Beste,

Een 3 tal weken geleden ben ik tijdens een voetbalwedstrijd geland op mijn schouder. Ik ben keerper en dook op een bal door de lucht en kwam terecht op mijn rechterschouder.

Op het moment zelf had ik nog niet direct last, na de wedstrijd begon ik wel wat te voelen. Omdat ik zelf het idee had dat het niet zoveel was (iets met mijn spieren wat vanzelf wel overgaat) heb ik er een week langs geen aandacht aan geschonken. Helaas had ik gedurende deze week nog wel vaak pijn bij gebruik van mijn rechterarm. Slapen op de rechterzij kon ook niet waardoor ik ’s nachts regelmatig wakker werd van de pijn omdat ik in mijn slaap toch naar de andere kant was gerolt.

na 1 week ben ik naar de dokter geweest en die heeft er een aantal minuten wat oefeningen mee gedaan en naar gekeken (mijn sleutelbeen stond hoger dan aan de andere kant en zat ook meer speling/beweging in bij druk naar beneden) en dacht dat het een volledige/gedeeltelijke scheuring van een aanhechtingsspier was van het sleutelbeen. Mijn huisarts gaf aan dat ik hier nog wel 2 tot 3 weken last van zou houden.

Inmiddels was de pijn weer wat afgezakt maar sinds gisteravond in één keer weer behoorlijk aangezweld. Ook vandaag heb ik al de hele dag last van mijn schouder. Tevens heb ik vanochtend ontdekt dat wanneer ik mijn rechterschouder naar voren beweeg (en mijn arm verder niet beweeg, dus alleen de schouder) er elke keer als ik dit doe een ‘TIK’ in zit welke gepaard gaat met wat extra pijn. De linkerkant bleek dit niet te doen….

Mijn vraag: heeft de dokter enigzins gelijk (hij heeft er al eerder goed naast gezeten) of zou het ook wat anders kunnen zijn dan zijn diagnose?

alvast bedankt

Dit verschijnsel wordt ook wel het pianotoetsfenomeen genoemd.

Reageren

Lees ook:

Bult boven sleutelbeen
http://www.dokter.nl/forum/Hoofd-hals-schouders/182713-Bult-boven-sleutelbeen.html

Reageren

Een schouderluxatie is een luxatie of ontwrichting van één van de drie gewrichten die het schoudercomplex uitmaken. Deze luxatie kan optreden in de articulatio glenohumeralis, de articulatio acromioclavicularis en in de articulatio sternoclavicularis. De frequentste schouderluxatie gebeurt ter hoogte van de articulatio glenohumeralis die de verbinding vormt tussen het opperarmbeen (humerus) met het schouderblad.

De bewegingen in de articulatio acromioclavicularis zijn normaal gezien beperkt. Grote functionele veranderingen in de bewegingsuitslagen zijn dus niet te verwachten. Na het trauma is er sprake van pijn in de articulatio acromioclavicularis. Bij sommige types is een afwijkende stand waarneembaar van het sleutelbeen (clavicula). Het distale uiteinde van het sleutelbeen kan naar boven (Rockwood type III, IV en V) of naar beneden verplaatst zijn (Rockwood type VI). Wanneer het distale uiteinde naar boven verplaatst is kan men dit naar beneden drukken, dit is het zogeheten pianotoetsfenomeen.

Bij Rockwood type I en II wordt rust en relatieve immobilisatie van het gewricht voorgeschreven. De relatieve immobilisatie kan plaatsvinden door middel van een mitella.

Bij Rockwood type III wordt in sommige gevallen een chirurgische correctie uitgevoerd. De resultaten hiervan zijn niet merkelijk beter dan niet-chirurgische interventie zoals bij type I en II.

Bij de ernstigere dislocaties (Rockwoord type IV, V en VI) is chirugisch ingrijpen noodzakelijk.

Reageren