Ik ben op zoek naar ervaringen van mensen met een sluimerende sinus pilonidalis. Zo een die komt en gaat en altijd weg is op het moment van de ingreep om ‘m weg te laten halen.

In maart dit jaar had ik een pijnlijk, beetje beurs, plekje en een onderhuids bultje onder mijn stuitje. Naar de huisarts geweest die een abces constateerde. Antibioticakuur gehad en weer naar huis. Kuur hielp een beetje (maar waarschijnlijk was het door hem genoemde abces helemaal geen abces), maar het ging niet weg, dus stuurde hij me door naar het ziekenhuis. Daar bleek de bult te zijn gegroeid tot het formaat druif en de vrouwelijke arts (arts 1) constateerde na wat drukken en knijpen (au!) dat het een Sinus P. was. Afspraak gemaakt om het te laten verwijderen, dat kon een aantal weken later.

Tussen die afspraak en de afspraak voor de ingreep is de bult dusdanig gekrompen dat er niet veel meer over was dan een heel klein bultje van het formaat hagelslagje. Ik moest echter tóch komen, maar eenmaal daar voelde ik me zeer onprettig: arts 2 was niet echt vriendelijk en zei “ja, hier ga ik niet in snijden”, alsof ik voor mijn lol in mijn blote kont op die tafel lag. Ik snap best dat hij niet gaat snijden als er niks weg te snijden valt, maar dat had ik van tevoren al aangegeven.

Het ging hierna een hele tijd goed, tot ik in juni weer last kreeg. Het bultje was weer wat gegroeid en deed nu meer pijn. Tijdens het douchen is deze vanzelf open gegaan (dat was pijnlijk!) en daarna voelde het wel een stuk beter.
Er bleef echter wél een gaatje achter, waar ik mij enorm zorgen over maakte. Ik heb toen wéér een AB-kuur van de huisarts gehad, waarna het weer snel slonk, én een nieuwe afspraak in het ziekenhuis. Bij arts 3 deze keer. Dit was een hele vriendelijke arts, die duidelijk zei wat hij er aan kon doen als het weer zou groeien. Er werd toen wel gelijk een afspraak gemaakt om het te laten weghalen, ondanks dat er op dat moment bijna geen bultje meer voelbaar was.
Omdat het al zo lang goed ging en ik geen klachten had is die afspraak ook gecancelled.

En eigenlijk heb ik, tot een week of twee terug, geen klachten meer gehad. Inmiddels voel ik weer een klein bultje en er komt af en toe was pus uit het gaatje waar de bult vorige keer is geknapt, maar er lijkt ook een extra gaatje te zijn bij gekomen. Dat er vuil uitkomt baart mij nu vooral heel veel zorgen. Dus ik heb gelijk weer het ziekenhuis gebeld. Morgen kan ik al terecht, nu weer bij arts 1.

Aan de ene kant wil ik natuurlijk niet dat ze gaan snijden, maar dit is gewoon heel vervelend, zeker op die plek. Ik heb last als ik fiets, ik heb last als ik zit; ik durf niet eens meer met de fiets naar mijn werk te gaan (en ik geniet juist zo van mijn nieuwe fiets). Gelukkig heb ik geen échte pijnklachten, maar het voelt wel heel vervelend (het kriebelt, het voelt beurs en nu komt er dus ook vuil uit).
Wat nu alleen maar vervelend voelt kan natuurlijk maar zo écht hele nare klachten gaan geven en dat is wel het laatste wat ik wil. Dus daarom toch maar weer naar het ziekenhuis.

Voor nu maak ik me dus vooral zorgen over morgen (en daarna). Kan zij iets zien/voelen en kan er iets aan gedaan worden. Want elke keer maar weer moeten afwachten tot de volgende keer. Ik voel mij er niet prettig bij, ik laat liever een klein bultje weghalen dan een enorme bult, met alle horrorverhalen die ik daarover heb gelezen (wonden van centimeters lang en diep: daar zit ik echt niet op te wachten!)

Wel heel bijzonder: dit komt voornamelijk voor bij (zwaar behaarde) mannen tussen de 20 en 40 jaar en met een zittend beroep of hobby. Dat zittende beroep heb ik ook (parttime) net als de zittende hobby (tekenen/schilderen), maar ik ben dan wél een vrouw van achterin de 40, niet zwaar behaard (maar wel wat donsjes in dat gebied)…

Inmiddels bijna een maand verder. Ziekenhuisbezoek (nummer zoveel…) van vorige maand heeft niks opgeleverd. Volgens de arts in het ziekenhuis, die in maart een sinus pilonidalis constateerde, is het tóch geen sinus pilonidalis. Want: dat is rood, dik en heel pijnlijk en gaat niet vanzelf over. En dat is bij mij allemaal niet het geval. Soms heb ik wat last, vaak niet.
Zij gaf nu aan dat het waarschijnlijk gewoon talgklieren zijn die (door hormonale veranderingen wellicht) wat actiever worden. Ben ik mooi klaar mee…

Op dit moment zit er weer een bultje onder de huid, ik zie niks, maar ik voel het wel, én er komt wat talg uit. Geen pijn, meer een vervelend gevoel, beetje beurs.

