Ik heb ervoor gekozen om dit topic toch maar onder angst te plaatsen. Ik vind het fijn om van me af te schrijven en zou graag jullie mening willen horen.

Ik heb last van een angststoornis in de vorm van het enorm hebben van een verantwoordelijkheidsgevoel. Ik heb nu een aantal maanden voor het eerst een vriendin en daarbij is het gekomen. Ik zal jullie de verschillende vormen van de angst besparen maar zal de meest recente (huidige) angst even beschrijven.

Ik heb op dit moment last van een koortslip, klinkt enorm onschuldig en opzich is dat het ook, maar toch kan ik mij hier enorm zorgen over maken; Ik wil mijn vriendin namelijk niet besmetten! Het probleem is dat er wordt gezegd dat vanaf het moment van de ‘tintelling’ je in principe besmettelijk bent, echter heb ik deze tintelling nooit en ontstaat er soms een rood plekje die heel goed te verwarren is met een puistje. Dat maakt het enorm lastig om voorzichtig te zijn en dit maakt mij ook enorm angstig. Aan het begin van deze koortslip ontstond er ook een rood plekje en ik dacht: Gewoon een puistje (heb redelijk veel last van acne), dus een kus op de mond kan geen kwaad. Een dag later gekeken en wat bleek: het leek toch echt op een blaasje. Natuurlijk gelijk gaan behandelen en ik heb het idee dat de blaasjes zijn teruggetrokken en ik nu alleen een soort wondje (rode huid), het lijkt dus alsof ik een hele fase heb overgeslagen en dit zorgt ervoor dat ik nog steeds twijfel of het wel of niet een koortslip was. Het voelt en ziet er namelijk niet uit als een typische koortslip.

Even terug naar de angst; Ik ben enorm bang dat ik mijn vriendin nu een koortslip heb gegeven. Ik ben enorm voorzichtig en de angst is zelfs zo ver gegaan dat ik bang ben voor zelfbesmetting in de vorm van genitalis. Ik was mijn handen enorm vaak, voor en na het plassen, en al helemaal nadat ik het plekje heb behandeld (overigens met een watje of wattenstaafje). Ik raak mijn mond nooit aan maar heb natuurlijk wel het idee dat dit soms per ongeluk gebeurd. Dit versterkt de angst.

 

Ik ben onder behandeling voor de angsten en bij mij helpt praten of het schrijven enorm, en daarnaast eventueel geruststellende woorden van anderen. Ben erg benieuwd wat jullie mening is

Niemand die hier een bericht over wil schrijven?