Oké, ik ga jou nu een vraag stellen waar je heel eerlijk antwoord op moet geven: wil je dit probleem werkelijk oplossen? Als ik de eerdere berichten lees zie ik dat we hier in een loepje zitten. Iedere keer vraag je om hulp, maar accepteer je het niet of ga je er maar over nadenken. Heb je door dat dit nadenken blijkbaar niks oplevert? Je kiest elke keer toch weer voor geen actie ondernemen. We willen je best helpen met je probleem, maar dan moet je die hulp wel accepteren. Bedenk je even dat iedereen die nu heeft gereageerd op jouw berichten, waaronder de moderator van de website zelf (!!!), je heeft verteld om het niet voor je uit te schuiven, maar NU actie te ondernemen. Dat je er twee jaar later op terugkomt dat je nog steeds geen contact hebt opgenomen met je huisarts geeft me sterk de indruk dat je het eigenlijk helemaal niet wil oplossen.

Als ik heel eerlijk ben dan nee, ik denk het niet.

Reageren

Waarom blijf je dan alsnog vragen om hulp?

Reageren

Omdat ik verstandelijk weet dat ik moet stoppen en het ook steeds moeilijker wordt hoe meer tijd er verstrijkt… en ik misschien ergens hoop dat ik toch de moed vind om wel naar de huisarts te gaan, en ga echt ga inzien hoe ernstig het eigenlijk is…

Reageren

Zie het als een verslaving: de meeste mensen die verslaafd zijn vinden dat het eigenlijk allemaal wel mee valt.. En het geeft (steeds weer) een “goed” gevoel..Maar of het voor je lijf en voor een eerlijke omgang met je emoties goed is?
De meeste verslaafden hebben echt wel baat bij een steuntje in de rug, door hulp…

Reageren

Ja, ik begrijp wat je zegt en zo voelt het inderdaad ook. Bedankt.

Reageren

Ik weet dat een zetje in de rug kan helpen. Ik probeer je ook niet te ontmoedigen, ik probeer je te helpen zonder in dat loepje van de voorgaande berichten terecht te komen.

Als ik je eerdere berichten lees, zie ik dat je in 2024 het met je therapeut hebt gehad over je verslaving. Je zei ook dat het vanaf dat moment de goede kant op zou gaan. Hoe heeft dat zich ontwikkeld?

Reageren

Daar is verder niet veel uit gekomen. Ik heb destijds gevraagd of de therapeut eventueel iemand voor me wist en hij gaf aan dat ik het hem altijd mocht maar toen heb ik de boot weer afgehouden.

Reageren

Heb je nog steeds afspraken met je therapeut, of is dat traject intussen verlopen?

Reageren

Ja, dat is inmiddels afgerond.

Reageren

Oké, maar er is als ik het goed heb begrepen niet een lang traject in gang gezet toen je het erover had. Geeft dat je geen vertrouwen dat het sowieso wel goed zal komen en je heus niet alle controle verliest wanneer je het er met iemand over hebt. Zo nodig start je een nieuw traject bij de therapeut, als je je daarmee veiliger voelt. Maar neem van mij aan, als je het er met je huisarts over hebt kun je er ook vanuit gaan dat jij het laatste woord hebt. Het gaat per slot van rekening immers over jouw lichaam. Ze kunnen je niet dringen om te stoppen, maar wel adviseren.

Reageren

Ja klopt, er is geen lang traject in gang gezet. Zo heb ik het eigenlijk nooit bekeken, dat geeft inderdaad wel een soort van vertrouwen. En misschien moet ik het ook meer als een adviesgesprek gaan zien. Bedankt.

Reageren

Ik besef nu ook, of misschien durf ik dat nu pas eerlijk toe te geven, dat ik ook bang ben om zwaarder te worden.

Reageren