Dat duurt doorgaans toch wel wat langer dan 1 maand hoor. In het algemeen wordt gesteld dat 1 x per maand te doen. Er zijn ook artsen die 1 x per 3 maanden zeggen. Maar of 1 x per maand nou zo zinvol is…Ik denk persoonlijk van niet.

Mijn huisarts ook niet. Die reageerde namelijk een beetje verbaasd dat ik het iedere maand deed. Die vond dat ook veel. Die vond het al bijna niet nodig om het na een halfjaar voor de tweede keer te controleren omdat ik er zelf niet uitkwam die keer.

Nu is het voor vrijwel iedereen ook geen probleem en duurt zoiets hooguit 5 minuten, maar voor mij is het eigenlijk bijna niet te doen omdat ik veel te intensief zoek naar iets wat de angst bevestigd en daardoor ook van alles denk te ontdekken wat niet goed is. Zoals dit keer bijvoorbeeld de hardheid en de bijbal waar ik weer van schrok. Bultje die zich boven een zaadbal bevond maar niet letterlijk op de bal zat maar ertegen. Dat zal dan wel weer de bijbal zijn geweest.

Bedenk hoe vaak je het dan zou doen. 12 keer per jaar.. ik vind dat veel. Dan kan ik ook net zo goed iedere maand een darmonderzoek laten uitvoeren om te checken of er daar sprake is van iets kwaadaardigs. Of iedere maand naar de tandarts voor controle.

Reageren

1 x per 3 maanden is volgens mij vaak genoeg. Zelf doe ik dat 1 x per half jaar ( als ik er aan denk) Soms vergeet ik het gewoon

Reageren

Ik kan me daar een voorbeeld aan nemen 😅 ik ben er na een tijdje vanavond ook maar mee gestopt. Naast de ”problemen” die eerder zijn vermeld waren er namelijk geen andere bijzonderheden. En dat vind ik al heel wat van mezelf… dat ik durf te schrijven dat ik oprecht verder niks raars kon ontdekken, ookal ben ik nu nog steeds bang dat er iets is. Dat zal dan wel weer langzaam minder worden.

Als mensen eens wisten hoe lastig ziekteangst is.. pff. Ik maak er een persoonlijke feestdag van als dit voorbij is 🎉 wat een gedoe is het als ik dit topic teruglees. Maargoed dit is uiteraard minimaal vergeleken met hoe het voor mensen is die daadwerkelijk aan al die dingen lijden.

Reageren

”Soms vergeet ik het gewoon” Had ik daar maar eens last van hahaha..

Reageren

“Maargoed dit is uiteraard minimaal vergeleken met hoe het voor mensen is die daadwerkelijk aan al die dingen lijden.” Niet helemaal waar als je dat zo stelt.
Een angststoornis is een serieuze aandoening. Het kan je leven goed vergallen en je kunt er toch behoorlijk ziek van worden. En met ziek bedoel ik dan, dat je dus fysieke klachten kunt krijgen die er ook daadwerkelijk zijn en een behoorlijke impact op de dagelijks functioneren kan zijn. Het wordt alleen door de meeste mensen zwaar onderschat.

Stel je niet zo aan. Je hebt helemaal niks het zit alleen maar tussen je oren… Dat zijn zo van die uitspraken die weleens gebruikt worden. Mensen hebben geen idee hoe zwaar het kan zijn om een angststoornis te hebben

Reageren

Ben het overal mee eens inderdaad. Jij snapt tenminste precies wat het inhoudt en wat voor impact het op je kan hebben. Die opmerkingen komen mij wel bekend voor ja. Misschien bedoelen mensen die soms helemaal niet gemeen, maar ze beseffen niet hoe hard ze zouden kunnen binnenkomen als je even niet lekker in je vel zit.

Ben wel blij dat vrijwel alle dingen waar ik me zorgen om maakte voorbij zijn. Alleen is het jammer dat de grote angst voor zaadbalkanker niet weg gaat. Dat heeft vandaag ook alweer verpest en voor een slechte dag gezorgd. Meestal ging dat de afgelopen tijd pas weg als de huisarts het even nakeek en me gerust stelde dat er niets aan de hand was maar ik kan dat echt niet nóg een keer vragen. Had me gewoon aan die drie maanden moeten houden. Tegen die tijd zal het vast veel beter zijn geweest met de angststoornis aangezien we steeds stappen vooruit maken. Het was gewoon veel te vroeg en daar betaal ik nu de prijs voor in de zin van dat ik wederom de hele dag denk dat er daar beneden iets ernstigs is. Even nadenken hoe ik dat ga oplossen.

