- Jens22 augustus 2016 om 21:10
Beste lezers
Ik kom hier om letterlijk een soort van psychiatrisch/psychologisch antwoord te zoeken op een aantal grappige, maar ook rare ervaringen tussen mij en mijn beste vriend.
Om zeker te zijn dat deze ervaringen helemaal begrepen worden door alle lezers, zal ik een korte uitleg geven over hoe de relatie tussen mij en mijn beste vriend in elkaar zit.
Bij een ‘relatie’ spreken we niet alleen over een seksuele relatie. Het woord ‘relatie’ kan gaan over de relatie tussen geliefden, maar ook tussen broers, zussen, kinderen en ouders, zakenrelaties, of in mijn geval de relatie tussen mij en mijn beste vriend.
Onze vriendschap duurt al heel lang, het zal nu bijna 8 jaar zijn. Dit kan op het eerste zicht niet zo lang zijn voor bepaalde mensen, maar voor knapen van 20 jaar is 8 jaar lang.
Door de jaren heen hebben we samen heel wat uitgespookt en meegemaakt. Van kwajongensstreken die ons op het politiebureau brachten, tot samen een doel om zelf politieagent te worden. Daar zijn wij nu sinds kort volop mee bezig, ook samen.
De relatie met zijn ouders is heel goed, en dat is omgekeerd ook zo. Bekijk het als een tweede thuis.
Je kan deze relatie het best vergelijken als een relatie, een band tussen twee broers.
We delen samen allerlei passies, hobby’s en visies, en we plannen heel ons leven samen te werken aan een bepaald levensdoel. Zoiets kan alleen maar als je een hele hechte band hebt. Een vertrouwensband en een heel diep wederzijds begrip.
We weten dat we elkaar blind kunnen vertrouwen. (Dit is ook nodig als we bij de politie willen)
Terwijl veel schoolvriendschappen uiteenvallen, beslissen wij om heel ons leven samen te streven naar ons doel. We gaan elk apart voor een partner en gezin, maar op professioneel en vriendschappelijk vlak weten we nu al dat wij altijd rond elkaar gaan vertoeven.
Natuurlijk hebben we soms wel eens even ‘genoeg’ van elkaar, en praten we een aantal dagen wat minder veel. Een ruzie of meningsverschil lossen wij niet op zoals gewone vrienden dat oplossen, maar zoals een ruzie tussen twee broers.
De dag erna is er meestal geen meningsverschil meer. (Ik prefereer het woord meningsverschil, omdat wij nooit ruzie maken, met dank aan een door ons ontwikkeld systeem.)Wat nu net het grappige is aan onze vriendschap, is dat wij door de jaren heen, heel wat regels en gewoontes hebben ontwikkeld. Ik zal hiervan enkele voorbeelden geven.
We hebben bijvoorbeeld een boek waar we allerlei overeenkomsten in geplaatst hebben. Als één van ons beiden een van deze overeenkomsten breekt, volgen er sancties. (Hele grappige ideeën zoals een snack kopen in de frituur, en dergelijke zaken) Hierdoor maken wij amper ruzie.
Eén van deze overeenkomsten is bijvoorbeeld dat als één van ons beiden sterft, moet de nog levende persoon zich verkleden als Magere Hein, en zo naar de begrafenis komen.
Onze band bestaat uit deze onnozele, en die andere heel serieuze dingen.
Nu wat het “probleem” eigenlijk is:
Het is ons onlangs opgevallen dat we rare dingen beginnen vertonen als we bij elkaar zijn.
Dit gaat van een eigen taaltje praten tegen elkaar. Dit blijft natuurlijk wel Nederlands, maar we gebruiken een aantal woorden en bepaalde termen in een zin anders, wat de zin een andere bouw geeft, en grappiger maakt voor ons, maar we doen dit ondertussen al op exact dezelfde manier. Dit is zeer typerend voor ons, want als ik zo met iemand anders praat, is dat zo grappig niet, of ergeren de mensen zich er zelf aan.
Wat nu net het eigenaardige is:
Wij denken soms exact hetzelfde, en zeggen dit dan ook onverwacht op exact hetzelfde moment! Net zoals in een film!
Voor ons was dit de eerste 50 keer zeer grappig. Maar dit valt nu veel vaker voor, en om eerlijk te zijn… De laatste tijd beginnen we het echt wel gestoord en raar te vinden als het voorvalt.
Dit kan banaal lijken, maar dit gaat zelfs zo ver dat we op dezelfde foto op Facebook, exact hetzelfde hebben gereageerd.
Toeval bestaat, daar ben ik van overtuigd. Maar dit valt zo vaak voor, dat ik toch eens wou polsen bij een (eventuele) professional!Veranderd er iets (psychologisch, mentaal) bij een mens als hij een goede vriend heeft? En wat zegt deze band op dit moment voor de toekomst?
Hoe verloopt het gewoonlijk bij jeugdvrienden? En is het goed om samen een levensdoel te hebben?Vriendelijke groeten
Jens
(Namens Dave ook)3 reactiesReagerenAnoniem31 augustus 2016 om 10:14Anoniem31 augustus 2016 om 11:51Ook de slimste van den hoop zeker?
ReagerenAnoniem31 augustus 2016 om 12:03Wat een lul-verhaal. Je moet wel heel erg genoegen stellen in jezelf om te denken dat iemand er ook maar in geïnteresseerd is om dat helemaal te lezen.
Reageren
Als je een medisch probleem hebt zijn wij uiterst bereid daarin mee te denken.


