben of heeft degene dat nog wel helder of vervaagt echt heel het gedrag zodat de mogelijkheid aanwezig is?" Iemand met een persoonlijkheidsstoornis kan zeer onberekenbaar zijn. En als ik je bericht zo lees, zullen er dus altijd weer triggers zijn. Het valt of staat met een goede behandeling en de juiste medicatie

    Reactie
Reageer op: Bipolaire stoornis/waanbeelden&stemmen
Selecteer afbeelding
Maximale afbeelding grote is 512kb, toegestande bestandtypes: *.jpg, *.jpeg, .jpe,.gif

Blijf op de hoogte met onze wekelijkse nieuwsbrief