Ik word echt gek van mijn hyperfocus op m’n tong, ik voel hem zo super bewust zitten en ga daardoor slissen enzo.
Terwijl de tong alle kanten nog op kan

Waarom maak ik mezelf zo gek hierom? Echt bizar.

De neuroloog dacht er ook echt niet aan…….

Reageren

Verdorie. Ik heb toch weer een terugval!

Komt omdat ik nu bijna 2 weken soort van lichte spanning in mijn tong voel en daardoor met een wat andere tong praat en daardoor bepaalde klanken anders maak. Neuroloog vond mij afgelopen vrijdag niet spreken zoals iemand met ALS. Maar ik kan het niet loslaten. Twee maanden geleden toen heel deze paniek begon, kreeg ik tijdens een paniekaanval kramp/gespannenheid in mijn halsspieren. Dit heb ik in die periode daarna af en aan gehad. Dit was juist laatste tijd rustig maar nu ervaar ik dat soms heel licht in tong. Ik merk ook echt dat ik niet ontspannen praat. Ik ben nu helemaal weer opnieuw bang dat ik toch ALS heb maar dan heel langzaamaan en beginnend toch in mijn mond. Ik weet even niet meer hoe ik uit deze paniek kom. Het ging echt net de betere kant op

Reageren

Moet nu ongesteld worden en ben vermoeid en merk dus meer stress.
Ik herinnerde me ineens dat ik eind augustus toen dit alles begon ik na een week dikke paniek kaakklemmen kreeg en ook een kramp in m’n halsspieren, waardoor ik toen eerste paniekaanval kreeg.

Echter zit ik nu wel met een vermoeide tong en wat gestruikeld over woorden of wat meer vermoeidheid nog steeds. Of was het dan al duidelijkere uitval geweest als het ALS was geweest?

Daarnaast wil mijn rechterduim niet altijd even goed meedoen tijdens typen zoals nu, maar van uitval kan ik ook niet spreken.

Willen jullie mss nog een keer meedenken over het gedoe van ALS?

Daarnaast is heel duidelijk dat onze relatieproblemen en tropenjaren wel echt de oorzaken zijn van deze inzinking en dat m’n hypochondrie die normaal gewoon normaal zich beweegt hierdoor enorm is uitgeklapt. Hopelijk willen jullie nog 1 keer meedenken wat betreft ALS

Reageren

En een maand na die eerste keer kramp in hals kreeg ik dat nog een keer maar toen o
Op een oprecht rustiger moment in de auto, dus uit het niets.

En heb daar ook vaak plopjes nog in m’n hals

Reageren

Ook die klachten passen bij angst.
Je hebt geen ALS

Reageren

Snap niet zo goed waarom ik toch soms dan van die terugvallen erin blijf houden als ik eigenlijk zo goed als zekerheid heb door neuroloog dat het geen ALS is. Maar ik blijf toch dingen denken te ervaren of ik ervaar die ook echt die ik dan op de een of andere manier dan weer daar aan link.
Komt omdat die vage dingen en de plopjes in m’n lijf aan de gang blijven en net als nu moet ik ongesteld worden en dan raak ik sneller getriggerd. Want ik was eigenlijk afgelopen dagen echt posi erover.

Als ik terugkijk in dit topic dan zie ik ook dat de tussenpozen steeds groter worden maar de terugvallen zitten er nog wel.

Ik zou zo graag verlost willen zijn van deze angst. Het is echt slopend.

Overigens wel rot dat dus blijkt dat voornamelijk de tropenjaren maar ook relatieproblemen die al jaren spelen hier aan ten grondslag liggen: de stress die zich heeft opgebouwd zorgt ervoor dat ik nu zo onzeker blijf over m’n lichaam en of alles wel goed werkt nog. Het is m’n grootste angst om het leven vroeg te verlaten, dat ik nu regelmatig vergeet te genieten van de dag zelf. Ook al heb ik ook echt dagen dat ik wel echt oprecht kan genieten. Maar ook veel dagen die ik gewoon functionerend doormaak maar altijd met een bepaalde behoudendheid in m’n hoofd.

