17 weken geleden heb ik door een val van vier meter beide benen gebroken (links scheen- en kuitbeen, rechts kuitbeen). Nu kwam ik vorige week weer voor wond- en botcontrole en bleek er niet tot nauwelijks callusvorming te zijn. De arts vertelde mij er maar gewoon op te gaan lopen, ondanks de pijn. Ik en iedereen om mij heen vindt dit niet normaal, maar ik wil het advies van de arts eigenlijk ook niet negeren. Hebben jullie enig idee of deze lange helingsduur normaal is en wat een eventuele volgende stap kan zijn?

Het hangt natuurlijk van de breuk af. Is er verder niets gedaan aan je linkerbeen? Geen operatie om plaatsjes of schroeven te plaatsen?
17 weken is wel erg lang..Persoonlijk vind ik het ook een beetje vreemd advies. Je zou mogen verwachten dat de arts weet wat hij doet....

Op het scheenbeen wel een plaat met negen schroeven. Direct na de val geopereerd. Maar ook daar geen groei te zien. Kuitbeenderen allebei niet geopereerd. Ik heb eerst twee maanden in een rolstoel gezeten en dus niet belast, nu loop ik sinds nieuwjaar met krukken en sinds vorige week is het gips er rechts af. Links kunnen ze niet ingipsen omdat de operatiewond nog open is. En ik ben pas 19 jaar dus aan mijn leeftijd en vertraagde botgroei kan het niet liggen.

De operatiewond ook nog steeds open? 17 weken al?
Dat is dan toch wel vreemd. Er gaat dan toch blijkbaar iets niet helemaal goed met genezen. Wat zegt de arts hierover?

Ja, nog steeds open. De arts zegt hier niet iets specifieks over, ze zei alleen dat het wel vaker zo lang duurt. De wond is na de operatie gaan ontsteken en is nu pas eigenlijk een beetje dicht aan het gaan.

Ik vind het allemaal maar opmerkelijk.
Misschien zou het zijn om voor een second opinion naar een andere arts in een ander ziekenhuis te gaan.

Heeft u iets vergelijkbaars meegemaakt?

Nee, zelf gelukkig niet.
Het is vreemd dat er na 17 weken nog steeds geen botgroei is te zien. Na bijna 4 maanden zou er toch vooruitgang te zien moeten zijn. Er zijn gecompliceerde breuken die lang nodig hebben. Soms maanden, maar zelfs dan moet er iets van te zien zijn .

Hoe is het nu als ik mag vragen? Al genezing en botaangroei?
Ik heb vorig jaar beide enkels gebroken waarvan aan de rechter ook een schroef afbrak na een aantal weken in het herstel. Nu is eind februari een standscorrectie operatie aan die rechterenkel geweest.Bot transplantatie en het scheenbeen doorgezaagd. Nu staat het recht maar het bot groeit totaal niet aan. Het kuitbeen nog steeds niet na 10 aug vorig jaar (10 maanden geleden dus) en het scheenbeen ligt nog totaal doormidden tussen de platen en schroeven. Ik loop nu met een walker sinds 6 weken, een botstimulator elke dag voor ongveer 6 uur. het doet erge pijn maar niet belasten is ook geen optie meer.
Ik hoop over 2 weken te zien dat er iets is gebeurt.

Als je een  ontsteking hebt is  je lichaam bezig deze weg te krijgen en groeit je bot niet.

Ikzelf loop al anderhalf jaar en ben vier meter naar beneden gevallen  bovenarm gebroken vervolgens met platen en schroeven aan elkaar vast gezet een week hierna waren de platen en alles eromheen geïnfecteerd met  een bacterie .

Nadat deze is bestreden was het afwachten hoe de bot groei zich zou ontwikkelen na drie maanden niks na zes maanden niks na negen maanden een klein beetje met gevolg dat ik een non union breuk had.

Dit betekend dat je een extra gewricht hebt.

Na twaalf maanden opnieuw geopereerd de platen eruit en  zes weken met externe fixateur gelopen ,na zes weken opnieuw operatie en een nieuwe plaat met schroeven + bot uit mijn heup in de breuk geplaatst.

Twee weken na de operatie op de foto geen bot groei na vier weken geen bot na zes weken geen bot groei na twaalf weken lijkt er eindelijk iets te gebeuren tussen de breuk lijkt zich een brug te slaan .

Ik mag weer voor controle in de achttiende week en heb goede hoop dat de bot groei nu doorzet

 

 

 

 

 

 

Wat grappig om hier mijn bericht te zien staan. Ik was het al helemaal vergeten.

Ik ben de topicstarter en het is eigenlijk best stom dat ik weer op dit forum uitkom. Een korte uitleg: Na mijn vorige bericht ging er in juli 2015 wat botweefsel groeien. In oktober 2015, 1 jaar na de val, zeiden ze dat ik niet meer terug hoefde te komen omdat het aan elkaar zat, op de röntgenfoto. In november 2017, ruim 3 jaar na de val, had ik nog steeds pijn en besloot ik langs te gaan in het ziekenhuis. Dus zo geschiedde het, de orthopeed raadde aan de plaat links (het pijnlijke been) eruit te halen, en dat gebeurde op 22 januari 2018.

De operatiewond was weer een ramp met sluiten en ik liep voorzichtig. In april ging ik, met toch weer pijn in mijn been, naar het buitenland. Daar was ik aan het wandelen in een natuurgebied en zakte ik door mijn been. Knak, gebroken. Spontaan. Scheen- en kuitbeen links. In het buitenland geopereerd en naar Nederland gevlogen.

Inmiddels zijn we vandaag 17 weken verder. Weer 17 weken. Maar ditmaal ben ik bij een topkliniek in behandeling. Ik was woest op mijn oude ziekenhuis. Er bleek pseudo-artrose in mijn been te zitten, de breuk is bij het scheenbeen op exact dezelfde plek en de fractuurranden waren afgerond. Waarom hebben ze dit niet gezien!!

Ik heb ook een botgroeistimulator. Ze hebben de breuk opnieuw met een plaat en schroeven gezet. Een pin paste niet. 15 augustus ga ik weer naar de kliniek en als er dan geen botgroei is gaan we praten over een botweefseltransplantatie. Ik duim dus dat er botgroei is volgende week woensdag. Ik wil gewoon dat het goed aan elkaar komt, want bij wijze van spreken nog 4x mijn been breken in de rest van mijn leven heb ik echt geen zin in, ik ben pas 22!

Mijn man is in febr 2019 aangereden.  Meteen geopereerd. Heeft plaatwerk en schroeven. Nu meer als een jaar verder nog geen botgroei.

Mag nu 100% belasten, dit bevordert botgroei. In dec shock wave therapie gehad in ETZ in Tilburg. Helaas heeft dit ook geen resultaat gegeven. Gaat met de niersteenvergruizer. 70% heeft baat.