- Anna15 april 2025 om 10:23
Hoi Samsam
Was het bij jou ook de tibiaplateau die gebroken was ? En geen pijn ?
Ook ik zak nog steeds door mijn knie bij het lopen zonder hulpmiddelen , de kracht is er maar mij wordt geschoven egd dat het komt doordat ik nog niet voldoende kan strekken en daardoor de loopfunctie nog niet goed is ( ook vocht in knie en voet)
Ik hoop dat dat goed gaat komen want ik wil heel graag weer zonder krukken kunnen lopen.Hilde16 april 2025 om 13:13Op 1 september 2024 kwam ik zwaar ten val met de fiets, door onoplettendheid botste ik op de fiets van mijn man die plots rechts afsloeg.
Reageren
De diagnose was heftig; tibiaplateaubreuk en linker schouder verbrijzeld.
9 weken steunverbod met opname omdat ik volledig afhankelijk was, breuken aan dezelfde zijde.
Op 1/12 mocht ik volledig steunen. Twee maanden later kon ik stappen en met het begin van de lente kon ik wandelen, tot 6 km momenteel.
Het vraagt wel doorzettingsvermogen en dagelijkse oefening om het wandeltempo te verbeteren.
Gelukkig heb ik geen ontsteking of zwelling en kon ik me focussen op de spieropbouw,
Ik kan me voorstellen als je pijn hebt dat het moeilijk is om te oefenen.
Met lichte pijn lukt het wel, die vermindert langzaam door beweging.
‘s Morgens nog steeds stijfheid, dat zal blijven vrees ik maar tijdens het wandelen komt het gewricht losser.
De schouder met omgekeerde prothese duurt qua revalidatie tot een jaar maar de pijn is er niet meer tijdens de kine.
Gelukkig verbetert die ook langzaamaan.Anna16 april 2025 om 22:15Hoi Hilde
Wat fijn dat je herstel zo goed gaat .
Reageren
Ben jij ook geopereerd met plaat en schroeven ?
Ik denk dat ik daar ook veel last van heb , pijn , vocht .
Ik loop nog steeds met 2 krukken.
Al met al vind ik het behoorlijk tegenvallen en ik hoop ooit zonder krukken te kunnen.samsam28 april 2025 om 13:04Hallo Anna
Reageren
Nee nu begint er langzaam pijn te komen maar die valt mee.
Maar ik kan nog steeds niet lopen ondanks dagelijkse oefeningen en 2 x per week fysio word ik wel een beetje gefrustreerd dat het gewoon niet wil de chirurg verwacht mij lopend zonder krukken terug over 2 weken maar ik kan nog altijd niet op beide benen staan dan zak ik er door, ook is er door mijn eerdere val mijn enkel verbrijzeld en kuit en scheen aan de onderkant gebroken het probleem dat ik nu bij veel gewicht ook door de enkel zak.
Maar morgen even contact opnemen met het ziekenhuis misschien dat ik een brace als steun voor de knie kan krijgen en dat ik dan al wat meer stabiliteit heb maar dat weet ik niet.
Mentaal ben ik gesloopt ik wil lopen zet me 200% in en het lukt me niet. Hoe positief ik ook ben en was word het nu wel een ding de hoop dat het me gaat lukken na 3 maanden niet kunnen functioneren en afhankelijk te zijn kan nergens naartoe zit in mijn gevangenis.
Hoop dat het jou beter gaatsamsam28 april 2025 om 13:11Hoi Anna,
Reageren
ik heb een Tibia plateau fractuur links laterale impressie van 3,5 cm en een scheur in de scheen.
Mijn linker onderbeen is bijna geheel van ijzer.Anna28 april 2025 om 22:37Hoi Samsan
Reageren
Dat van dat gevangen zitten snap ik heel goed . Ik ben nu alweer 7 en halve maand verder en nog steeds afhankelijk van krukken en lange afstanden met rolstoel. In huis loop ik af en toe met 1 kruk en dat is ook nog pijnlijk. S’avonds is mijn knie dan erg dik van vocht en ook in mijn voet nog vocht en gevoelloze delen .
Het staan zonder krukken gaat goed ( niet lang hoor ) maar het lopen dus niet.
Ik hoor dat je je lichaam 1 tot anderhalf jaar moet geven om te weten in hoeverre het herstelt is en dat dat voor iedereen anders is .
Het is echt heel zwaar om van zo’n gecompliceerde breuk te herstellen.Diane27 mei 2025 om 09:35Hoi ,ik heb in 2023 een scooter ongeval gehad ,ik zat achterop en ben met mijn been tegen een fietspaal aan gekomen. Ik had een open botbreuk met verbrijzelde Tibia plateau. Inmiddels 8 operaties gehad met een terugkomende infectie. Ik heb nu een externe fixatuur en ook dit blijkt niet aan te slaan ( geen bot doorgroei ) ik ben nu drie maanden verder zelf denk ik dat het nu beter gaat . Vanaf vorige week neemt de pijn af en is er geen wondvocht meer zichtbaar, maar foto vertelt anders . De arts wil het nog een maand de kans geven maar hij denkt dat het geen kans van slagen zal hebben . Geen idee wat ik moet doen , ik wil niet opgeven !
