Wat ik niet durf te vertellen en waar ik me alleen mee voel

ik zit de laatste tijd behoorlijk in mijn maag met een aantal dingen die ik gedaan en/of meegemaakt heb.

Ik ben in behandeling voor een angst- en dwangstoornis en een negatief zelfbeeld.

Nu heb ik iets gedaan wat met dat negatieve zelfbeeld te maken had, namelijk, ik heb seks gehad tegen mijn zin. Mijn ex had tijdens mijn relatie met hem altijd veel vaker zin in seks dan ik. Regelmatig had ik dan toch seks met hem omdat ik me dat verplicht voelde en dacht dat hij anders bij me weg zou gaan. Ik dacht dat ik goed voor hem was door te doen alsof.

Echter nu, het is al bijna een jaar uit met mijn ex, heb ik helemaal geen trek meer in een seksuele relatie. Ik moet er niet aan denken. Ik zou heel graag mijn ex terug willen omdat ik zoveel van hem hield/houd maar aan het seksuele vlak van een relatie moet ik niet denken. Heb echt een afkeer gekregen van seks.

Nu vraag ik me af of dit ooit nog goed komt…
Ik heb wel zojuist mijn psycholoog gemaild om dit te vertellen maar ben als de dood dat ze het stom gaat vinden….

Naast dit gedoe met mijn vriend heb ik een keer te maken gehad met een tandarts die handtastelijk was en ik heb er helemaal niets van gezegd… daardoor heb ik het gevoel dat het mijn eigen schuld was.

Ik durf dit echt aan niemand te vertellen en voel me er heel alleen mee. Heb al spijt dat ik het aan mijn psych heb gemaild en moet er nu niet aan denken om morgen naar therapie te gaan…..

Wilde dit in ieder geval ergens een keer van me afschrijven.