ik gebruik nu 3 weken antidepressiva en zat een paar weken op dezelfde dosis maar het is nu verhoogd, krijg ik dan weer last van de bijwerkingen en hoelang?

Het is best mogelijk dat je weer even last krijgt van bijwerkingen. Doorgaans zal dat een paar dagen zijn.
Maar dat kan sterk afhankelijk zijn van andere middelen die je gebruikt.

Reageren

dankjewel voor je antwoord! ik was bang dat het weken zou duren.

Reageren

Welke AD gebruik je?
Besef dat AD niets oplossen en gevoelens van depressie en/of angst vrijwel nooit een gevolg zijn van een serotoninetekort, dit is alleen amar als marketingtruc gebruikt door de industrie om deze verslavende pillen ande man te brengen.
Ook hebben psychiaters meestal weinig anders op hun repertoire als pillen voorschrijven, doseringen verhogen en/of extra pillen toeviegen aan de cocktail.

Als je er nog maar enkele weken aan zit zou ik stoppen en andere manieren zoeken om aan je klachten te werken.
Na langurig gebruik van AAd is stoppen bijna niet meer mogelijk door de potentieel verschrikkelijk ontwenningsverschijnselen die maanden tot vele jaren je leven kunnen bepalen en die tot in het absurde worden ontkend door de industrie en de meerderheid van de artsen.
Antidepressiva, vooral paroxetine/seroxat, kan je leven totaal verwoesten en dan zal niemand je nog kunnen helpen.
Nooit doen is mijn klemmende advies. En stoppen als het nog kan.
Sterkte,
Klaas

Reageren

uhm,ik vind dit een beetje raar bericht. er zijn zoveel mensen geholpen met antidepressiva. borderliners bijvoorbeeld, zoals ik, hebben minder last van de verschijnselen van dat. mensen met een sociale angststoornis durven weer over straat enzovoort.
ik zit daarnaast ook in therapie, al jaren.
en de reden dat ik amitriptyline gebruik is omdat ze mij afhankelijk van slaapmedicatie hebben gemaakt en ik daar na 4 jaar ellende een einde aan wou maken en heb ik dit middel gevonden dat veelvuldig wordt gebruikt bij slapeloosheid. ik slaap voor het eerst in 4 jaar weer normaal dus hou je vooroordelen maar lekker bij je.

Reageren

Eh sorry ik maar ik spreek wel degelijk uit eigen ervaring en die pillen (seroxat) zijn bijna mijn dood geworden door de ondraaglijke ontwenningsvershijnselen.
Dat heeft niets met vooroordelen te maken.
Ik heb heel veel mensen geholpen maar als jij mijn mening als vooroordeel ziet moet je het zelf weten. Amitriptilie is trouwens geen SSRI en ook niet zo gevaarlijk dacht ik.

Je zegt trouwens zelf dat “ze je afhankelijk van slaapmedicatie gemaakt hebben”.
Daarmee zeg je eigenlijk zelf dus al dat je bepaald geen goede duurzame hulp gekregen hebt maar gewoon van pillen afhankelijk bent geworden door je “behandelaars” en je nu blijkbaar weer andere pillen gaat slikken om de gevolgen daarvan te “bestrijden”.
En dat is juist de kern van de hele “moderne psychiatrie” en daar wilde ik je voor waarschuwen.

En ik wil al diegenen die zo “geholpen zijn met antidepressiva” nog wel eens horen als ze steeds meer bijwerkingen krijgen maar niet meer kunnen afbouwen door de ontwenningsverscijnselen en daar zoals de meesten totaal geen begeleiding bij krijgen.

Maar nogmaals, doe wat je zelf goeddunkt. Ik zal je verder niet meer van advies dienen want daar zit je kennelijk niet op te wachten.
Veel succes!

