Hoi,

Ik heb een vraagje.. Mijn thuissituatie is nooit optimaal geweest. Ik moest eigenlijk vanaf mijn 16 het huis al uit om mezelf te beschermen. Helaas ben ik 4 jaar geleden chronisch ziek geworden en dus behoorlijk afhankelijk van mijn ouders geworden. Nu ben ik 23 en moet ik de stap maken om hier weg te gaan. Ik stond nooit ingeschreven, omdat mijn pa huis voor mij zou kopen maar wat dus niet meer gaat gebeuren. Ik heb mij ingeschreven bij de woningbouw, maar dus veel te laat. Helaas roept iedereen dat zo snel mogelijk uit huis moet, maar ik weet niet hoe of wat. Doordat ik chronisch ziek ben sta ik financieel niet sterk. Ik heb een 0 urencontract en net een nieuwe baan.. Te vaak al ziek geweest, waardoor geen recht heb op de ziektewet. Ik ben bang en weet niet wat ik moet doen.. Welke stappen ik moet ondernemen. Ja ik moet hier weg, maar hoe ?? Hopelijk hebben jullie advies hoe ik dit allemaal kan aanpakken. Ik wil namelijk wel financieel stabiel zijn, anders val ik van het ene probleem in het ander.

Hoi,

Ik weet niet waar je woont maar veel woningstichtingen hebben speciale regels voor 18 tot 23 jarigen. Ik zou eerst eens bellen om te informeren wat je het beste kunt doen.

Verder kun je bij het UWV eens informeren naar de regels voor een wajong-uitkering of wat je in geval van chronisch ziek zijn het best kunt doen. Ik neem aan dat je een doktersverklaring nodig hebt.

Ook bij je gemeente kun je informeren naar de regels rondom WMO (wet maatschappelijke ondersteuning, speciaal voor zieken en gehandicapten).

maak vantevoren een lijstje van vragen, en pak je telefoon. Laat het daarna als het kan schriftelijk of via email bevestigen zodat je het op je gemak nog eens kunt nalezen.

Reageren

Ben het met vorige reageerder eens. Wajong zou een optie kunnen zijn, wel zijn de regels tegenwoordig strenger. Anders bijstand maar dat is geloof ik ook niet meer zo makkelijk. Op korte termijn zal het lastig worden.
Qua wonen ligt het er ook een beetje aan waar je woont. In sommige plaatsen zijn er lange wachtlijsten en duurt het jaren voordat je ergens voor in aanmerking komt en soms kan het ook snel gaan. Scheelt wel als je voor het begin niet te hoge eisen hebt en met een eenkamerwoning genoegen neemt. Waar ik woon gaan sommige woningen via loting dus dan kan je met een korte inschrijftijd de mazzel hebben om iets te krijgen.
Als je op het minimum zit is het lastig om rond te komen maar gelukkig is er huurtoeslag ed. En als je een lekkere stek hebt kan je weer wat opbouwen. Een ongezonde leefsituatie zal de boel geen goed doen.

Reageren