Sorry, maar er is blijkbaar iets mis gegaan, want die waren voor een ander topic bedoeld

Hey

ben er weer… Morgen middag (vrijdag)moet ik naar mijn huisarts bellen voor de resultaten van het onderzoek dat ik gisteren (woensdag) had ik het ziekenhuis. Maar ik ben wel echt heel bang voor het resultaat ik weet niet hoe het komt maar ik heb een slecht voor gevoel ofzo… ik ben gewoon bang en ik kan het niet van me afzetten en ik raak ik gefrustreerd van..😔

Reageren

Hey,

Dat is normaal hoor,dat je daar zenuwachtig voor bent. Maar probeer niet te negatief te denken, daar heb je alleen maar stress van.

Reageren

 
<h5></h5>
Hey

vandaag moest ik normaal gezien bellen naar de huisarts voor de resultaten van het ziekenhuis maar ik had vandaag gewoon les en tijdens de middagpauze moest ik bellen maar doordat er een aantal dingen gebeurt zijn daarjuist was ik totaal vergeten om nog naar de huisarts te bellen, ik dacht er achteraf pas aan nu ga ik dus weel vol met stress en een slecht gevoel moeten blijven zitten tot maandagmiddag jammer genoeg. Maar door de dingen dat er daarjuist gebeurt zijn weer veel te veel stress enzo waardoor ik het helemaal vergeten was jammer genoeg..

 

Ik heb even een andere vraag. Ik heb hier nu al een aantal dagen last van.

Ik heb de hele dag een brok in mijn keel, alsof dat er eten vast in in mijn slokdarm. Hoe kan het komen dat ik dit gevoel heb? Ik denk niet dat het komt door dat ik te veel of te snel eet want ik eet juist niet zo veel en ook niet te snel hoe kan dit eigenlijk komen en hoe kan ik er vanaf komen? Heb hier de laatste dagen vaker last van. Het lijkt echt alsof alles wat ik eet voor een deel in mijn keel blijft hangen.  Ik weet dus niet of het dan wel gewoon oké is om verder te eten of dat ik dan beter eventjes stop met eten dit gevoel is erg vervelend. Ik vroeg me eigenlijk ook af of het misschien mogelijk is dat het kan komen door een psychische oorzaak (zoals; stress, niet goed in je vel zitten,…)?

Reageren

Hey,

Ja, je kunt zeker van stress een brok of knijpend gevoel in je keel krijgen.
Het zou kunnen dat je onbewust verkeerd adem haalt, dat je hyperventileert zonder dat je dat in de gaten hebt.
Je zou de hyperventilatie test die je hier op het forum kunt vinden,eens kunnen doen.
Als daar uit komt dat je idd hyperventileert, kun je gelijk aan je huisarts vragen of je daarvoor terug naar je fysio kunt gaan.
Die kan je helpen met oefeningen om weer goed te gaan ademen.

Je moet in elk geval wel gewoon blijven eten,anders ga je je nog slechter voelen.
Kleine hapjes, goed kauwen,niet te veel tegelijk en eventueel een glaasje water erbij.
Hyperventilatie is heel vervelend, maar gelukkig wel onschuldig.

Reageren

Hey

dankjewel voor je reactie

Ik denk dat het waarschijnlijk wel door de stress en spanningen komt, ik heb het emotioneel heel moeilijk op dit moment en dit speelt al veel langer dus waarschijnlijk zou dit wel kunnen. ik heb net even de test gedaan en er staat dat er een aanwijzing is op hyperventilatie ik heb het resultaat even als foto erbij gevoegd. Het resultaat is dus 76.

over de fysio ik zal er sowieso terug heen moeten voor mijn lichamelijke klachten dat was ook het enige wat ze in het ziekenhuis gezegd hadden en dat is dat ik verder moet met naar de fysio te gaan en de resultaten zou de huisarts met me bespreken hadden ze gezegd maar ik weet wel dat ik terug naar de fysio moet (ergens ben ik hier wel blij om aangezien ik goed kan praten met mijn fysio.) Alleen ben ik nu juist ontzettend bang voor de resultaten. Maar goed even volhouden tot maandag

Bijlagen:

1. 

   A9D8E17C-1F7A-405D-AAB7-6415C0A40CE1.png
   

Reageren

Dan is het heel duidelijk dat je aan het hyperventileren bent!
En dat komt heel veel voor bij mensen die veel stress hebben,ik doe het zelf ook onbewust als ik gespannen ben.
Maar je fysio kan je helpen daar beter mee om te gaan.
Probeer niet te veel te stressen over maandag,probeer wat afleiding te zoeken waar je rustiger van wordt,ontspannen helpt om beter te gaan adem halen

Reageren

Hey

ik heb net naar de huisarts gebeld en die vertelde me dat het inderdaad fibromyalgie is… ik weet niet hoe het komt maar ik heb zo een dubbel gevoel ondanks dat ik wist dat de kans erg groot is kwam het wel hard aan  er is dus niets te doen aan mijn pijn en ik ga er dus mee moeten leren leven jammer genoeg, ik weet niet hoe het komt maar ik voel me er zo dubbel over ofzo…

ik ga morgen naar de huisarts om het even te bespreken en hoe het verder moet sowieso wel met fysiotherapie. Dus terug naar mijn fysio.  Maar verder is er toch niet iets wat er aan gedaan kan worden volgens mij toch? Ugh echt raar hoe ik me voel nu ben ik nog redelijk rustig maar ik voel het gewoon dat ik straks ga uitbarsten in tranen…

