Ik weet niet of ik het als eetstoornis wil benoemen maar idd ik heb ook als volwassene nog een leven voor me.

Een eetstoornis dan misschien niet, maar een dwangstoornis is het wel.

Ja, dat denk ik eigenlijk ook en misschien ook wel beide.... maar hoe dan ook, het braken moet stoppen.

Sorry hoor, nog 1 laatste vraag. Is het opzettelijk braken nu echt gevaarlijk of wordt het erger gemaakt dan dat het is?

Het is echt gevaarlijk!
Een vriend van vroeger had een eetstoornis, dat heeft hem zijn gebit gekost en hij heeft altijd last van zijn keel gehouden,omdat zijn slokdarm beschadigd is.
Waardoor hij nu best veel dingen niet kan eten omdat dat simpelweg ontzettend pijnlijk is.

En niet te vergeten het tekort aan vitamines en voedingsstoffen wat je creëert

Wel blijvende schade dus.... harde realiteit...

Als ik het vrijdag meld bij de huisarts ben ik bang dat ik gelijk onderzoeken moet doen en daar zie ik tegenop. Was ik er maar nooit aan begonnen

Zo'n afspraak maken met jezelf werkt dus inderdaad niet.

Ik heb besloten om het van me af te zetten en ik dan moet ik maar ervaren denk ik. In ieder geval allemaal bedankt voor alle reacties.

Even een update.
Ik heb met mijn therapeut bij wie ik in behandeling ben geweest contact opgenomen dus vanaf nu zal het de goede kant opgaan.

Aandacht, aandacht.
Ik heb lang in een psychiatrische instelling gewerkt om dit te herkennen.
Je zet het op internet en hoopt dat er mensen reageren, ga gewoon hulp zoeken ipv hier aan te geven dat het niet lukt en misschien na het weekend en bla bla...
Jij moet opgenomen worden en dat weet jij daarom zeg je ook, ik ga niet in een lang traject.

Bedankt Monique voor je reactie, ik realiseer me nu steeds meer dat het ernstig is. Ik vind het verschrikkelijk dat het me nog steeds niet is gelukt om te stoppen. Ik begrijp het niet. Heb al zoveel overwonnen dan moet dit mij toch ook zeker lukken? Ik wil zo graag dat ik zonder braken door het leven kan gaan, maar laten opnemem kan ik echt niet, dan valt alles in duigen... ik zal het zelf moeten doen, misschien met hulp van de huisarts

Monique of wellicht iemand anders, ik vroeg me af heb je in de instelling ook patienten gezien met een braakstoornis ipv eetstoornis? Tenminste ik denk dat ik meer last heb van een braakstoornis dan eetstoornis omdat bij mij vooral het braken om de voorgrond staat en niet zozeer eten. Of is er niet echt verschil?

Opzettelijk braken is een vorm van een eetstoornis