Ik ga nu bijhouden wanneer het weer opspeelt, het lijkt namelijk samen te hangen met mijn (nog maar nauwelijks aanwezige…) menstruatie.

Reageren

Hallo Lip,
Heb jij zowel een puist/uitgang waar troep uitkomt als een gaatje in de bilspleet? Als je beide hebt dan lijkt het mij een sinus pilonidalis inderdaad.
Ik ben ook een vrouw en heb dit tijdens mijn zwangerschap gekregen en tijdens de borstvoeding ook nog last van (mogelijk wordt het minder als ik daarmee stop?). Ik heb ook een vermoeden dat het bij vrouwen met hormonen te maken heeft.
Ik heb er inmiddels bijna 3 jaar last van en in november een laserbehandeling ondergaan. Dit lijkt nog niet de oorzaak opgelost te hebben helaas.
Wat is dan het behandelplan voor jou vanuit de artsen, als ze hun diagnose toch terugtrekken? Het is bijna niet te doen om voor altijd met dit gedoe te zitten, vind ikzelf.

Groeten,

Reageren

Nog een kleine toevoeging. Bij mij “lost het lichaam het ook steeds op”, het zwelt op tot een bult, er komt bloed/pus uit en het is weer even wat rustiger. Daarna komt het gewoon weer terug. Bij mij inmiddels een stuk of 30 keer. Als het geen SP is, dan zou ik niet weten wat het wel is/hoe het opgelost kan worden.

Reageren

Hey wat was het nú uiteindelijk?

Ik heb namelijk dezelfde klachten

Reageren

Allereerst excuus dat ik helemaal niet meer heb gereageerd (iets teveel aan mijn hoofd, naast deze ellende).

In mei had ik wéér last, toen de ontsteking weg was heeft de huisarts mij een injectie met corticosteroïden gegeven. Eerst de huid verdoofd met zo’n ijskoude spray (dat deed pijn), daarna de injectie (die ook flink pijnlijk was). Volgens de huisarts zou het hierna écht niet meer terugkomen. Ik ben toen ook begonnen met multivitaminen, omdat ik niet altijd denk aan fruit eten. Zo’n twee weken terug bedacht ik mij ineens dat de huisarts gelijk leek te hebben, want ik had sindsdien geen last meer gehad (al voelde ik wel een speldenknopje onder de huid, maar dat was al die tijd rustig). Heel fijn dus!

Tot vorige week woensdag… Ik voelde het ’s morgens al, jeuk onder de huid en weer op dezelfde plek als de vorige keren, precies hoe het de vorige keren ook begon. Toen ik ’s middags bukte om mijn schoenen aan te doen voelde dat flink pijnlijk, er stond echt spanning op. En jawel: ik bleek weer een een bult onder de huid te hebben, formaat knikker. Op de huid was er nauwelijks iets te zien, een verdikking die leek op een muggenbult, niet rood, niet warm.
Omdat ik ook nét midden in mijn menstruatie zat wilde ik op dat moment niet naar de dokter (vind het al zo gênant…)
Wel heb ik steeds een gaasje met trekzalf op de plek gedaan. Dit lijkt te hebben geholpen: toen ik vanmorgen de ochtendinspectie deed kwam er vuil uit. Niet al te heftig qua kleur, gewoon lichtgeel zeg maar. Het was best veel, maar ik voelde de druk (al bijna een week een beurs gevoel) afnemen. Daarna schoongemaakt en een gaasje met Betadine erop gedaan.
Vervolgens de huisarts gebeld en bij de assistente mijn verhaal gedaan. Eerst dacht ze dat ik een enorm gat had, maar dat is (gelukkig!) niet het geval, twee minuscule gaatjes waar het vuil uit kwam. Hierna gaf ze aan dat de klachten niet dusdanig heftig waren om een antibioticazalf voor te schrijven, omdat de huid daar week van zou worden, dus ze adviseerde zinkzalf. Toen ik vroeg of dat geen kwaad kon omdat er dus twee minuscule gaatjes zitten zei ze van niet. Zelf nog wél even gegoogled en het kan inderdaad geen kwaad.

Vanavond na het douchen heb ik de bilnaad voorzichtig maar goed droog gedept en er een dun laagje zinkzalf op gedaan.

