Vier maanden geleden ben ik bevallen van onze dochter. Kort na de bevalling heb ik drie longembolieën gehad. In de periode daarna ben ik geleidelijk in een postnatale depressie terechtgekomen, waarbij ik ook ernstige slaapproblemen/slapeloosheid ontwikkelde.

Vanuit de GGZ heb ik hiervoor lorazepam voorgeschreven gekregen. De afgelopen vier weken heb ik iedere avond 0,5 mg lorazepam voor de nacht gebruikt. Hiermee ging het slapen uiteindelijk steeds beter. Ik kon weer goed inslapen en als ik ’s nachts kort wakker werd, lukte het meestal ook om daarna weer verder te slapen. Daarnaast ben ik nog bezig met een CGT-I-traject voor mijn slapeloosheid.

In overleg mocht ik nu stoppen met de lorazepam om te kijken hoe het slapen zonder medicatie gaat. De eerste nacht zonder lorazepam lukte het gelukkig om ongeveer vier uur achter elkaar te slapen. Daarna werd ik wakker en ben ik kort naar het toilet geweest. Vervolgens lukte het mij niet meer om opnieuw in slaap te vallen. Ik voelde me nog wel erg moe en slaperig, maar bleef toch wakker.

Kan dit passen bij het stoppen met lorazepam en eventueel tijdelijke rebound-slapeloosheid? Is dit iets waar mijn lichaam de eerste dagen doorheen moet en waarna het slapen weer kan verbeteren?

Daarnaast merk ik dat ik ’s nachts behoorlijk veel zweet. Kan dit ook een ontwenningsverschijnsel van lorazepam zijn, of is het waarschijnlijker dat dit nog te maken heeft met hormonale veranderingen na mijn zwangerschap en bevalling?

Ik hoor graag wat ik ongeveer kan verwachten in de komende dagen en wanneer het verstandig is om contact op te nemen als het slapen niet verbetert.

Is het slaapprobleem niet ( weer) aan de oppervlakte gekomen , door het stoppen met de Lorazepam? Dus dat het toch ook te maken heeft met je postnatale depressie?
Overleg met je arts!

Reageren