ReagerenPeter (huisarts)27 mei 2025 om 21:04Van alle ziekten lijken botbreuken vaak “simpel” te kunnen genezen, maar zoals jullie zelf al hebben gemerkt: niks is minder waar!
Reageren
Natuurlijk is de genezing het afhankelijk van de soort breuk/ breuken, de hoeveelheid pennen en platen en zeker het wel of niet erbij krijgen van ontstekingen! Dat je op een gegeven moment moedeloos kunt worden van de trage vooruitgang, snap ik.
In het algemeen: voordat er een jaar voorbij is zeker niet denken aan het verwijderen van schroeven, platen en pennen.
Als je na een jaar nog last hebt zeker bespreken met de behandelend (orthopedisch) chirurg!Anna6 juli 2025 om 15:42Hoi Tineke
Ook bij mij is het gevoel in mijn 4e en 5e teen en mijn hiel nog niet terug . Ook blijft het pijnlijk in mijn voet en zwelling.
Reageren
Het is nu 9 maanden geleden dat ik ben geopereerd aan tpf schatzker 4 .
Ik loop buiten met rollator , kan het gewoon niet lang volhouden zonder even te gaan zitten.
Ben benieuwd hoe het nu inmiddels met jou gaat ?Arne20 juli 2025 om 08:59Veel herkenbare verhalen die ik hier gelezen heb…. ik heb een ongeluk gehad 27 december 2024 waarbij ik een tb fractuur heb opgelopen schatzker 4. Na het ongeval 10 dagen in het gips gezet waarna ik op 7 januari 2025 geopereerd ben waarbij een plaat en 10 schroeven / pennen gezet zijn. De eerste paar dagen na de operatie waren een hel qua pijn waarbij blokjes gezet zijn pas maar een paar dagen ging ik over op morfine spuiten en uiteindelijk normale pijnstilling. De eerste 8 week na de operatie mocht ik het niet belasten en je bent volkomen overgeleverd aan anderen wat erg vervelend is. Ben nu meer dan een half jaar verder, ga 3 keer in de week naar fysiotherapie waar je absoluut niet aan ontkomt en het gaat tussen haakjes redelijk. Ik kan weer fietsen, alleen is lopen nog erg moeizaam en kan mijn been erg slecht buigen. Ben doorverwezen naar een Orthopeed en ben erg benieuwd wat daaruit gaat komen. Alles bij elkaar kan ik maar 1 advies geven, je moet gewoon erg veel geduld hebben vooral met de fysiotherapie.
Reageren
Ik heb niet het idee dat alle klachten die ik heb verholpen gaan worden al is het nog een lange weg.Marjon29 juli 2025 om 18:29Hay allemaal,
6 juni 2023 rende er een hond (Mechelse herder) met volle vaart tegen mijn linker been aan. Dacht dat het wel mee viel. Zat ’s nachts wel bij de eerste hulp omdat ik er niet meer op kon staan en m’n knie 2 x zo dik was.
Werd weggestuurd wel volgende dag echo of ik geen trombose had. Radioloog keek naar been en zei gelijk.. even foto’s maken. Daar was geen breuk op te zien. Dus weer naar huis. Via huisarts verwijzing gekregen omdat ik het niet vertrouwde. Weer foto’s niets op te zien. Uiteindelijk een scan kunnen afdwingen. Maar die kun pas in juli plaats vinden. Ondertussen bij mijn transpositie arts geweest die zei dat m’n kuitbeen niet goed stond. Dus de eerste anderhalve week helse pijnen gehad omdat die dus blijkbaar niet goed stond. Met krukken op vakantie geweest, en voorzichtig begonnen met lopen zonder krukken.. en na de vakantie voorzichtig begonnen met werken. Ik heb een klein schoonmaakbedrijf dus dat was erg pittig.
Maar 23 juli eindelijk scan en 2 dagen later de uitslag. Doorgemaakte fractuur laterale zijde tibiaplateau.
Dan ga je google raadplegen en kom je er dus achter dat je veel te snel weer bent gaan lopen, er waarschijnlijk gips omheen had gemoeten en ik dus toch echt geen aansteller ben.
Maar jah. bij controle Bergman clinics zei de orthopeed doodleuk.. Ohw.. toch een breuk.. Maar je loopt al, dus ga zo door.Ondertussen op aanraden van een buurman ook even de dame waar de hond van was aansprakelijk gesteld. Want in mijn situatie is.. niet werken, ook geen geld.. En 3 weken niet werken hakt er dan ook flink op in.
Pas in november kon ik weer alle uren die ik voorheen werkte weer zelf invullen en voor een nieuwe klant iemand voor erbij ingehuurd. Wel nog steeds last. Duurde meer dan een jaar dat het wel weer redelijk ging. Maar nu merk ik 2 jaar later dat ik geregeld last, zeurende pijn heb op de plek van de fractuur.
