Ik ben 20 jaar oud. Ik zit sinds twee jaar in een redelijk stressvolle situatie, ik heb dan ook sinds een jaar pas last van deze klachten.

Ik heb vrijwel elke dag dat ik vervelende steken en een drukkend gevoel in mijn borst en rug ervaar, deze voel ik meestal rond mijn middenrif en linker- borst, ribben, schouder, oksel, schouderblad, dijbeen, voet noem het maar op. Daarnaast ben ik duizelig, zie ik soms wazig, heb ik last van hartkloppingen en ben ik al gauw moe.

Hier ben ik in het afgelopen jaar al vijf keer mee naar een dokter geweest, drie keer naar mijn huisarts en twee keer naar het ziekenhuis. Er is een ECG-test gemaakt, mijn bloeddruk en hartslag zijn meerdere malen opgemeten en ze hebben allemaal naar mijn hart geluisterd. Tijdens de ECG-test was mijn hartslag wat aan de hoge kant maar dit kwam door mijn zenuwen. Al deze dokters (en zelfs een cardioloog) hebben mij verteld dat het door hyperventilatie en stress komt.

Ik doe ook mijn uiterste best dat te geloven, maar toch blijft er zo’n vervelend twijfelend gevoel achter dat mij wijs maakt dat ik op het punt sta een hartaanval/infarct oid. te krijgen.

Mijn vraag was dus of iemand zich kan herkennen in mijn verhaal, en wat ik het best kan doen tegen mijn twijfels?

Dat is het probleem bij hyperventilatie….het is met name die angst die de hyperventilatie in stand houd.

doe de test op:
http://www.dokter.nl/index.php?option=com_hyperventilatietest

kijk hier voor de symptomen van hyperventilatie.
http://hyperventilatiesymptomen.nl/klachten-symptomen.html

lees daarnaast ook eens de columns over angst. Daarin kun je ook ademhalingsoefeningen en spierontspanningsoefeningen vinden die je zou kunnen gebruiken. ook bij hyperventilatie.
http://www.dokter.nl/dossiers/angsten

Reageren

Dankjewel Tandor voor uw antwoord, zou het allemaal écht kunnen komen door hyperventilatie? Ik zag op uw website dat u een psycholoog bent, heeft u ervaring met deze klachten?

Bij voorbaat dank.

Reageren

Hyperventilatie kan inderdaad al die klachten veroorzaken.
Ik heb inderdaad ervaring me deze klachten.

Reageren

Hoi,

Weet niet hoe het nu met je is, maar ik heb hetzelfde gehad. Het was op een gegeven moment zelfs zo erg dat ik de auto aan de kant heb gezet en dacht dat ik ter plekke dood zou gaan aan een hartaanval. Ook verschillende tests gehad, ook mij werd verteld dat het angst/stress/hyperventilatie was. En ik dacht altijd dat je door hyperventilatie heel hard zou gaan hijgen en je je daar heel bewust van zou zijn. Nou niet dus, gebeurt schijnbaar ook zonder dat je het merkt. Heb er nu helemaal geen last meer van. Probeer vertrouwen te hebben in wat de artsen zeggen. Als je er over loopt te piekeren, probeer dan aan positieve dingen te denken. Wat mij erg heeft geholpen is sporten, na het sporten was mn hoofd leeg en fris en voelde ik me top. Hoop dat mijn verhaal jou helpt want dit soort dingen neemt een hoop levensvreugde weg en dat is erg, helemaal als je nog maar 20 bent. Maak je dus niet druk, probeer te leven, leuke dingen doen, sporten en probeer er eens achter te komen waar je stress vandaan komt. Praten met een professional kan ook heel goed helpen.

Succes er mee!

Reageren

Heel erg herkenbaar. Zou het zelf geschreven kunnen hebben. Ben alleen de
40 inmiddels gepasseerd. Vind mezelf totaal niet het “type” (mijn vooroordeel..) om last te hebben van chr. Hyperventilatie maar aangezien ik niet hijgend in een hoekje zit en diverse onderzoeken wijzen op aanstelleritis probeer ik me maar vast te houden aan het idee dat het dan waarschijnlijk toch chronische hyperventilatie is.. Ontstaan uit slaapgebrek en teveel zorgen makenover de toekomst van mn 21 mnd oude zoontje.. (IS.. Wat als me nu echt iets over komt.. Als hem maar niks overkomt etc…). Geen idee wat ik er aan moet doen. Ademhalingsoefeninngen doe ik braaf.. Helpen niet.. Wegrelativeren (mijn talent) lukt ook niet.. Leuke dingen doen: helpt alleen op dat moment.. Moet ik het later toch bekopen want dan ben ik ineens bekaf.. En schiet ik daar weer van in de stress.. Tenminste.. Als dat het is natuurlijk want ergens in mij blijft een stemmetje zeggen.. Jaja.. Zul je net zien dat t bij jou per ongeluk tóch hartfalen oid bleek te zijn. Ze zeggen toch dat het bij vrouwen vaak niet ontdekt wordt..
Heel vervelend.. Blijft een beetje een vicieuze cirkel..hopen dus dat ik er weer “overheen groei”..ben tenslotte ook onverwachts in dit gedoe terecht gekomen.. Maar ik begrijp je goed hoor.. Het leven word er heel angstig van. Sterkte er mee. Hoop dat jij er beter mee om weet te gaan!

Reageren