Reageren

dankjewel voor het niet meer advies geven;)
ik heb in het verleden al 3/4 verschillende ad’s gehad en heb dus ook ervaring met bijwerkingen en afbouwverschijnselen. en ik weet ook ZEKER wel over de moderne psychiatrie, ik ben er nl ook slachtoffer van geworden. Ik zit al anderhalf jaar thuis van school met de reden om in therapie te gaan en in totaal heb ik nu 4 maanden en 3 dagen bij respectievelijk verschillende ggz-locaties en zit er nog steeds hetzelfde bij. Ik heb ook een klacht ingediend tegen de voorschrijver van de jarenlange slaapmedicatie en heb binnenkort een gesprek met de klachtencommissie.
Ik heb dus ook zeeer mijn afzien tegenover de “hulpverlening”, ik ben er afhankelijk van en tot nu toe geen goede hulp gekregen en wordt er nog steeds gezocht naar een geschikte behandeling.
voor ambulant ben ik een te ernstig geval(letterlijk horen zeggen meerdere keren) en groepstherapie daar voldoe ik niet aan de normen voor. En zonder dat ik het wou of toestemming heb gegeven ben ik gewoon uitgeschreven bij heel GGZ Friesland!!
Ja wat blijft er dan nog over? Thuis zitten met je sociale angst enz enz enz
Deze ad is een lichtpuntje in een zeer duistere tunnel, ik ben eigenlijk TEGEN antidepressiva’s omdat het je persoonlijkheid verandert en je emoties afvlakt; met andere woorden: ROBOT.

maar blijkbaar moet je alles zelf doen tegenwoordig, alle 3(!) pillenvoorschrijvers die ik heb gehad hebben de slaapmedicatie gewoon door en door gegeven. Tot geen enkele meer werkte, en ik aan de dormicum(wat wordt gebruikt voor roesjes bij kleine ingrepen!) via illegale wegen.
Dus ik ben hopeloos ZELF op zoek gegaan naar de oplossing en kwam bij deze ad terecht. En vanaf dag 1 weer normaal geslapen na een aantal jaar in een HEL te hebben geleefd door de slaapmedicatie.
Daar moest ik zelf mee komen en hij wou het eerst niet eens geven, ik een document met 5 pagina’s gemaakt waarom ik het wel zou moeten hebben en krijg nu eindelijk de nachtrust als een normaal mens.

Want geloof mij, niet of te weinig slapen beïnvloedt je HELE leven. Je kan niks en raakt psychisch in de war en brengt je dagen door tot je weer mag proberen te slapen.

Dus welke medicatie is slecht?!
er zijn alleen in nederland al zo’n 150.000 mensen aan de slaapmedicatie, en ik heb medelijden met deze mensen omdat ik weet hoe het zal zijn als het niet meer werkt of ermee gaat/moet stoppen. want dan krijg je ook tegenovergestelde werkingen; slapeloosheid en onrust enzovoort.
Nog niet eens beginnend over wat het met je hersenen doet.
Ik heb op dit mement geen andere keus dan deze antidepressiva en ga er zeker over een tijd proberen ermee te stoppen. Maar eerst zal ik moeten wachten tot mijn slaaap-waakcentrum in mijn hersenen weer een beetje hersteld is…..

nou ik ga SLAPEN!! Welterusten:D

Reageren

Ik ben het helemaal eens met de laatste reactie. Ik heb diverse draadjes gelezen waarbij Klaas zijn ervaringen heeft gedeeld. Op zich kan ik me gedeeltelijk wel vinden in wat hij te vertellen heeft dus neem zijn ervaringen zeker wel mee met het afbouwen. Alleen vind ik zijn manier van denken over AD wel heel zwartwit en zwartgallig alsof het alleen maar slechte dingen met zich meebrengt. Voor Klaas heeft het helaas erg slecht uitgepakt, en vele anderen ook dus het kan niet anders zijn dan dat het spul ook slechte dingen met je kan doen.

