Dat zal weer weg gaan hoor. En anders over enkele dagen een heel klein beetje tandpasta erop doen. Dat droogt uit

Zal ik eens proberen! Voor nu heb ik er in ieder geval sudocreme op gedaan.

Het zit ook echt op zo’n rare plek. Volgensmij loopt er een bloedvaatje langs want ernaast was iets langwerpigs binnen in de huid te voelen wat doorliep tot naar de nek. Ben ik straks ook nog perongeluk een bloedvaatje aan het beschadigen door er op te knijpen 😂 of ik ben mezelf weer helemaal gek aan het maken. Dat lijkt me eerder. Maarja. We zien wel wat het gaat worden de komende dagen. Vlak voor het sudocreme op doen nogmaals beetje geknepen en toen kwam er weer een klein beetje doorzichtig pus uit dus het is misschien een erg onderhuidse puist dan.

Reageren

Je bent je vooral weer zelf op stang aan het jagen….

Reageren

Kan er niks aan doen, sorry 😅 er is gewoon iets gebeurd in m’n leven waardoor ik sinds gisteren continu verdriet heb en me neerslachtig voel. Vrijwel de hele dag. En daardoor ben ik ook redelijk vaak emotioneel en door die emoties wordt m’n angststoornis aangewakkerd merk ik. Loop de hele dag rond met verdriet en heb er zelfs fysieke pijn van bij mijn hart als een soort gebroken hart ofzo.

Praktijkondersteuner zei dat ik na een verdrietige gebeurtenis de emoties die daardoor komen niet moet tegenhouden en juist moet toelaten maar als je het de hele dag voelt is dat verschrikkelijk. Dan zorgt m’n angststoornis dat die ook extra aanwezig is.

Reageren

dat is inderdaad vervelend. Maar ook dat krijg je weer op de rit hoor

Reageren

Misschien. Nu op dit moment voelt het beetje uitzichtloos. Alsof niets zin meer heeft wat ik doe. Het is verschrikkelijk om iemand te moeten missen. Je denkt de hele tijd eraan en aan alle dingen die je niet meer met diegene kan doen. Denk dat het lang gaat duren voordat dat weer op de rit komt. Als dat het überhaupt nog komt ooit.

Ik had dus bijna een jaar een relatie met iemand maar die is gisteren voor mij ongewild beëindigd. Als ik bij diegene was had ik totaal geen last van mijn angststoornis. Dan was het weg. Maar het gaat me natuurlijk het meest om de persoon die opeens uit m’n leven is gerukt. Ben helemaal verdoofd. Maar het is niet anders. Denk dat m’n gevoelens voor die persoon in ieder geval nooit meer weg gaan. Het voelt hetzelfde eigenlijk als wanneer een dierbare is overleden. Gek. Alsof je rouwt.

Reageren

Misschien reageer ik er daarom zo heftig op. Omdat het hetzelfde voelt als dat en onbewust ook die andere rouw gevoelens weer terugkomen van het verleden.

Reageren

Mijn partner is 2,5 jaar geleden overleden. Ja, het is zwaar, maar geloof me je komt er ook weer overheen. Relaties die eindigen horen helaas ook bij het leven. Nu lijkt dat misschien nog uitzichtloos, maar je komt er weer overheen hoor

Reageren

Spijt me om dat te horen 😔 ik wil je geloven omdat je altijd weet waar je het over hebt, maar ik blijf de komende tijd denk ik in de ontkenningsfase en met de hoop dat het toch nog goed komt. Ik kreeg een huilbui bij het idee dat je er ooit overeenkomt want ergens geloof ik dat niet en wil ik dat niet eens. Ik denk teveel vanuit het ❤ dan de 🧠 denk ik 😅

Wederom bedankt voor je hulp vanavond.

Reageren

Graag gedaan. probeer te relativeren Rick. Kan even duren maar het komt beslist weer op de rit

Reageren

Hey Rick,

Wat naar dat je partner jullie relatie plotseling heeft verbroken!
Daar mag je best even heel verdrietig om zijn hoor.
En idd, laat het verdriet maar eruit,opkroppen is niet goed,dan hou je er veel langer last van.
Maar probeer het ook te relativeren,wat John ook zegt.
Het is nu op een voor jou onverwachte manier plotseling uit gegaan.
En dat is ongelofelijk klote,zeker als het out of the blue was.
Maar probeer het ook zo te bekijken,dat jullie relatie wel goed voelde toen het uit ging,dus zonder eerst nare gevoelens ten opzichte van elkaar of ruzies en ergernissen.
Je kunt nu terug denken aan de leuke en fijne dingen,zonder dat je eerst een minder leuke tijd samen hebt gehad,omdat je partner het niet durfde of wilde vertellen.
Zelf probeer ik op zulke momenten te denken dat het toch een reden heeft waarom het uit gaat, dat je toch niet voor elkaar bestemd was.
Dat ergens iemand rondloopt die nog beter bij jou past.
Dat Mister Right nog ergens eenzaam rond loopt,op zoek naar jou.
Dat is als het net uit is natuurlijk makkelijk praten,je zit nog midden in je rouwproces.
Maar wat je wel heel goed moet onthouden,is iets wat je zelf hebt geschreven: als je bij hem was,had je geen last van je angststoornis.
Dat kwam niet alleen door hem he,maar ook uit jou zelf!!
En jij bent nog over,dus jij kunt het zelf ook!
Je kunt je angststoornis dus in elk geval voor de helft buiten de deur zetten !
Denk daar eens aan als je even het gevoel hebt terug te vallen.
Niet denken “nu moet ik het in mn eentje redden” maar “ik kan en ik ga het zelf redden!”.
Want dat kun jij! 💪

