hoi forumleden,

ik zit met het volgende, ik kan geen emotie tonen. daarom word mij verweten dat ik saai ben. ik kan niet huilen als ik verdrietig ben, kan me niet uiten als ik boos ben en lachen kan ik wel oppervlakkig maar niet schateren bijvoorbeeld.
wat zou ik hier aan kunnen doen?

Hoe oud ben je?
Ben je man of vrouw?
Gebruik je medicijnen, alcohol of drugs?
Heb je nog andere aandoeningen, ziekten?

Reageren

Hallo Tandor,

ik ben een man van 36 en heb geen aandoeningen of ziektes en gebruik geen medicijnen.
ik ben wel iemand die snel toegeeft en makkelijk over zich heen laat lopen, ik weet dat ik daaraan moet werken.

niet alleen heb ik problemen om mijn emoties te uiten of tonen, maar ook om ze te ervaren. als bijvoorbeeld, als ik nadenk dat iemand mijn kinderen iets aan zou doen dan “voel” ik daar niets bij. Een normaal mens zou hier angst, woede etc. voelen… ik lijkt wel helemaal afgestompt. Dit is slechts een praktijkvoorbeeld.
Verder ervaar ik slecht ‘een’ emotie en dat is pure paniek, wanneer ik bijvoorbeeld een discussie heb met mijn vrouw en in mijn hoofd voorzie ik de angst dat ze bij me weg gaat.

Vreemd he

Reageren

Of dat nou zo vreemd is weet ik nog niet.
De vraag over alcohol en drugs heb je niet beantwoord.

Heb je veel spanningen of stress? Heb je dat emotie probleem al lang?

Reageren

oh sorry, ik gebruik geen drugs – ook nooit gedaan.
alcohol ook niet echt, eens een enkele keer een pilsje in het weekend maar ik schat dat het neerkomt op 4 pilsjes in de maand dus eigenlijk te verwaarlozen.

stress wel. ik ben een binnenvetter en ik ben nerveus van nature. ik gebruik hier geen medicijnen voor. ik kan heel snel in de stres schieten en heel snel nerveus worden maar heb dat niet dagelijks.

het emotieprobleem heb ik al langer maar ben me er pas sinds kort van bewust. met langer bedoel ik toch al zeker langer dan 5 jaar. ik kan me niet herinneren iets ergs meegemaakt te hebben waardoor ik emoties heb afgesloten. ook thuis als kind heb ik van mijn ouders veel liefde mogen ervaren dus waar t vandaan komt??

Reageren

Nog een aanvulling, wat me net te binnen schoot.
Wat ik mezelf wel heb aangeleerd is dat ik nooit te blij moet zijn. Ik heb het namelijk te vaak -zoniet bija elke keer- meegemaakt dat als ik blij was met iets of een bepaalde gebeurtenis dat ik daarna direct veel ongeluk ervoer.
Ik ben namelijk wel een type dat veel pech heeft. Bijvoorbeeld een financiële meevaller en dan een dag later zowel de televisie als de droger kapot zijn. Dag financiële meevaller en moet nog geld bij.

Mijn ex heeft me wel enigszins psychisch misbruikt. Zij wist precies hoe ze me moest raken en gek moest maken en draaide me expres een rad voor ogen. Ik ging dit pas inzien toen het te laat was. Zij kon me dingen laten doen tegen mijn wil en dat ik altijd alle schuld op me nam. Ik zal er verder niet over uitwijden maar daar heb ik wel een deuk mee opgelopen. Zij heeft mijn hart echt vertrapt. Tot op de dag van vandaag heb ik haar dat nooit vergeven en dat zal ik ook nooit doen, ook al weet ik dat ik toendestijds teveel heb toegelaten.

In de jaren daarna is de emotionele afstomping gekomen.

Reageren

Je verhaal lezende is er in ieder geval duidelijk een probleem. Dat kan dus een emotie stoornis zijn maar ook een depressie. Ik denk wel dat je er goed aan doet om hier hulp voor te zoeken. Ga daarom naar je huisarts, bespreek het en vraag een verwijzing naar een psychiater. Omdat je er toch al lang last van hebt gaat dit dus niet vanzelf over. Je hebt hier specialistische hulp bij nodig.

Reageren