- Barrie23 april 2017 om 03:21
Dag allen,
Ik ben hier even om mijn frustratie te uiten en jullie advies te vragen. Ik heb al meerdere malen hier iets op dit forum geplaatst en erg tevreden over de adviezen die gegeven worden.
Ik loop al meerdere jaren bij de GGZ vanwege diverse klachten en diagnoses (stempeltjes). Echter, het is tot mij doorgedrongen hoe extreem kortzichtig artsen en specialisten in deze sector kunnen zijn. Ik heb jarenlang verschillende medicamenten geslikt, maar het is nu echt genoeg geweest. Drie weken terug heb ik op eigen initiatief mijn medicatie verlaagd. Waarom op eigen initiatief? Nou: een overleg met de voorschrijvende arts eindigt vrijwel altijd in één van deze twee manieren:
- het gaat toch prima met je? blijf het medicijn dan maar slikken
- het gaat niet zo goed met je, we verhogen de dosering / voegen een medicijn toe.
Ik heb dus op eigen initiatief de medicatie “moeten” verlagen (risperdal). En wat blijkt? Ik voel meer emoties, levensenergie en heb heel erg het idee dat ik jarenlang gewoonweg niet “geleefd” heb. Na 2 maanden ging het even minder , en wat denk je? De arts legt GELIJK de link naar de medicatie. “Had je die maar niet moeten verlagen” is het antwoord.
Tevens heb ik ook al zó vaak meegemaakt dat een arts uitspraken doet als:
-Die bijwerking staat niet in de bijsluiter, dus dat lijkt me onwaarschijnlijk. (Ik werd dus niet geloofd)
-Okee, ik schrijf je Zyprexa voor, wat is de stofnaam daar ook alweer van, weet je dat? (Wie is hier de deskundige op het gebied van farmaceutische middelen?)
-Het gaat niet zo goed met je hé? Nemen we de medicatie wel goed in? (Geen vertrouwen in mij)
Verder: verkeerde tabletten die voorgeschreven worden, hoeveelheden die voorgeschreven worden op momenten dat ik min of meer suicidaal was, en doseringen die gewoonweg niet klopten.
Daarnaast, welke arts kan controleren of 4 á 5 verschillende medicamenten in verschillende doseringen wel veilig in gebruik genomen kunnen worden? In feite ben je gewoonweg een “proefdier” aangezien nooit is aangetoond of al die combinaties samen wel/niet tot een fatale afloop kunnen leiden. Kortom. Ik heb het gehad met artsen en medicijnen. Ik ga (rustig aan) op eigen houtje afbouwen, één voor één.
Dit advies wil ik jullie allen meegeven. Denk na bij iedere keuze die een arts maakt. Natuurlijk, niemand is perfect, maar het feit dat artsen / specialisten hiervoor zijn opgeleid, betekent dat ze hun zaken wel op orde moeten hebben.
Laatste voorbeeld: ik moest een benzodiazepine meenemen naar het buitenland. Het kostte de arts werkelijk 7-8 verschillende formulieren om goedkeuring hiervoor te krijgen. Desbetreffende arts kon gewoon niet een simpel formuliertje invullen. Tsja….
Dank voor jullie oren.
Met vriendelijke groet,
Barrie
–
2 reactiesReagerenCatootje23 april 2017 om 07:36De medische wereld kan een hoop bereiken maar is ook vrij beperkt. Bepaalde klachten worden psychisch genoemd dus dan moet je eindeloos praten en wordt er een pilletje ingestopt dat wat doet met de biochemie van je lichaam, zodat je je hopelijk psychisch wat beter voelt en ondertussen wordt ontkent dat het probleem niet alleen psychisch is maar ook lichamelijk. Het ligt eraan wat voor medicijnen het zijn, ik lees over een middel dat o.a. bij psychoses wordt gebruikt, weet niet of je zomaar zonder kan.
Wel belangrijk om heel goed voor jezelf te zorgen, met de juiste voeding bijvoorbeeld, zorgen voor een stabiele bloedsuikerspiegel. Bij heel veel zogenaamd psychische problemen spelen bijvoorbeeld ook allerlei tekorten. Bij psyhoses en schizofrenie kunnen een te hoog koper/te laag zinkgehalte spelen en tekorten aan bepaalde B-vitamines, met name B3 en vitamine D. Had vroeger ook wagonladingen medicatie voor allerlei klachten en tegen de bijwerkingen van een medicijn.
Ook kunnen er onbewuste problemen spelen, iets waar met praten niet bijkomt. Zo bleek er bij een lichte regressie bij iemand dat een miskraam van mijn moeder nog in mijn energie zat. Ook kunnen er allerlei negatieve energieën om iemand heen zijn om dat er dingen uit vorige levens spelen. In elk geval succes met je stappen en zorg goed voor jezelf.
ReagerenCatootje23 april 2017 om 07:42Bij allerlei zogenaamd psychische problemen speelt vaak ook een tekort aan magnesium. Bij een bloedonderzoek kan je dat niet meten omdat de bloedwaardes constant blijven, terwijl er in de rest van je lichaam tekorten kunnen zijn. Een organische verbinding is trouwens wel beter. Misschien goed om je er eens in te verdiepen, ook in hoe je je neurotransmitters weer kan bijsturen zonder medicatie, onder andere voor wat vitaminen, mineralen, bepaalde vetzuren en aminozuren. Ook omega 3 is belangrijk daarvoor.
Reageren



