Hallo, ik wil mijn hart eens luchten.
Ik ben een getrouwde vrouw van 43, ik heb in 2015 via een kliniek ontdekt dat mijn man ADD heeft, ik heb alle informatie daarover verzameld en gedeeld met mijn man, sindsdien werk ik daar keihard aan om ons huwelijk te redden, helaas is het eenrichtingsverkeer, is het dweilen met de kraan open, mijn man wilt geen hulp zoeken en moet ik mij maar aanpassen aan hem. Buitenstaanders zien het allemaal anders dan wij, het is zo frustrerend, ik heb geen gelukkig huwelijk. Sinds een jaar heb ik verliefde gevoelens gekregen voor een nieuwe leidinggevende op mijn werk waar ikzelf al 11j werk, hij is leidinggevende op een andere afdeling, hij is ook 43 en ook getrouwd. Hij heeft me 6 weken geleden laten weten dat het wederzijds is, met romantische signalen, het klikt erg goed tussen ons, er zijn duidelijke signalen dat hij ook verliefd is op mij. Onder ons wordt er nooit over mijn man gepraat, en nooit over zijn vrouw gepraat. Wat hij met zijn huwelijk doet laat ik aan hem over, wel zou ik graag verder doen met hem op gebied van relatie.
Mijn probleem is eigenlijk dat er op mijn werk jaloezie van andere collega's op de loer ligt, mijn eigen leidinggevende van mijn afdeling is snel jaloers (zij is 50j), ik doe er alles aan om te laten blijken dat ik geen voorkeursbehandeling heb, toch blijven mijn collega's elke dag opnieuw wantrouwig lopen, dat vind ik vervelend. In het najaar hadden we het druk op ons werk, sinds 2 maanden mogen we 1 dag per week stempelen, 2 weken geleden moesten we ineens 2 dagen/week stempelen, afgelopen week zelfs 3. Het is voor mij dubbel, hebben we daadwerkelijk te veel gewerkt tijdens het najaar dat het nu zo kalm is of probeert mijn leidinggevende ons (mij en de andere leidinggevende) uit elkaar te trekken?
Hoe ga ik daar mee om?

Kijk uit met relatie's in de werksfeer en dan vooral met leidinggevenden. Niet omdat het slechte mensen zijn, maar omdat het altijd problemen op gaat leveren. Het kan voor hem en ook voor jou tot ontslag leiden. Bovendien zitten jullie alle twee in een relatie/huwelijk. Je merkt nu al zelf dat de werksfeer op de werkvloer hierdoor al veranderd is. Beter om eerst je eigen relatie in orde te krijgen of te beëindigen.

@Dokter.nl
Ik ben op zoek naar een oplossing voor mezelf. Wat betreft mijn huwelijk steek ik daar geen energie meer in, het is dweilen met de kraan open zoals ik zei.

@John:

Dank voor uw antwoord.

@John:

Ik wou er nog aan toevoegen dat ik en mijn naaste collega's van mijn afdeling 1 dag/week moeten stempelen van onze eigen leidinggevende (dat is normaal), onze eigen leidinggevende kan en mag niet stempelen omdat ze een weduwepensioen krijgt (en ze heeft inmiddels al 15j een nieuwe relatie).
2 weken geleden moesten ik en mijn naaste collega's ineens 2 dagen stempelen, van de week 3 dagen en dat vind ik veel (dat laatste gebeurt anders niet).

Daar kan verder helaas ook niets over zeggen

@John: Oké. Toch bedankt!

Hallo John,

graag had ik je laten willen weten hoe het verder is uitgedraaid...

Ik ben je dankbaar over jouw waarschuwing over leiden tot ontslag...

De leidinggevende waar ik nog steeds verliefd op ben (en hij op mij) heeft de afgelopen maanden alle stappen ondernomen om de werksfeer normaal te houden en het niet uit de hand te laten lopen. Het viel me op dat hij niet gewaardeerd en gerespecteerd werd door mijn eigen vrouwelijke leidinggevende ( omdat het niet klikt tussen hen), ik en mijn naaste collega's moesten nog steeds abnormaal veel stempelen (gemiddeld 2 dagen/wk), het werd een doodsteek voor de leidinggevende waar ik verliefd op ben, hij heeft 2 wkn geleden - Tot mijn verdriet - zelf zijn ontslag ingediend (heeft nog een opzegtermijn van 3 wij), hij gaat freelancer worden als zelfstandige, ik vind dat hij het goed voor hemzelf opgelost heeft, en achteraf bekeken heeft hij eigenlijk mij in bescherming genomen tegen ontslag, ik moest denken aan jouw waarschuwing. Hij zag vorige week dat ik het spijtig vind dat ik hem niet meer ga horen en ga zien op  onze werk, 1 dag later heeft hij me blij gemaakt met een verborgen attentie, waaruit ik concludeer dat hij op internet al heel de tijd geïnformeerd had naar mijn persoonlijke interesse dat blijkbaar ook zijn interesse is (zorgen voor de natuur), dat was de eerste keer dat hij dat deed, het doet me nog meer afvragen of hij contact met mij gaat zoeken als hij het bedrijf verlaten heeft (voor mezelf weet ik voor 100% wat ik wil), 1 dag later heb ik hem te verstaan gegeven dat ik het goed vind, benaderbaar ben en dat ik er volledig voor ga, vervolgens gaf hij me ook een gelijkaardig signaal en dat hij er nog eens gaat over nadenken hoe...

Volgens mij kan het 2 kanten uitgaan: Ofwel zoekt hij contact met mij (als hij geïnteresseerd is in mij zal hij dat hoe dan ook doen), ofwel kiest hij voor zijn vrouw.

Ik ben blij dat het voor mij geen ontslag is op mijn werk, nu ineens moeten we elke dag komen en hebben we veel werk.

Verdrietig hoor, voor zowel jouw man als zijn vrouw.

Ben het eens met John, dat je ook eerst je eigen relatie kunt beëindigen.
Dit komt toch egocentrisch over als je bedenkt hoe pijnlijk dit is voor de andere mensen die hierbij betrokken zijn.

Maar dan blijft het nog steeds fout en niet goed. Jullie hebben alle twee een relatie. als je er voor wilt gaan beëindig dan je relatie, want die stoelt nu toch nergens meer op

In de eerste plaats zie ik het stukje medische vraagstelling in dit verhaal niet.
In de tweede plaats zit je eigenlijk gewoon te vertellen dat je je man wilt gaan bedriegen met een ander en daar bij dan ook nog sympathie of aanmoediging van de lezers hier verwacht.
Sorry,maar ik wil graag even kwijt dat ik daar werkelijk geen heel klein mini greintje respect voor heb!!
Het is gewoon vreemd gaan!
Heb dan het fatsoen het aan je man te vertellen en ga bij hem weg.
Niet te geloven dat je je drukker maakt om je baan en sfeer op je werk,dan om wat je de man waarmee je getrouwd bent wilt aan doen.
Dat is voor mij het toppunt van egoïsme!!