Ik heb dus wel het idee dat ik een stijgende lijn heb ingezet maar wat ALS betreft lukt het me niet die angst volledig los te laten. John is denk ik ook stil hier omdat hij er ook zo over denkt als jou Suus? Of..?

Reageren

Als het correcte antwoord is gegeven, herhaalt John dat idd niet nog een keer😉

Reageren

Ik zou toch nog graag eenmaal een situatie / verband willen toelichten wat mij toch nog aan ALS doet denken.

De stressperiode waar ik nu inzit duurt nu van eind augustus tot nu.
In eind mei/begin juni had ik een verkoudheid met een flinke droge hoest nadat mijn vriend keelontsteking had gehad een flinke. Ik sliep altijd op mijn rug en op een nacht had ik het gevoel dat er een “klepje” of “lapje” mijn keel dichtgooide tijdens het slapen dus ik werd stikkend wakker zeg maar.
Dit heb ik in die tijd nog 1x gehad, een dag erna of misschien 2 dagen erna bijvoorbeeld.
Ik had toen nog niet die heftige stressklachten en de dokter kon natuurlijk toen ook niks met dit verhaal. Ik heb toen alleen echt heel erg lang, tot voor kort eigenlijk, niet op mijn rug geslapen.
Daarnaast heb ik in juni ook ooit een keer 1x oxazepam in genomen om rustiger te kunnen slapen, en toen merkte ik op dat ik wat benauwdheid daarvan kreeg.
Tijdens de stressperiode, kreeg ik na een week intense stress (omdat ik dacht dat ik tetanus of hondsdolheid had) op een dag kaakklemmen en de dag erna dus die kramp in mijn hals. En dan bedoel ik dus niet die schuine halsspieren maar die spieren die onder je kaaklijn liggen. Dus als die krampen dan lijkt het net alsof je keel dichtgeknepen wordt dus ik kreeg daar mijn eerste hele heftige paniekaanval met 112 bellen tot gevolg.

Ik heb in de afgelopen stressperiode, dus vanaf eind augustus tot nu, regelmatig op en af gehad dat ik in diezelfde spieren een spanning voelde, Ook vandaag ben ik wakker geworden met spanning in diezelfde spieren en vanmiddag wilde het ook in de kramp schieten maar ik kon dit nog net tegenhouden voor mijn gevoel.
Ook heb ik af en aan het gevoel gehad dat als ik bv. bij een masseuse lag of ik lag bij de fysio of ik lag in bed op mijn rug dat dan (wel op een andere plek, meer achterin mn mond) ook mn keel dichtviel. En dat ik dan ook niet goed kon praten, dit kon dan ook letterlijk minder goed. Een soort globusgevoel maar dan hoger.
Ik heb wel onlangs nog op mijn rug geslapen maar heb toen wel veel gesnurkt, maar heb toen geen globusgevoel ervaren, niet bewust althans.
Maar ik heb nu dus wel weer die spanning in die spieren en volgens mij zijn dat typische plekken voor ALS. in de hals daar vooraan.

Ik maak me nu toch echt weer mega druk dat vanwege die “lap” en verstikking die ik voelde in juni al, zonder dat ik toen al dik onder de stress zat, misschien wel het beginsein was van ALS. Ik ben dit verhaal vergeten te vertellen tegen mijn neuroloog op 1 november maar zij gaf toen aan dat ze niks geks hoorde ook al vertelde ik toen al wel dat ik last had van een gek gevoel in mn tong alsof het soms als dubbele tong voelde.
Ik heb dus ook nog nergens echt hele duidelijke uitval.

Maar nu denk ik, shit het is misschien al in juni begonnen??
Vinden jullie dit als ALS klinken? Want ALS geeft ook kramp in de hals en mondbodem en tong dus het zijn wel die typische plekken…. Ik ben daarom nu ontzettend bang dat het misschien dan toch ALS is omdat ik vandaag ook weer bijna kramp daar kreeg. En ik dus al paar weken die geforceerde spraak voel met soms soort dubbele tong gevoel.

