Vage klachten

Hallo mijn naam is Esje.

Ik ben 22 jaar jong en mijn bijnaam is een ongelukskind’je’.
Ik ben ten einde raad en vandaar hier mijn bericht.
Als eerst zal ik beginnen met dat ik veelste klein ben voor mijn leeftijd, ik ben 1.51 en weeg 46 kilo.
Vroeger is mijn moeder aangeraden om mij een groeihormoon in te spuiten,alleen wilde mijn moeder dit niet, ik was gezond en dit vond mijn moeder het belangrijkste.
Vanaf kleins af aan had ik altijd al heel erg mijn slaap nodig en dit is altijd zo gebleven, als ik mijn slaap niet kreeg was ik echt niet meer te genieten.
Ook loop ik al vanaf jongs af aan met blaasontsteking, dit is naarmate ik ouder wordt alleen maar erger geworden, ik heb ontzettend veel antibiotica kuren gehad hiervoor. Nu neem ik dr.a vogel tabletten om zoveel mogelijk de antibiotica te vermijden. Soms lukt dit gewoon niet, maar in de meeste gevallen ben ik er optijd bij en heb ik maar 2 dagen last van mijn blaas.
Ook zijn mijn neus amandelen en keel amandelen verwijderd toen ik 2 was i.v.m veel ziek zijn.
Toen ik een jaar of 10 was hebben ze met spoed mijn blinde darm verwijderd.
Op mijn 12e heb ik de ziekte van kohler gehad, ze hebben toen bot uit mijn knie gehaald en mijn teen hiermee opgevuld.
Daarna rond mijn 13e heb ik een zwaar kermis ongeluk gehad, hierdoor ben ik bewusteloos geraakt en kon ik niet meer op mijn benen staan. In t zkh konden ze niets vinden en uiteindelijk bleek ik een wiplash te hebben. Veel gedokterd in die periode.. En hierna ook veel concentratie problemen er aan over gehouden.
Rond mijn 15e was ik eindelijk van de ergste pijnklachten af. Helaas kreeg ik op mijn 16/17e een zwaar auto ongeluk waarbij ik 10 meter uit de auto ben geslingerd. Bewusteloos in het water wakker geworden. En met spoed door de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ik was onderkoeld, en had veel gekneusd maar met zoveel geluk had ik niets gebroken en geen erg letsel opgelopen. Wel waren mijn rug en nek klachten weer terug en erger dan ooit geweest. Na 1 jaar lang gedokterd te hebben ben ik 4 weken opgenomen geweest in een revalidatie centrum. En dit heeft mij heel erg goed gedaan. De klachten zijn minder geworden en uiteindelijk na 1 jaar bijna helemaal verdwenen. ( na mijn auto ongeluk nog wel een operatie ondergaan aan mijn been onderhuids littekenweefsel weggehaald ). Vanaf kleins af aan heb ik al een wat opgezette buik. In de pubertijd is dit erger geworden, meer vet dit kwam natuurlijk ook door slecht eten en drinken. Ik werd dikker.. Maar alles sloeg rondom mijn buik op. Toen ben ik geobserdeerd geraakt door alles wat met eten te maken had. Totdat ik nog 43 kilo woog, nog steeds had ik een erg opgezette buik met vet.(dit snapte mijn moeder ook niet ) Snel na de obsessie bij een psycholoog terecht gekomen. En heel snel was ik al van mijn eet probleem af. Nog steeds let ik wel op, maar niet meer geobsedeerd.. Ook werd de vermoeidheid erger vanaf mijn 15e/16e.. Hiervoor ook veel gedokterd, alleen er kwam elke keer niets uit. Elk jaar tot de dag van vandaag nog voor bij de dokter geweest.. Op mijn 19e ben ik 7 maanden niet ongesteld geweest, toen is het pcos syndroom bij mij vast gesteld. 2 weken later zonder medicatie ongesteld geworden.
Ik ben dit jaar ook zwanger geweest, erg genoeg na 7 weken een miskraam gehad :(:(
Dit jaar weer naar de dokter geweest voor mijn vermoeidheid, en die heeft me toen doorgestuurd naar de psycholoog. Hier is add vast gesteld en hier slik ik nu ritalin voor. Vermoeidheid is hierdoor zeker minder geworden, maar het lijkt wel of ik tot leven kom door de ritalin. Alsof dit me energie geeft. Er is ook uit een bloedtest gekomen dat ik lang geleden toch pfeifer heb gehad alleen de dokter dacht dat niet dat ik hierdoor nu nog vermoeidheidsklachten ervaarde.
Verder heb ik al vanaf de pubertijd hele erge wisselingsstemmingen, dit is met periodes erger.
Het is zelfs zo erg geweest dat ik heb gedacht aan zelfmoord.. Dit is nu al langere tijd niet meer zo.
Helaas zit ik nog steeds niet lekker in me vel, de ene dag gaat het goed de andere dag minder goed.

Klachten die nu nog spelen:
Vermoeidheid
weinig spierkracht
Ik kan nergens motivatie voor vinden
Erge concentratie problemen.
Slecht geheugen, dit lijkt met de dag erger te worden.
Vaak misselijk ( dit kan door de ritalin komen ).
Nog steeds een erg dikke buik, vet slaat echt alleen op om mijn buik. Hele dunne benen en armen.
Vaak last van mijn blaas.
Wisselingsstemmingen/dagen deprie en dagen voel ik me super goed.
Ongeveer 6 tot 10 x last gehad van slaapverlamming ( wakker worden en me even niet kunnen bewegen,ademen,praten )

Sorry voor het hele lange verhaal,maar omdat ik veel mee heb gemaakt of opgelopen vanaf jongs af aan kan dit misschien een reden zijn voor mijn klachten.

Het ergste is dat ik me schaam om weer naar de dokter te gaan. Ik wordt van het kastje naar de muur gestuurd, en elke keer heb ik iets anders wat ook elke keer weer terug komt.

Ik weet gewoon niet meer wat ik er mee aanmoet. Echt niet..

Ik voel me gewoon vaak geen 22 maar een stuk ouder.

Ik merk ook dat ik sinds ik met me vriend samen woon ( sinds dit jaar ) ik thuis natuurlijk meer moet doen en ook nog werk en een opleiding volg ( ik werk 24 uur en 2 dagen in de twee weken ga ik naar school ) ik gewoon geen zin meer heb om opstap te gaan, of een verjaardag of om naar vriendinnen te gaan. Vaak ben ik moe, of kan ik het gewoon niet opbrengen. Mijn sociale leven veranderd hierdoor ook.

Ik vraag me af wat ik er nog aan kan doen, of dat het gewoon een kwestie is van accepteren.. En zo gewoon proberen verder te leven..

Nogmaals mijn excuses voor het lange verhaal.

Alvast bedankt!!!!

Gr. Esje