PS En mannen die met hun hart denken,zijn vaak wel de liefste mannen om mee samen te zijn! Dus dat is helemaal geen verkeerde eigenschap! Hooguit voor jezelf een beetje lastig soms😉

Reageren

@John: relativeren is me nog niet gelukt 😅 slapen ook niet eigenlijk de afgelopen 3 nachten. Ik heb nauwelijks geslapen en heb daardoor nu flinke wallen en ben vermoeid. Misschien dat het vanavond wel lukt nu ik zo moe ben.

@Suus: bedankt voor je lieve bericht! 🙂 “Dat is als het net uit is natuurlijk makkelijk praten,je zit nog midden in je rouwproces.” Eigenlijk wel 😅 misschien dat ik me binnenkort wel totaal kan vinden in je berichtje. Voor nu is het eigenlijk nog hetzelfde. Ik blijf onverminderd hopen dat het toch nog goed komt als de persoon in kwestie me nog niet eens heeft geblokkeerd en gewoon nog mijn appjes leest. Misschien ben ik naïef om te hopen dat het in een opwelling is gezegd aangezien we een beetje ruzie hadden maar ik denk dat als ik dat kleine beetje hoop kwijt raak dat het dan nog slechter met me zal gaan. Ik probeer m’n emoties beperkt te houden aangezien er ook nog een angststoornis is die me lastig valt. Anders wordt het me te veel.

Reageren

Een goede raad:
” als de persoon in kwestie me nog niet eens heeft geblokkeerd en gewoon nog mijn appjes leest.”: Als je toch regelmatig een appje stuurt wil gelezen worden maar niet beantwoord, stop er dan mee. Telkens als er een is gelezen ga je je afvragen waarom er dan niet even een berichtje terug kan komen… zo maak je het voor jezelf heel erg zwaar Rick. Het blijven namelijk onbeantwoorde gevoelens, die alleen maar tot meer verdriet zullen leiden en nog meer het gevoel van oneerlijkheid oproepen.
Als iemand in een relatie je dumpt voor een klein beetje ruzie, is dat iets om goed over na te denken. Zo werkt een relatie namelijk niet.

Reageren

Ik snap het John. Ik kan er niks aan doen. Dit was/is de eerste keer dat ik iets als dit voor iemand voelde/voel. Het was denk ik verslavend en maakte me blij en nu heb ik het gevoel alsof ik moet afkikken van zo’n blijmakend stofje ofzo. Hij had me vanochtend wel gebeld omdat ik gestuurd had dat als hij echt nog interesse had, hij me zou hebben gebeld omdat hij wist hoe ik me de afgelopen dagen voelde omdat ik dat had gestuurd. Was best een verassing na de stilte sinds vrijdag. Hij zei dat ik me niet zo had hoeven te voelen en dat hij niet boos op me was en dat hij het gewoon heel druk heeft in zijn leven op dit moment. En ik snap dat ergens wel want ik weet dat hij het vaak erg druk heeft met dingen en dat hij er niks aan kan doen. Daar klaagde ik over en toen begon de ruzie. Ik denk dat ik een gevoelige snaar had geraakt want ik zei iets tijdens die ruzie wat te maken had met waar hij het altijd druk mee heeft. Dat kan ik hier niet zo open en bloot vertellen maar het was iets dat kennelijk hard binnen kwam wat niet de bedoeling was. En toen hij appte dat we het erbij lieten appte ik ook nog in boosheid instemmend terug. Ik heb het best stom aangepakt eigenlijk 😅 hij leest nu wel sneller m’n berichten weer. Ik weet het ook allemaal niet John… ik doe dit ook maar voor het eerst allemaal 😅

Maar ik zie je reactie nu al komen: “als iemand daadwerkelijk geïnteresseerd is dan maakt hij wel tijd” maar ik merk gewoon dat hij niet alleen mij heeft gekwetst maar ik hem ook met m’n berichtjes tijdens de ruzies want normaal gesproken maakte hij gewoon tijd als hij echt wilde en nu is het steeds “ik ben druk”, dat is een steek onder water om me te herinneren aan wat ik heb gezegd 😂

Ik vraag me af waarom altijd alles als een soap moet verlopen bij mij. Dit klinkt allemaal als een verhaaltje wat je kunt gebruiken voor een van je artikelen bij de Story. “Forumbezoeker beleeft turbelente tijden” 😂

Reageren

Ik merk wel dat ik de zorgen en emoties gerelateerd aan dit voor laat gaan in mijn hoofd. Ik wil vrijwel helemaal mijn lichaam niet meer controleren op dingen en het maakt me ook niets meer uit de laatste dagen of ik het doe of niet. Denk omdat ik met mijn hoofd ergens anders zit continu. Altijd het positieve blijven inzien van dingen 😅

Reageren