Mijn moeder is al jaren zwaar depressief. Ik ben 21 jaar en ik weet eigenlijk niet anders dan dat ze zo is. Naast boodschappen halen en bezoek aan haar vader doet ze dagelijks niks. Ze ligt verder alleen maar op de bank en op haar telefoon. Het moeilijkste hiervan is dat ze het zelf niet door heeft en ook niet eraan wil laten helpen. Ze geeft alles de schuld aan mijn of mijn zus en ik. Alles deugd niet maar zij wel.. Soms lijkt het wel alsof ze een woede aanval krijgt, alsof er iets knapt in haar hoofd. Dan scheld ze ons ook weer voor van alles uit, wat ook heel kwetsend vaak is.  4 jaar geleden ben ik erachter gekomen dat me moeder met andere mannen chat, ze deed zich voor als een andere jonge vrouw en heb dus berichten gelezen wat geen enkel dochter wil lezen.. Ik was toen alleen met mijn ouders op vakantie en heb toen appart me moeder op aangesproken, vanaf toen ging mijn moeder ook ontzettend gemeen doen tegen mij. Daardoor had mijn vader door dat er iets aan de hand was, en heb dus ook alles aan hem verteld. Vervolgens vertelden ze ons dat ze het nooit meer ging doen maar een jaar later zijn we er weer achter gekomen doordat een vreemde man mijn zus benaderde via Facebook (mijn moeder heeft zich voor voorgedaan als mijn zus en dus foto’s van haar gebruikt). Ze maakt ons hele gezin kapot en het word met de dag van kwaad naar erger. Mijn vader heeft al meerdere malen contact gehad met de huisarts en zelfs een keer voor haar afspraak gemaakt (hier is heel veel drama over geweest en ze heeft dus de afspraak ook weer afgezegd). De huisarts kan ons ook niet helpen omdat mijn moeder zelf moet komen of ze moet een gevaar zijn voor ons of voor haarzelf. Mijn moeder heeft mij voor alles uit gemaakt (dat ik niks waard ben etc.) en ontzettend gekwetst dat ik onzeker over mezelf ben geworden. Ik wil het liefste geen contact meer met haar, maar dit gaat moeilijk omdat ik nog thuis woon en studeer en mijn vader wil ook niet alleen laten. Elke dag als mijn hard werkende vader thuis komt wordt hij gelijk volop door mijn moeder uitgescholden. Dit doet mij ontzettend pijn omdat ik aan mijn vader zie dat hij ongelukkig is, en dit verdient hij absoluut niet. Mijn vader wil haar niet in de steek laten, ook omdat ze verder niks geen werk heeft en niet voor haar zelf kan zorgen. Na zoveel jaren van alles te hebben geprobeerd zien wij geen uitweg meer.. Het hele gezin lijdt eronder..

Heeft iemand tips of bevindt zich in dezelfde situatie?

Hopeloze dochter

Hulp zoeken, in elk geval voor jezelf. Wat je vader betreft. Hij houdt het ook in stand. Beste zou zijn als hij weggaat. Nu blijft ze afhankelijk. Ze kan best een uitkering krijgen en misschien nog aan het werk komen als ze wat aan  haar problemen doet.

Reageren