Maar als ik het niet gebruikt had dan had ik er van ellende niet eens meer geweest. Dus wat verwoest dan precies je leven? Ik heb er zelf ontzettend veel aan gehad en aangezien ook ik al jaren bezig ben geweest om mezelf na een burnout met als gevolg depressieve klachten weer op de been te krijgen komt er een moment dat je iets moet als je lichaam steeds weer steigert tegen alles wat je doet. Alle hulp die ik heb gehad was welkom en heb er wel iets aan gehad maar het was nooit voldoende om het zelf te doen. Psychisch lukte het wel maar mijn lichaam werkte enorm tegen wat het psychische dan weer tegenwerkte. Het was constant een strijd met mezelf.
Nu neem ik AD en ik voel me na jaren weer eens goed, gewoon lekker in mijn vel, kan weer dingen doen die ik al jaren niet meer deed of kon. Kom weer met plezier onder de mensen, meer plezier zelfs dan ooit, ben makkelijker dan ooit in heel mijn doen en laten. Dus AD doet wel degelijk iets en of het nu iets met de serotonine is (wat ik wel denk, lijkt me immers sterk dat het niet zo is als alle SSRI daar wel op gebaseerd is) of iets anders, het helpt mij. En als ik het levenslang moet nemen dan doe ik dat met plezier. Ik heb een jaar een halve dosis gehad en nu een hele lichte dosis over, zeker wel 4x minder dan officieel voorgeschreven dus ik neem zeker niet de volle mep zoals de fabrikant het voorschrijft want dat maakte me een zombie, maar voor mij is het voldoende en dat vind ik het belangrijkste.

Wat betreft het serotonineverhaal: hoe wordt een depressie dan verklaard, waar komt het door, en hoe verklaar je dan een winterdepressie… Lijkt me sterk als alles m.b.t. serotonine een ‘marketingtruc’ is en dat de hele medische wereld daar in mee gaat. Ik heb daarom het idee dat Klaas vanwege zijn eigen ervaringen soms doorschiet in zijn woede over AD maar dat het in werkelijkheid wel iets genuanceerder ligt. Ik heb me er in eerste instantie ook door laten afschrikken maar nu ik uit eigen ervaringen mijn eigen weg volg doe ik het er heel goed op.

Ik voor mezelf denk dan altijd maar aan zo iemand als Mike Boddé: die heeft levenslang de zwaarste AD die er is, ook na jarenlang zoeken, en hij doet het er goed op zo te zien… Dus voor iedereen is het anders…

Reageren

Ik zie dat je tegenwoordig je naam niet meer hoeft in te geven, niet zo handig als je wil reageren terwijl iedereen ‘anoniem’ heet dus even als toevoeging op het vorige bericht, die was van Mark.

Reageren

@Mark,

Ik sta open voor alle eraringen en dus ook voor de goede. En jawel, ook voor kritiek op mijn stukjes,

Ik denk dat we het niet eens heel erg oneens zijn, ik heb trouwens nooit beweerd dat AD niet werken of neimand er baat bij heeft.
Ik weet uit eigen ervaring dat het wel degelijk iets doet en je er ook zeker ook veel beter door kan gaan voelen.

Mijn inmidels zeer grote afkeer van deze middelen en het achterliggende systeem is de totaal gebrekkige voorlichting over het veilig afbouwen/stoppen en de manier waarop zelfs bewust gegevens achtergehouden worden. Gegevens die het verschil tussen leven en dood kunnen betekenen.

Je zegt dat je mijn threads gelezen hebt dus dan weet je wss ook de fabrikant van Seroxat alle ontwenninsproblemen faliekant heeft ontkend en nogs teeds weigert toe te geven dat het middel verslavend is en afbouwen voor velen uiterst moeilijk, zo niet onmogelijk.

Nogmaals, ik heb destijds wel degelijk een tijdje “baat” gehad bij AD en als ik toen goed was begeleid en met name ook op tijd de juiste informaite over veilig afbouwen (5-10% per 3-6 weken) had gekregen was ik misschien ook positief erover geweest.
Maar zoals ik uitputtend duideiljk gemaakt heb is het afbouwen op een regelrechte ramp uitgelopen die ik bijna niet overleefd heb en daar sta ik zeker niet alleen in.