Eigenlijk weet ik dus nog steeds niet wat het nou is. Eerst zei de huisarts dus een abces, in het ziekenhuis werd Sinus P. genoemd, wat later weer werd terug genomen omdat mijn plek steeds vanzelf weg gaat, iets wat een Sinus P. niet doet, die wordt (volgens de arts in het ziekenhuis) alleen maar erger, is rood, warm en pijnlijk. En afgezien van het drukkende gevoel ervaar ik geen échte pijn. Het lijkt eerder op een ontstoken talgkliercyste. Wel een beetje vervelend dat die net op die plek zit…

Het lijkt echter wél altijd samen te hangen met hormonen ofzo, want vorige keren kwam het ook tijdens de menstruatie opzetten en deze keer dus óók weer. Hormonaal (menstruatie), stress (afnemende gezondheid van mijn vader en momenteel zelf ook wat ‘ouderdomsklachten’), verminderde weerstand (multivitaminen de laatste weken grotendeels vergeten): ik weet niet zo goed wat de exacte trigger is, maar het lijkt allemaal met elkaar samen te hangen. En ik moet ook heel erg op mijn zithouding letten, ook dat lijkt mee te spelen.
Daarnaast heb ik een diepe bilnaad, die (zeker in de zomermaanden) ook altijd een beetje ‘broeit’ en geïrriteerd raakt (billen strak tegen elkaar, zweet, vul maar in…), droog houden is dus soms best lastig.

Zinkzalf wordt ook gebruikt bij luieruitslag, het beschermd de huid, dus het zou fijn zijn als dit helpt. Als ik de rest van mijn leven elke dag een lik zinkzalf tussen mijn billen moet smeren om het daarmee rustig te houden, dan vind ik dat helemaal prima, kan ik heel goed mee leven.

De horrorverhalen die ik lees over de tijd na een ingreep doen mij besluiten dat (in ieder geval voor nu) niet te willen. Het gaat bij mij toch steeds vanzelf over (met wat hulp van een zalfje) en het duurt dan hooguit een week tot tien dagen.
Voor die periodes heb ik een kussen met uitsparing aan de achterkant, al zit ik daar op mijn werk altijd op, het geeft toch wat minder druk op die plek.

Reageren

Een maand later en het is wéér terug. Maandag heb ik de huisarts gebeld en om een verwijzing gevraagd voor een ander ziekenhuis. Helaas moet de dokter mij wél weer eerst zien, maar ik vraag mij af waarom, want de vorige keren kon hij er ook niks mee, behalve antibiotica of een pijnlijke spuit. Beiden helpen maar tijdelijk. Huisarts kon pas volgende week, maar ik kan morgen wel bij een vervanger terecht, dus dat leek mij een betere optie, misschien dat de vervanger meer kan dan alleen maar symptoombestrijding…

De jeuk van zondagavond resulteerde maandag in een bultje, inclusief wit midden. En, sneller dan anders, is het gisteren vanzelf open gegaan. Er kwam beige vocht uit, vermengd met een beetje bloed. En er is weer een gaatje achtergebleven.

Het meeste wat ik online tegenkom over een haarnestcyste is heftige pijn, maar ik heb geen heftige pijn, eigenlijk heb ik nauwelijks pijn. Het begint met jeuk, dan een bultje, een beurs gevoel en binnen tien dagen is het weer weg (soms vanzelf, soms mbv trekzalf). Dus het is een beetje een raadsel wat ik dan wél heb. Ontstoken talgkliercyste? Steenpuist? Maar die laatste doet volgens mij óók pijn.
Het niet weten wat ik heb vind ik misschien nog wel vervelender dan het feit dat ik hier al ruim anderhalf jaar mee bezig ben. Hopelijk word ik morgen wijzer en krijg ik die verwijzing naar een ander ziekenhuis. Het regionale ziekenhuis is wat mij betreft geen optie meer, daar ben ik al meerdere keren weggestuurd en heb ik geen vertrouwen meer in.

Reageren

Na de vorige keer, in november, ben ik naar een ander ziekenhuis gegaan, het Flevoziekenhuis in Almere.
De arts in opleiding wist wel bijna 100% zeker dat dit wel degelijk een Sin. Pil. is, de arts zelf beaamde dit. Omdat ik eigenijk weinig klachten heb (jeuk, beurs) en het zelf kan ‘behandelen’ kon ik het nog aankijken (trekzalf kon geen kwaad zei ze) maar als ik wilde kon ik het ook laten behandelen met laser.
Voor toen heb ik het zo gelaten, juist omdat de klachten mild zijn (hooguit vervelend) en het vanzelf weg gaat.

Er is in de tussentijd alleen een héél klein onderhuids bultje blijven zitten, maar dit gaf geen klachten. Onder de douche checkte ik het altijd even, niet knijpen, maar een lichte ‘druk’ met mijn vinger op de plek in kwestie. Het bleef al die tijd hetzelfde.

Het is nu vier maanden en een week weg geweest en gisteravond voelde ik het weer.
En ik denk dat ik (een deel van) de oorzaak weet: stress.

Vorige keer was ik overspannen én werd mijn vader opgenomen in een verzorgingshuis.
Vorige week hebben wij onze hond moeten laten inslapen waar ik héél veel last van heb. Spanning, stress, slecht slapen, weinig beweging en vooral veel als een zoutzak op de bank hangen.

Ik hoop het deze keer ook weer zelf te lunnen ‘oplossen’, net als de vorige keren.
Wel moet ik weer op mijn zithouding letten, die is de afgelopen week niet oké geweest namelijk.

Mocht het hierna nou wéér terugkomen, dan ga ik misschien tóch eens nadenken over een laserbehandeling, maar dat zie ik dan wel.

Reageren