Ik ben echt aan het einde van mijn Latijn. Wat ik nu ga schrijven is eigenlijk m’n laatste noodkreet en hoop ik dat ik serieus genomen wordt. Ik kán echt niet meer. M’n batterij is leeg. En als ik nog een keer krijg te horen dat de klachten stress gerelateerd zijn, word ik helemaal gek.

Sinds ergens in April heb ik moeite met inslapen. Na ongeveer een halfuur in te dommelen met m’n ogen dicht, wordt ik wakker met een naar gevoel in m’n buik alsof er iets ergs gaat gebeuren. Ik denk dan dat ik al even heb geslapen maar we zijn maar 20-30 min verder. Hierdoor gaat mijn hart sneller kloppen en heb ik moeite om weer in slaap te komen. Meestal ben ik goed 1 a 2 uur onderweg voordat ik eindelijk in slaap val. Maar de volgende ochtend word ik gebroken wakker.

Dit gebeurd echt iedere nacht, met misschien 1 goede nacht per week ertussen omdat ik gewoon zo uitgeput ben dat m’n lichaam zich gewoon toegeeft. Ik zit nu op dat punt dat ik er bijna tegenop zie om naar bed te gaan, omdat ik weet wat er gaat komen. Ik weet diep van binnen dat er niks kan gebeuren en dat alles ok is, en dat m’n lichaam alleen een paniek reactie heeft (ik heb ervaring met paniekaanvallen en dacht deze overwonnen te hebben). Maar wanneer dit snachts gebeurt, keer op keer.. ik weet het gewoon niet meer.

Ik ben met deze klachten al naar de huisarts geweest. Enige dat ik krijg te horen is dat ik gestrest ben en dat ik daarom deze klachten ervaar. Maar ik héb géén stress. Nul. Ik heb echt geen enkele reden om gestrest te zijn, dus dat ik dat steeds te horen krijg irriteert mij, en heb ik het idee dat ik niet gehoord wordt. Ik wil begrepen worden. Ik wil weer een goede nachtrust hebben zonder dat ik me zorgen hoef te maken of ik een goede nacht krijg of juist weer eentje met immense paniek. Ik kan het niet meer. Ik ben op.

Gisteravond wéér in paniek modus gezeten, en pas na de tranen uit m’n ogen gejankt te hebben, ben ik eindelijk een keer in slaap gevallen.

Ik weet niet meer hoelang ik dit nog ga trekken. Ik heb m’n bloed al laten onderzoeken en daar is alleen een iets lage vitamine D uit gekomen. Ik loop ook bij een psycholoog waar ik vandaag weer naar toe ga. Ik ga dit dan ook opnieuw bespreken.

Ik heb al natuurlijke slaaptabletten gekocht vd week, wat rustgevend etc zou moeten zijn, maar tot nu toe helpt dat ook niet. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik ondervind hier ook in het dagelijks leven problemen aan, omdat ik vanwege het weinig slaap licht in m’n hoofd ben iedere dag, in combinatie met de lage vitamine d.

Als iemand echt goede tips voor mij heb, slaapmiddeltjes of wat dan ook, laat het alsjeblieft weten. Het enige dat ik wil, is weer normaal kunnen slapen en normaal kunnen functioneren. Ik kan niet meer.

Jehebt wel degelijk stress, iedere dag!
Je zegt het zelf, je bent bang dat je wéér niet kunt slapen en alleen die gedachte al kan zorgen dat je dat idd niet doet….

Reageren

Toen het in April begon had ik geen stress en toch werd ik wakker met angst/paniekaanvallen. Nadat het 1x was gebeurd had ik geen angst dat het nog een x zou gebeuren, maar dat gebeurde toch. En ja, naar meerdere nachten, zeker na langer dan een maand, gaat dat niet in de koude kleren zitten.

Reageren

Ergens in april of daarvoor is er dan toch een trigger geweest waardoor je paniekaanvallen kreeg. Feit is dat je dus wel degelijk stress hebt zoals @Suus al aangaf. Alleen ervaren we niet alles als “stress”, maar dat hangt er dan vanaf hoe je stress definieert.
Je schrijft zelf: ik heb ervaring met paniekaanvallen en dacht deze overwonnen te hebben. Blijkbaar dus niet en zijn ze toch sluimerend blijven hangen.