En dat was allemal niet nodig geweest als de richtlijnen correct waren geweest, de fabrikanten en voorschrijvers hun verantwoordelijheid genomen hadden en mensen niet afhankelijk zijn van fora zoals dit om te leren hoe je kan afobuwen zonder doodziek te worden (en die info is voor mij dus te laat gekomen omdat ik de arts en bijslutier te lang bleef vertrouwen).

Ik erken direct dat ook depressie en burnout een zeer negatieve impact kunnen hebben. Heb zelf dan ook een burnout gehad met de bijbehorende angstklachten.

Maar door medicatie te verstrekken die zo verslavend is dat het bijna niet meer afgebouwd kan worden, fabrikanten daarover liegen en artsen hierover vaak totaal onwetend zijn en geen begeleiding (kunnen) geven is de reden van mijn inderdaad zeer grote boosheid en ontgoocheling.
Ik was, misshien anders dan jij, nooit bereid om levenslang te moeten slikken maar ben daar zoals de meesten nooit over voorgelicht. En daar is het helemaal fout gegaan.

Mike Bodde had trouwens ook een zeer slechte ervaring met Seroxat en zit nu voor zover mij bekend aan de TCA Anafranil, bij mijn weten minder gevaarlijk dan Seroxat.

“Zwaar” is overigens een heel relatief begrip bij AD, het afbouwen wordt vaak pas heel kritiek bij de laagste doseringen. Nog onlangs bereikte mij het bericht van iemand die het met geen mogelijheid lukte om Seroxat te verlagen van 8 naar 7 mg zonder doodziek te worden…

Ik wens je alle sterkte en als je er vrede mee hebt dat je op AD goed functioneert en afhankelijkheid van medicatie geen groot probleem vind ben ik de laatste om te zeggen dat je dat absoluut niet moet doen.

Medicatie KAN een optie zijn maar dan wel onder zeer goede begeleiding, volledige openheid over de veiligheid, bijwerkingen en evt. verslavende effecten, met meelevering van daadwerkelijk bruikbare afbouwschema’s etc. etc.
En juist daar ontbreekt het helaas in ernstige mate aan.

Reageren

En voor zover nog niet duidelijk, bovenstaand bericht is van Klaas.

Reageren

Hallo.Ook ik heb lange tijd gedacht,dat a.d troep was,maar op een gegeven moment kon ik er niet onderuit en kreeg ik lithium.Dit heft voor mij een hele verandering teweeg gebracht en ik begon het leven weer positief te zien.Daarna de medicatie langzaam afgebouwd, maar na vier jaren viel ik weer terug en kreeg ik depakine met lexapro. Dit veranderde m,n leven en ondanks ik dit nog steeds gebruik,wil en kan ik niet meer zonder.Ik praat er nu alleen positief over en zou iedereen die a.d moet gebruiken,het te proberen.Het is het je leven waard.Doen!!

