Beste allemaal,

Zal wel even een heel verhaal worden, maar zal het zo kort mogelijk proberen te houden.
Wat voor mij op dit moment belangrijk is om te weten, is:
* waar mijn buikpijn vandaan komt,
* hoe ik mijn angsten de baas wordt,
* hoe ik weer kan genieten van alles
* wat als je huisarts je achterbaks noemt (écht waar)

Zo’n 20-25 jaar geleden is mijn moeder door het oog van de naald gekropen toen ze ht met de nieren kreeg (ze had een 1/2 nier teveel, verwijderd en een groot abces, gelukkig uiteindelijk goed afgelopen).
Ik heb toen midden in de nacht haar, samen met mijn man (destijds vriend) en mijn vader naar het ziekenhuis gereden. Vol met pijn. Verschrikkelijk.
Die angst komt ineens sinds een paar dagen weer terug nu ik zelf buikpijn heb (slaat nergens op, ik weet het).
In 2014 heeft onze zoon diverse engeltjes gehad, na een niet ontdekte blindedarm ontsteking, welke is geknapt en wat hem 3 operatie’s heeft moeten laten ondergaan. 1 week op de IC in Groningen gelegen en noem maar op. Wat een mega angst. Gelukkig gaat het nu goed met hem. (al heeft hij nu veel vaker problemen met z’n darmen, maar dat is iets wat te doen is).

Net voordat onze zoon ziek werd, kreeg ik te horen dat ik tegen een burn out aan zat. Verder weinig aandacht aan (kunnen) besteden. Automatische piloot aangezet en overleven. Meer konden we toen niet. Tevens heb ik met enige regelmaat heel erg veel extra hartslagen. Loop hiervoor bij de cardioloog. Div. tests gehad en daar bleek dit ook uit. Maar, je gaat hier niet dood aan, aldus cardioloog. Zal en klopt wel, maar maakt het er niet altijd even makkelijk op. Ben de afgelopen tijd veel angstiger geworden. Zeker na de ziekte van onze zoon.
Burn out symptomen zijn er nog steeds, heftiger zelfs. Heb geen fijne huisarts. Heeft zich in de maanden dat onze zoon ziek was, zich 2x laten zien (1x op verzoek). Hij heeft ons door laten modderen en moesten na het weekend terug bellen. Ik vertrouwde het toen nl niet. (begin van z’n ziekte). Bel ik na het weekend, is ie een week op vakantie!!! Daar gaat t vertrouwen…
Gelukkig een geweldige vervanger gekregen. Dezelfde middag moest hij naar het ziekenhuis.

Maar goed… nu ben ik zelf verschrikkelijk aan het klungelen. Ik het al diverse jaren dat ik soms wanneer ik bijv op de bank zit en een kopje thee van tafel wil pakken, ik een enorme pijnscheut in mn buik krijg. Net of er iets blokkeert waardoor ik niet verder naar voren kan. Soms maanden geen last, soms 2 dagen achter elkaar. Heel vreemd.
Vorige week dinsdag hing ik tegen mijn man aan op de bank. Ik wilde rechtop komen en kréég me toch een pijnscheut door mijn onderbuik…. Kan ik even niet goed omschrijven. Sindsdien is m’n buik gevoelig/pijnlijk. Iemand enig idee wat dit zou kunnen zijn? Ook ben ik verkouden en ben dus veel m’n neus aan het snuiten en aan het niezen.
Wellicht dat er die dinsdag een spier een opdoffer heeft gehad en steeds getriggerd wordt door het snuiten/niezen? Geen idee.
Ook zat m’n menstruatie eraan te komen. Die kwam ook. Eerste dag heel erg heftig, daarna amper meer. Dacht dat daarmee de pijn wellicht weg zou zijn. Maar niet. De ene dag voel ik niet zo veel, de andere dag des te meer. Maar ’s avonds is het het heftigst (of lijkt het zo omdat je dan vermoeider bent…).
Het is steeds zo’n zeurende pijn. En soms echt stekend. Zit echt helemaal onderin, met soms uitschieters naar de zijkanten van de buik (ene keer links, dan weer recht, links wel het meest). En soms voelbaar richting de liezen.