Reageren

Niet lullig bedoeld maar nu wordt het wederom op stress gegooid. Helemaal prima, maar hoe los ik dat op? Ik heb nog altijd geen tips gehad hoe ik dit het beste kan aanpakken en hoe ik er vanaf kom. Ik loop op m’n tandvlees omdat ik gemiddeld per nacht 3/4 uur slaap krijg hierdoor.

Reageren

Het wordt niet zomaar op stress gegooid. Maar uit je verhaal is stress/angst/paniek wel het meest voor de hand liggend. Hoe je dat het beste zou kunnen aanpakken is dus aan de psycholoog. Maar ik snap natuurlijk helemaal dat je oplossing zoekt. Je kunt met de psycholoog of je huisarts bespreken om tijdelijk een slaapmiddel te gebruiken zodat je lichaam weer wat tot rust kan komen en je wat kunt slapen. Een vitamine d tekort kan overigens wel paniekaanvallen en depressieve gevoelens veroorzaken. Gebruik je wel een vitamine d supplement?

Reageren

Toen de aanvallen begonnen in April had ik geen redenen om te stressen, was niet aan het piekeren over dingen dus waarom het ineens ontstond is mij een raadsel. Ik weet wel, nu dit al ruim twee maanden gaande is, dat ik in die cirkel terecht ben gekomen. Ik wil die graag doorbreken maar ik weet niet hoe. Ik heb het inderdaad met m’n psycholoog besproken en ze heeft me wat tips en oefeningen meegegeven om te proberen. En inderdaad zit ik er sterk aan te denken om de huisarts te contacten voor een tijdelijk slaapmiddel. Al wil ik dat liever niet, maar als ik het niet meer trek op de manier waarop het nu gaat zou het misschien toch een keer moeten.

Ik heb inderdaad gehoord dat een lagere vitamine d die gevoelens kan veroorzaken en ergens hoop ik ook stiekem dat dat de oorzaak is. Ik slik inderdaad supplementen daarvoor maar niet een super hoge dosering (800IE) op aanraden van de huisarts zelf.

Reageren

Je hebt dus voor april nooit paniekaanvallen gehad?
Er zal toch een trigger zijn geweest die dan een paniekaanval heeft uitgelokt. Misschien het niet kunnen slapen zelf…bijvoorbeeld als je bezorgd raakte omdat je niet sliep en de gevolgen daar dan van. Of dus het vitaminegebrek.
Ik neem aan dat het 800IE per dag is?

Ik zou het toch met de huisarts bespreken om tijdelijk een slaapmiddel te gebruiken. Ik snap dat je dat liever niet wilt, maar soms is het toch even nodig om die vicieuze cirkel te doorbreken.

Reageren

Ik heb wel last van paniekaanvallen gehad, maar daar had ik jarenlang geen last meer van tot dus April en ik het ineens in bed had. Vooral hartkloppingen; die maakte mij nerveus waardoor ik in een paniekaanval terecht kwam. Ik slik inderdaad 800IE per dag sinds ik de uitslag van het bloedonderzoek had gehad vorige week maandag.

Ik kijk even aan wat aankomende nacht mij brengt, eindigt dit weer in tranen dan zal ik morgen de huisarts bellen.

Reageren

Blijkbaar ben je dan toch gevoelig voor paniekaanvallen en dan kan het vitamine D tekort wel een oorzaak zijn. Probeer de komende dagen wat zonlicht op te pikken. Dat is ook goed voor de aanmaak van vit D

Reageren

Ik hoop dat het de vitamine d te kort is, dan weet ik dat dit hopelijk tijdelijk is. Ik zit/loop inderdaad zo vaak als ik kan in de zon. Deed ik ook voor ik te horen kreeg dat m’n vitamines laag waren, vond het ook verrassend dat het m’n vitamine d was. Bedankt voor je antwoorden en het luisteren (lezen in dit geval)

Reageren

Als je voldoende buiten in de zon bent, is de kans aanwezig dat je de vitamine D niet goed via je huid opneemt.
Dan is het goed met je huisarts te overleggen om een aantal keer achter elkaar (met tussenpozen) bloed te prikken.
Om te kijken of je waarde wel omhoog gaat nu je een supplement gebruikt.
En ook aan te geven dat je bang bent niet te kunnen slapen, want die gedachte kan “tussrn je oren ” blijven zitten en zorgen dat je klachten aanhouden, ook als de vitamine D niet (meer) de oorzaak is.
Dan ben je hulp bij die angst gedachte nodig.

Reageren