Tegenpartij ivm letselschade zegt dat het risico op artrose door dit zeer klein is en wil een voorbehoud afkopen met een bedrag van €6947,-
Mijn advocate zegt dat dit een schijntje is en wil nu een onafhankelijk medisch expert er naar laten kijken.Ben ik een aansteller of niet. Ik weet het niet meer. Ik hoorde laatst van iemand dat ik wel dapper was geweest. Op dit moment heb ik best veel last en vraag ik mij af hoe de toekomst er uit gaat zien. Ben 50 jaar, en heb nog nooit zoveel last ergens van gehad. Ik loop niet meer zoals vanouds.. En dansen, springen, skaten etc waren hobbies maar tot nu toe komt er van dat alles maar weinig. Ik heb sinds juni 2023 niet meer op skates gestaan en na 2 dansjes ipv 3 uur achter elkaar hou ik het voor gezien.
Zijn er mensen van een soortgelijke leeftijd die echt kkachtenvrij zijn na zo’n fractuur?? Eventueel advies, tips en opmerkingen zijn zeer welkom.
Groetjes Marjon
ReagerenAnna7 augustus 2025 om 23:20Ik vraag me af of er überhaupt mensen klachtenvrij zijn na een TPF operatie.?
ReagerenBirre16 september 2025 om 16:123,5 Jaar geleden ’tibia’ opgelopen agv zwaar ski-ongeval en daarna zeer lang en zwaar revalidatie traject ingegaan van oefenen, oefenen, oefenen………daarna wel weer veel op kunnen pakken, echter niet alles, helaas! Fietsen en lopen ging mij heel goed af, echter sporten ‘verboden’ door behandelend chirurg.
Reageren
De pech, dat ik begin juni jl, met trainen hond, zwaar ten val ben gekomen met het andere been en wederom grote schade, tibia plateau heb opgelopen.
Bij controle, is gebleken dat 1 plaat gezakt is door slechte botkwaliteit meniscus. De plaat, is nl aan meniscus vastgezet en nu door slechte meniscus gezakt. Ik mag wel mijn revalidatie traject ingaan en chirurg gaat over 3 maanden kijken of plaat verder gezakt is. Zo ja, volgt wederom een operatie!
Waar is zoveel moeite mee heb, is de mening en het oordelen van mensen om mij heen…….alsof het een gebroken been is. Nou, een tibia plateau is echt heftiger en zeer lange hersteltijd.
Je wilt zelf zo graag, maar het gaat stapje voor stapje, dus tergend langzaam en kan het niet forceren. Ervaren jullie dit ook zo?Anna18 september 2025 om 13:33Hoi Birre
Wat heftig dat je dit alles nu voor de 2e keer moet doorstaan.
Reageren
Ik ben nu een jaar na het verkeersongeval waarbij ik een tbf schatzker 4 en fibia fractuur opliep .
Nog steeds niet de oude en nog steeds aan het revalideren. Loop nu met rollator en wandelstok.
Wat ik heb gemerkt is dat het door veel mensen wordt vergeleken met een gewone beenbreuk . Ook reacties als : o maar dan krijg je toch gelijk een nieuwe knie en zijn de problemen over ?
Dat een tpf zo gecompliceerde en lange hersteltijd nodig heeft
Dat weten de meeste mensen niet .
Het is heel pijnlijk en er is veel geduld nodig en daardoor mentaal ook erg zwaar .
Alleen mensen die het hebben doorstaan kunnen het begrijpen .
Ik wens jou heel veel sterkte en heel veel geduld toe .Kaatje21 september 2025 om 19:33Ik voel en leef met jullie mee. Ik heb op 14 juni van dit jaar een tpf schatzker 6 opgelopen door van een boot op de steiger te springen en moest een 3,5 uur durende operatie doorstaan met 3 platen en schroeven tot gevolg. Een grote plaat richting de onderkant van mijn scheenbeen moest speciaal worden besteld. Ook ik heb zoveel pijn gehad en door het volledig mogen belasten van mijn been nog steeds. Het frustreert mij dat de pijn ook in mijn voet zit, enkel, wreef en zelfs tenen. Daarnaast is mijn knie heel stijf. Ik heb vanaf het begin van mijn revalidatie al fysiotherapie en ook thuis doe ik zeer gevarieerde oefeningen om die knie maar sterker te maken. Na 6 weken kreeg ik van de orthopeed groen licht om mijn knie volledig te belasten met 2 krukken. Dit gaat me goed af. Binnenshuis oefen ik vaker met 1 kruk en vorige week heb ik mijn eerste stappen zonder krukken gemaakt. Daarna wel extra pijn, maar het voelt desondanks als een mijlpaal. Ik probeer positief en geduldig te blijven, maar dit lukt ook mij niet altijd. Ik wens al mijn lotgenoten heel veel beterschap!
Reageren