2 weken geleden zat ik er écht kompleet door heen. Mijn hele lijf trilde de hele dag. Wist niet meer hoe ik mijn ene been voor het andere moest zetten. Was écht aan het instorten.
Ik durfde/kon niet naar de huisarts. Heb m’n huisarts 4x opgebeld (2x helaas huilend, ik kon niet meer). Heb aangegeven dat ik echt niet meer kon en niet naar de praktijk durfde/kon komen. Ja, dan moet u maar weer bellen als u wél een afspraak wilt maken. En de medicijnen die u heeft (oxazepam) mag u verdubbelen. Ja, dáár heb ik wat aan… Ben geen pillen slikker en vond dit ook niet echt dé oplossing. Mijn man werd op een gegeven moment hier echt boos over en heeft zelfs gebeld. Tja, het is niet anders, ze mag medicatie verdubbelen. Ik kom niet vaak bij de huisarts omdat ik hem niet vertrouw en hij niet luistert. (wat denk je zelf dat het is???). Het gevoel is niet goed.
De dag erna belde de huisarts (op mijn verzoek) zelf terug. Gaf wederom aan dat ik niet durfde te komen, maar me zó beroerd voelde… Tja, kom maandag dan maar naar de arts van de GGZ… Shoot me, dacht ik…
Ik was moe, kon niet meer. Heb het maar zo gelaten, maar niet gegaan. Kón niet.
Heb een week later samen met mijn man een afspraak gemaakt en het hierover gehad. Ja, hij had een fout met onze zoon gemaakt en kon zich voorstellen dat ons vertrouwen weg was. Zal er niet veel woorden aan vuil maken, maar een paar dagen later ben ik door onze huisarts als achterbaks uitgemaakt. Ik heb zitten janken… niet normaal. Hij is zó de fout in gegaan. Heeft me een beschuldiging gedaan die ik aantoonbaar kon weerleggen, maar wilde daar niet aan…. Ik ben boos, nog steeds. Heel boos.

De volgende dag de overstap in gang gezet naar een andere huisarts. Dit kán zo niet langer. A.s. woensdag hebben we hier een intake gesprek mee. En vanaf vrijdag of maandag kunnen we daar terecht. Deze week is dus even “huisarts-loos”. Tuurlijk kan ik naar onze eigen huisarts, maar dat wil ik niet meer. Daar kom ik écht niet meer.

Ik moest het echt even allemaal kwijt. Ben er behoorlijk van onderste boven.
Maar waar ik het meest mee zit is mijn buik en mijn angsten.

[quote]Sindsdien is m’n buik gevoelig/pijnlijk. Iemand enig idee wat dit zou kunnen zijn? Ook ben ik verkouden en ben dus veel m’n neus aan het snuiten en aan het niezen.
Wellicht dat er die dinsdag een spier een opdoffer heeft gehad en steeds getriggerd wordt door het snuiten/niezen[/quote] Dat zou dus heel goed kunnen. Er kan een scheurtje in een spier zijn ontstaan.

Het is een heel verhaal.
Het verhaal van je zoon kan ik mij nog herinneren als het goed is. Je had daar volgens mij ook vragen over gesteld hier op het forum. Niet zo vreemd dat je er nu helemaal doorheen zit. Er is ook nogal wat gebeurd de afgelopen jaren. Ik denk ook dat je dus echt in een burn-out zit. En dat kan nogal wat lichamelijke klachten opleveren. Dat de angsten terug komen is ook niet zo vreemd….

Het is in ieder geval goed dat je van huisarts bent verandert. Als er geen vertrouwen is, moet je ermee stoppen.
Binnenkort kun je naar de nieuwe huisarts. Overleg met je huisarts of hij je wil verwijzen naar een psycholoog. denk dat je in de hele situatie wat professionele hulp zou kunnen gebruiken.

Reageren

Beste Tandor,

Ja, kan me voorstellen dat je het verhaal van mijn zoon nog kunt herinneren. Heb ik destijds hier op het forum ook over geschreven/gevraagd.

En ja, er is heel veel gebeurt de afgelopen jaren. Aangezien ik óók nog met angsten zit om de deur uit te gaan (de ene keer heftiger als de andere keer), is ontspannen helemaal een probleem. Zo ook om naar een arts/psycholoog/maatschappelijk werker te gaan. En zo is het balletje helemaal rond 🙁 . Mijn arts weet daar van. Hij zei ook, ze komen écht niet bij je thuis hoor. Dan blijf je maar pillen slikken….
Vond het aan de ene kant zo’n ontzettend kort door de bocht antwoord… Ik weet nl dat het wél anders kan.
Heel benieuwd naar onze nieuwe huisarts. Als ik nu klachten had, bleef ik daar soms wel maanden mee door lopen alvorens naar de huisarts te gaan. Is niet goed.
Ben nu zelf in contact gegaan met de hulpverlening. Ik wil hier gewoon uit. Ik wil genieten van alles. Ik geniet ook wel, maar niet zoals het zou moeten. Wil ongeremd zijn, en dat ben ik nu niet.
Ik krijg via de hulpverlening (maatschappelijk werk/psycholoog etc werken daar), waarschijnlijk morgen bericht terug. Ben heel benieuwd of en wat er mogelijk is.

Dank je wel voor je antwoord!

Reageren

Heel goed van je, dat je zelf stappen hebt ondernomen.
Ik hoop voor je dat er snel mogelijkheden worden aan geboden zodat je ook weer verder kunt.

Lees in ieder geval eens de columns over angst die ik heb geschreven. Daarin kun je ademhalingsoefeningen en spierontspanningsoefeningen vinden die in ieder geval kunnen helpen…
http://www.dokter.nl/dossiers/angsten

Reageren