Reageren

Oké Klaas, nu begrijp ik je echte punt een stuk beter en kan het er alleen maar mee eens zijn. Zeker als ik alle ervaringen lees die op internet te vinden zijn denk ik dat de medische wereld daar op in zou moeten springen.
Op de manier zoals je het nu schrijft zeg je hetzelfde als op andere draadjes alleen wat genuanceerder en minder heftig. De heftige reacties die ik ook elders van je lees hebben mij in eerste instantie zelfs afgeschrikt . Ik heb het ooit zonder problemen afgebouwd naar nul (wel volgens jou schema dus ik heb zeker wat aan je gehad) maar toen kwamen mijn oude klachten weer precies zo terug als toen ik er mee begon. Niet gek natuurlijk aangezien het geen geneesmiddel is maar een hulpmiddel. Maar met die klachten kwam ik er zonder de AD dus niet uit zoals ik al jaren had geprobeerd en het verschil was voor mij zo duidelijk dat ik er voor gekozen heb om het weer te gaan gebruiken met de lichte dosis waar ik voor het stoppen ook op zat. Dit doet mij nu zo goed dat ik er vrede mee heb het spul te blijven gebruiken. Misschien dat ik het over een jaar of wat langer weer eens probeer af te bouwen naar nul om te kijken of ik het dan wel weer zelf kan zonder AD maar voorlopig wil ik graag de rust terug in mijn leven die ik ooit had toen ik het nog gebruikte. Komt ook omdat ik nog nooit een dergelijke rust heb ervaren als tijdens het gebruik, ook niet voor mijn Burn-out. Dus ook al laat ik de klachten waarvoor ik het daadwerkelijk genomen heb even achterwege, dan nog ervaar ik verbetering voor mijn gemoedstoestand. Ik heb lang gezocht naar een verklaring voor mijn klachten ver voor mijn Burn-out en die is er nog steeds niet maar ‘per ongeluk’ als het ware door de Burn-out heb ik wel een oplossing gevonden.

Nu klinkt het als halleluja wat een uitkomst dit spul. Maar het is zeker geen spul om zomaar te gaan gebruiken maar zoals ik al schreef, als je al jaren zoekende bent naar verbetering in je leven, en eindelijk heb je iets gevonden wat werkt dan vind ik het erg moeilijk om toch tegen beter weten in andere dingen te gaan proberen waarvan je niet weet of het gaat werken maar je al heel snel toch weer jaren verder bent met klooien en zoeken naar oplossingen.

Daarom had ik erg moeite met de opmerking dat het je leven kan verwoesten. Het kan dus ook juist andersom gaan…

Mark

Reageren

Tja de nuance raakt soms wat op de achtergrond in deze discussie… 🙂
Ik weet dat mensen geholpen kunnen zijn met pillen maa rik denk dat je dat pas echt met zekerheid kan zeggen wanneer iemand ook weer met succes heeft afgebouwd.
Mark, jij heb dat, mede door mijn adviezen dus op de juiste wijze gedaan, ben ik toch ook wel blij mee…

Ik weet overigens niet welke AD je slik(e) maar de beerput die er is opengegaan toen ik alle “gory details” betreffende Seroxat/Paroxetine leerde: de fraude, de rechtszaken, de ontknninsgen van de fabrikant, de tienduizenden die de vreselijke afkickverscijnselen rapporteerden die door artsen en farmacie als “mild en in 3 weken over” werden afgedaan, is de nuance bij mij wel wat verdwenen…

Soms vind ik het wel jammer dat ik nooit meer een middel kan proberen omdat angst wel een terugkerend issue bij mij is. MAar ik weeet dat ik een tweede jarenlang slepende ontwenning niet meer zal overleven en ook financieel nooit meer zal doorstaan.

En wat betreft de “mythe” van het serotoninetekort die je in twijfel trekt, ik denk er ongeveer het volgende over:

Serotonine is zeker betrokken bij emoties, angst en gevoelens van geluk en welbevinden. De meeste drugs, legaal en illegaal, werken dan ook door het niveau van serotonine (of dopamine) te verhogen, wat klachten van angst of depressie zeker kan doen verminderen of verdwijnen.

Wat men echter gedaan heeft is deze redenering omkeren: namelijk suggeren dat angst/depressie een gevolg is van een tekort aan serotinine.

Dat is vergelijkbaar met te stellen dat omdat pijnstillers hoofdpijn kunnen bestrijden, beweren dat hoofdpijn wordt veroozaakt door een tekort aan pijnstillers.

Er zullen zeker mensen zijn die echt van nature weinig serotonine produceren en daarmee gevoeliger zijn voor angsten en depressies.
Maar bij het overgrote deel van de mensen die zich meldt bij de arts met deze klachten is er een situationele oorzaak: werk, relatie, eenzaamheid, etc.

