Hallo John,

Ik ben al 10 jaar bekend met hypochondrie, meerdere therapien gehad en medicatie maar niks lijkt blijvend te helpen. Het gaat een periode goed maar altijd weer een terugval. Ik ga nu weer opnieuw aan de medicatie na een half jaar weer zoveel klachten gehad te hebben….ben ZO bang voor kanker:(
Ik ben nu 46 jaar en eigenlijk al.mijn hele leven angstig maar na het ocerlijden van mijn ouders is de angst naar constante paniek gegaan. Nu ook weer paniek….kan je een ernstuge ziekte krijgen door zolang al angst te hebben? Ik durf niks meer…ben alleen maar ah piekeren.

Ik ben ZO bang dat ik mezelf door al die angst ziek heb gemaakt

Reageren

Je krijgt daar geen ernstige ziekte van maar het vreet natuurlijk wel energie. Aan de slag met de medicatie en dan zien hoe het gaat

Reageren

Ik heb ook al 14 jaar hypochondrie. Bepaalde heel mijn leven. Cognitieve gedragstherapie en ad hielp niets. In november ben ik langsgegaan bij een psychiater. Die heeft mij medicijn anafranil voorgeschreven. Resultaten zijn ongelooflijk… Angst is veeeeeeeeeeel minder en ik ga niet meer direct van het ergste uit. Op een paar maand ben ik helemaal veranderd. 13 jaar lang ben ik 2x per week langsgegaan bij een psycholoog voor cognitieve gedragstherapie. Dit hielp niets…door het medicijn ben ik nu zover gekomen dat ik maar 1x per maand meer moet gaan!

Voor mij is het een wondermiddel!!!

Reageren

Dank voor je reactie John!

 

Nathalie, wat klinkt dat goed en wat fijn voor je! Had jij ook dat je iedere dag angstig was met lichamelijke klachten erbij? Bij mij zorgen die ook voor angst waardoor ik maar in dat cirkeltje blijf. Wanhopig word ik er soms van.

Ik onthou je medicijntip! Dankjewel!

Reageren

Ik was iedere minuut van de dag bezig mezelf aan het checken, internet opzoeken…het beheerste mijn hele leven. Kon nog weinig functioneren…

hoop dat je er gauw uitkomt!

Reageren

En Nathalie, had jij ook last van lichamelijke klachten? Ik heb ze continue waardoor ik in die cirkel blijf hangen. Ik raak dan weer in twijfel en zo gaat het opnieuw.

Reageren

Had ik ook. Het begon met paniekaanvallen, slecht slapen, een waas voor mijn oog… ik begon te googelen en kwam op de ernstige ziektes ooit uit. En dan is de bal aan het rollen gegaan. Ik begon ook angstaanvallen te krijgen. Het controleerde heel mijn leven, vooral de lichamelijke klachten zoals licht in het hoofd, en extreem moe, inwendig trillen,… beheersten alles. Uiteindelijk ben ik naar de dokter gegaan, kreeg ik een mri van mijn hoofd, en moest ik nadien naar een psycholoog. Tot het echt niet meer kon en ik het allemaal wilde opgeven… ben ik dan doorverwezen naar een psychiater. Die schreef me medicatie voor.

Het geeft mij mijn leven terug. Het zijn geen wondermiddelen en ben nog iedere dag keihard aan het werken aan mezelf. Met één stap vooruit, twee naar achter…

Ik ben wel enorm verzwaard door medicatie en daar baal ik wel van. Maar liever dat, dan teruggaan naar waar ik was.

Ik ben mijn moeder vroeg verloren aan kanker. Toen ik hoogzwanger was, bleek mijn vader ook kanker te hebben. Hij is dit jaar, na een paar jaar vechten, overleden. Allebei heel jong dus kwijtgeraakt (ben 36jaar) Ik begon weer te flippen bij het minste dat ik voelde. Maar dat is gelukkig wel weer wat voorbij. Ik geef 1 raad: ga niet zitten googelen, en als je aan iets twijfelt, ga je best naar een arts. Google is de slechtste raadgever ooit!

Reageren

Hoi Ikke,

Dank voor je verhaal! Wat heftig ook van je ouders! Gecondoleerd met je vader…dat is dan ook nog heel vers. Het googlen die ik ook niet meer, het lastige is dat ik dat wel heel veel gedaan heb en daardoor wel denk te weten wat de symptomem zijn en daar maak ik een foute associatie en ik weet het maar ik vole dat anders en dat grovel is dan zo sterk. Je kent het… fijn dat de medicatie jou ook helpt. Ik hoop ook erg dat het mij weer gaat helpen, hoewel ik ook echt hoop dat ik nog eens ga leren hoe ik die angst loslaat want medicijnen helpen altijd maar weer tijdelijk tot nu toe. Op het moment weer veel last van mijn spieren maakt me ook weer bang….En zo blijf ik gaan…

Reageren