Reageren

Niet te zwaar aan tillen Rick. Het zijn van die terugvalletjes die er nog wel vaker zullen zijn. Belangrijker is dat je zelf wel het besef hebt, dat het dus de angststoornis is die de problemen veroorzaakt en niet de balletjes…

Reageren

Wel een terugval die ik zelf heb veroorzaakt toch.. aangezien ik het alleen maar moeilijk voor mezelf maak om zo’n controle uit te voeren terwijl ik best wel weet dat het alleen maar zorgt voor onzekerheid omdat dat ook de paar keren daarvoor zo was. Dus in principe is het toch weer toegeven aan die angst.

Het is zonder twijfel door de angststoornis inderdaad. Anders had mijn verhaal er heel anders uitgezien. Ik heb als ik het teruglees niks concreets wat het toelaatbaar maakt om me zo’n zorgen te maken. En toch denk ik geregeld vandaag dat er iets is. En wat dan ook het grappige is, is dat de pijn/het ongemakkelijke gevoel weer terug is. Dat komt dus ook echt door de stress. Ik weet gewoon niet zo goed wat ik nu moet doen dat is het. Ben gewoon bang dat het niet weg gaat zonder geruststelling.

Reageren

Als een arts het heeft nagekeken ben ik altijd gelijk opgelucht en kan ik weer vooruit en blijf ik niet hangen in de gedachten die me zeggen dat er iets aan de hand is snap je. Maar ik snap heel goed dat dat misschien 1 of 2 keer kan maar niet te vaak.

Reageren

“Ben gewoon bang dat het niet weg gaat zonder geruststelling.” En dat is nou precies wat de angst doet… Je zult moeten proberen dit te negeren. Zoek afleiding iets waar je met je gedachten bij moet zijn

Reageren

“Als een arts het heeft nagekeken ben ik altijd gelijk opgelucht en kan ik weer vooruit ” Dat dan een bijgevolg. Want een week later zit je met hetzelfde probleem.
Wat er eigenlijk speelt is, dat angst altijd bevestigd wilt worden. In je onderbewustzijn speelt er iets anders… Je wilt naar de dokter om dus een bevestiging te krijgen. Zoiets als: Zie je wel ! toch iets mis. Ik had dus wel degelijk gelijk… En dit gaat dus onbewust

Reageren

”Je zult moeten proberen dit te negeren.” Snap ik. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het is alsof er een metershoge muur voor je staat waar je overheen moet klimmen. Maar dit is wel hoe ik het ook met de huidplekjes heb aangepakt ja. Dat ben ik met moeite gaan negeren tot het steeds iets makkelijker werd. Vanochtend bijvoorbeeld weer wat plekken ontdekt op mijn armen en handen. Rode bultjes ofzo. Volgensmij was dat warmteuitslag omdat ik het zo warm had in bed vannacht. De rest van de dag ook geen aandacht meer aan besteedt dus wat betreft de huidplekken gaat het nu prima. Wellicht werkt het bij dit net zo ja. Ik heb immers bewijs dat het bij de huidplekken is gelukt.

”Wat er eigenlijk speelt is, dat angst altijd bevestigd wilt worden.” Klinkt eigenlijk bizar toch? Maar juist is het denk ik wel. Het voelt soms alsof ik iets wíl ontdekken, en dat ik daarom zo intensief check. Net zolang totdat er iets komt waarvan ik zeg zie je er is iets aan de hand. En dat ik mezelf vervolgens wijsmaak dat ze keihard zijn of een rare vorm hebben, wat dus niet zo is want anders bleef het wel zo voelen en waren ze een tijdje daarna niet gewoon weer normaal.

Eigenlijk klinkt het niet logisch. Je hebt angst voor een ziekte maar onbewust wilt dat bevestigd worden. Wat raar. Maargoed. De rest van de week zijn we vrijwel de hele dag bezig met introductie van school. Dat zal dan wel voor afleiding zorgen.

Reageren

Ik waardeer in ieder geval al je hulp. Je zorgt ervoor dat ik me echt bewust wordt van wat er allemaal aan de hand is en geeft me handvatten om het op te lossen.

Reageren

Dat gaat wel goed komen

Reageren