Een AD kan dan wel verlichting geven maar verandert niets aan deze oorzaak waarmee het dus een lapmiddel is geworden dat ook nog eens verslavend is.
Verder ligt het gevaar van “poopout” altijd op de loer, niet voor niets moet bij vele psychiatrische middelen de dosis op termijn steeds vaker opgehoogd worden of de afnemende werking weer versterkt worden met een tweede of derde middel, wat naar mijn idee een zeer gevaarlijke en op termijn doodlopende weg is.

Voor mezelf kan ik toch echt zeggen dat de afbouwfase van Seroxat mijn leven verwoest heeft, in elk geval voor een jaar of 5. Ik ben nog steeds herstellende ervan en probeer langzaam mijn loopbaan weer op te bouwen, en dat na 5 jaar thuis met “Withdrawal Syndroom” in crisistijd en nu op mijn 45e weer moeten gaan solliciteren, en dat met nog de nodige neuropatische restverschijnselen van mijn seroxatgebruik.

Desondanks heb ik veel geleerd en ook enkele trainingen gedaan op mijn vakgebied en werk nu als web- en app designer vanaf huis daardoor ik de toekomst nu redelijk positief tegemoed treedt. 🙂

Al met al blijft het een onderwerp dat de gemoederen stevig bezig houdt! 🙂

Reageren

Klaas ik kan me voorstellen dat de schrik er bij jou flink in zit na al je ervaringen. Dus ik kan me ook je soms heftige reacties voorstellen. Zeker als je weet wat voor lui er achter zitten die alles met klem ontkennen. Al zouden ze hun meningen alleen maar bijstellen dat zou al heel wat zijn. Waarom zo stug volhouden aan hun eigen bevindingen terwijl de ‘ervaringsdeskundigen’ pas echt weten hoe het zit.

Ik ben het helemaal met je eens dat AD te snel wordt voorgeschreven. Het streven was volgens mij ooit dat je eerst therapie moest volgen maar volgens mij is dat nooit echt van de grond gekomen, al moest ik het wel van mijn eigen huisarts. Ik heb een kennis die ook al jaren paroxetine blijkt te nemen en toen die begon kwam hij er pas achter dat zijn eigen moeder het ook al jaren gebruikte. Beide zonder problemen overigens. En zo hoor je het ineens veel vaker van mensen sinds je het zelf ook gebruikt.
Ik heb overigens de vloeibare seroxat waardoor ik het kan doseren tot op dit moment 1,6mg per dag. Het is een dosis van niks (t.o.v. wat voorgeschreven wordt) maar het helpt mij de toppen van alle heftige prikkels af te halen waardoor ik niet zo snel uit balans raak. Het is geen dosis om alles te onderdrukken (wat ik ook niet wil) maar voor mij wel voldoende om bij mezelf te blijven. Al waar ik nu nog last van kan hebben kan ik nu wel zelf in toom houden door alles wat ik in therapieën en door ervaring geleerd heb. En dat gaat prima. Dus ik ervaar de voordelen van de AD maar heb er geen bijwerkingen van die ik met 10mg wel had. Overigens heeft een half jaar 10mg me er wel goed bovenop geholpen om uit het diepe te komen.
Ik denk dat je als gebruiker ook een flinke dosis gezond verstand moet gebruiken met dit soort medicijnen. Veel mensen nemen rustig alles wat ze voorgeschreven wordt. Ik ben zelf nooit een medicijnenmens geweest, zelfs als ik knallende hoofdpijn heb vergeet ik gewoon dat er paracetamol bestaat.

Je gedachten over het serotonineverhaal snap ik nu ook beter en ik ben het wel met je eens. Niet alles is weg te schrijven naar ontregelde dingen van het lichaam. Het is ooit ontregeld geraakt door iets, dus het is zaak om eerst uit te vogelen waardoor het gekomen kan zijn. Zo ben ik ook uit mijn Burn-out geklommen.

Mark

Reageren