Ik ben echt echt heel erg ongerust

Reageren

Ik heb die kramp ook regelmatig als ik gespannen ben.
Wat samen gaat met onbewust te hoog ademen (dus hyperventileren) en onbewust kaakklemmen.
Ook dat stikgevoel heb ik als ik op mijn rug in slaap val.
Dus nee, ik denk nog steeds niet aan ALS

Reageren

Dank voor je herkenning.. zou het ook kunnen dat die lap die ik voelde in juni dat dit dan ook al deels door oververmoeidheid kwam of gewoon puur door bv die verkoudheid?

Ik lees net dat dichtklappen van keel bij die mensen vooral komt door kramp in spieren van stembanden en ik heb het gevoel dat de spieren waarin ik soms kramp krijg hoger liggen, meer in het zacht tussen strottenhoofd en kaaklijn zeg maar….
Ik lees ook mensen die van de stress kramp in tong krijgen, ook zo’n typische ALs plek maa dat wil dan idd ook niet meteen zeggen da thet ALS is.

Stel die lap die ik voelde in juni was toch ALS, dan neem ik aan dat ik nu al wel echt hele duidelijke spraakproblemen of slikklachren zou moeten hebben toch? Ik heb het wel maar niet aan 1 stuk door…. Niet progressief zeg maar. Ik heb soms wel dat een dik stuk pannenkoek benauwdheid geeft maar ja dat is vaak toch wel met die krengen het geval… verder soms wel globusgeovle gehad maar dus af en aan en niet orogresssief…. Maar die verstikking die ik dus voelde bij het slapen in juni bracht me vandaag in paniekaanvallen jammer genoeg dus ben even terug bij af.

Reageren

Ik heb teruggevonden dat ik op 23 augustus al verkrampte gevoelens in mond en hals had, zoals ik nu dus ook weer ervaar. Ik dacht dit nog te wijten aan het oxazepamgebruik maar ik heb dit dus ook gehad al voordat ik aan de oxazepam zat met regelmaat. Dat was wel na die aantal hele intense dagen dat ik dacht tetanus of iets anders geks te hebben.

Als dit het begin van mijn ALS reis zou zijn, zou ik dan nu echt al hele erge uitval moeten hebben in slikken of praten? Of zou het ook nog subtiel kunnen zijn en kan ik niks anders oden dan afwachten?
Willen jullie hier aub over meedenken?
Ik weet dat jullie niet aan ALS denken maar ik heb zon enorme terugval ind e angst. Ik zoek naar een manier om weer rustiger te kunnen nadenken.

Reageren

Je hebt geen ALS, je klachten worden door angst en hyperventilatie veroorzaakt

Reageren

Gistermiddag ging nog redelijk behalve praten, of ja mensen verstonden me gewoon maar tong voelde stijf of geforceerd kan het niet uitleggen.
Gisteravond ineens kreeg ik veel onrust rond het avondeten en de gespannen hals wilde telkens bij praten of slikken in de kramp schieten. Ik raakte daarvan meer en meer in paniek. Ik krijg uiteindelijk m’n eten gewoon niet meer weggeslikt fysiek. Dus dat bleef dan even hangen en dan had ik het gevoel te stikken. Ook praten ging ineens stuk slechter. Later op de avond werd het rustiger en kon ik goed gemalen hapjes weer beetje wegkrijgen en ook beter praten.

Ik hoopte dat dit na een nacht slapen rustig zou zijn maar ervaar nu in de ochtend weer hetzelfde. Dus probeer goed alles heel klein te kauwen. Het is echt heel akelig en voedt m’n angst voor ALS enorm :-(. Ik weet even niet goed hoe ik nu rustig moet blijven. Ook m’n tong voelt nog stijf en langzaam.

Reageren

Sorry maar ben er echt ongerust over want krijg zelfs banaan niet goed weggeslikt

Reageren