Reageren

Hey,

Je mag best even in tranen uitbarsten,hoor,het is goed als je emoties er uit komen.
Het is zeker een hele vervelende diagnose,zeker op zo’n jonge leeftijd.
Maar aan de andere kant, er is nu wel bewezen dat je je niet aanstelt!
Bespreek morgen eens met je huisarts of hij een gesprek met je ouders wil hebben over wat deze aandoening inhoudt en wat het voor betekent om daar mee te leven.
Dan hoef je jezelf niet steeds te verdedigen.
Hoe of wat er verder aan gedaan kan worden,is iets wat je met de huisarts of reumatoloog het beste kunt bespreken,omdat die jou dossier en testuitslagen het beste kennen.
Maar ik ga er toch eigenlijk wel van uit dat met gerichte medicatie je klachten dragelijker gemaakt kunnen worden.
Maak voor jezelf een lijstje met alle vragen die in je opkomen en neem dat morgen mee naar je huisarts.
Dan kun je ze allemaal rustig bespreken.
En nogmaals, huilen mag!! Of schreeuwen of met kussens gooien😉

Reageren

Hey

Ik zie je reactie nu pas sorry,

Nadat ik hier een bericht geplaatst had heb ik eigenlijk mijn gsm niet meer aangeraakt en dus ook  niet meer op deze website geweest waardoor ik je reactie nu pas zie.

De huisarts had daarjuist aan de telefoon enkel gezegd kom morgen langs om het even te bespreken en dan zou hij me ook nog een voorschrift geven voor de verderzetting van de fysiotherapie en dan kan ik ook ineens een afspraak maken bij mijn fysio, ergens ben ik er wel blij om dat ik nog naar mijn fysio kan blijven gaan omdat ik met hem goed kan praten en het doet me goed om mijn hart te kunnen luchten maar ook de pijn verminderd nadat ik bij de fysio geweest ben. dus de fysiotherapie zal ik gewoon verder zetten. morgen even naar de huisarts om even de rest te bespreken.

Het is inderdaad zoals ik al dacht best heftig binnengekomen, het is zo moeilijk en ik begrijp het niet en ik ben zo in de war ondanks dat ik er rekening mee gehouden had dat de kans wel erg groot is, hoe dan ook het kwam erg hard binnen ik voelde me eerst uren leeg maar nu voel ik de pijn en verdriet en het is binnengekomen. Ik ga eerlijk zijn ik weet bijna niets over fibromyalgie het enige wat ik nu kan is huilen en ontzettend veel vragen die bij me binnenkomen erg vervelend als er zoveel vragen tegelijk in me opkomen.

Nadat ik thuis kwam vandaag had ik dus mijn moeder wel verteld wat de huisarts verteld had en dus ook verteld dat ik fibromyalgie heb en toen was haar reactie ook erg raar ik weet niet zo goed wat ik ervan moet vinden… daarna ging ik gewoon naar mijn kamer en toen het avond begon te worden kwam het besef binnen en barste ik uit in tranen ik kon echt even niet meer en ik wist gewoon niet wat ik moest doen. Mijn moeder die daarna binnenkwam in mijn kamer zag dat ik gehuild heb en vroeg waarom en toen ik dan zei dat het gewoon te veel is allemaal en dan ook nog is wat de huisarts zei erboven op dat het gewoon allemaal te veel is en toen lachte ze me letterlijk uit en zei ze stel u niet zo aan je doet alsof je dood gaat. Nou ik kan u vertellen dit is ontzettend pijnlijk om te horen. nadat ik even weer rustig werd had ik wel echt barstende hoofdpijn van het huilen maar toen ik naar een flesje water ging halen was de hel begonnen, mijn vader werd kwaad om iets heel stoms oprecht gewoon omdat ik de was niet gevouwen had maar vandaag stond mijn hoofd er oprecht niet naar hij werd er zo kwaad om en had de tafel tegen mijn geduwd (heel hard) want die tafel was zelfs helemaal omgedraaid maar goed hij had dus die tafel ontzettend hard tegen mij gegooid en die tafel kwam dus heel hard tegen me aan wat absoluut ondraaglijke pijn met zich mee brengt ik kon het echt niet meer aan en ik begreep gewoon echt niet waarom hij om zo iets boos word en om me dan zo pijn te doen waarom? (mijn vader behandeld me altijd zo slecht en niets anders dan negatieve opmerkingen over mij en heeft me al heel vaak geslagen) Ligt het aan mij? doe ik iets verkeerd? Ik snap het gewoon niet…  Want ik kan me echt niets bedenken wat ik gedaan zou hebben… dit is niet de eerste keer van kleins af aan deed hij dit al. en Ik kon me niet beheersen alles werd me te veel en ik heb mezelf jammer genoeg weer verwond, op mijn arm is een grote wonde te zien nu en oprecht ik ga heel eerlijk zijn het had echt bijna niets gescheeld of ik had mezelf iets aangedaan, ik voel me zo stom en dom en ik schaam me hier dood voor. maar het is voor de zoveelste keer iets gebeurd en dat mijn vader mij zo behandeld en me pijn doet (letterlijk)  waardoor ik er oprecht klaar mee was met mijn leven. Ik heb mezelf weer verwond… mijn hele arm vanaf mijn pols t.e.m. mijn elleboog is 1 grote (wond, litteken) op dit moment en daar was het niet bij gebleven ik heb daarjuist heb ik ook meer dan 25 pillen genomen omdat ik mijn leven niet meer zag zitten. Hoe erg en hoe stom het ook klinkt ik voelde mij achteraf zo dom en mislukt en schaamde me dood (niemand weet hier van) ik had achteraf meer het gevoel van waarom heb ik er niet meer genomen dan leefde ik nu niet meer en dan was ik van deze pijn af… Ik heb mezelf nog kunnen tegenhouden om niet meer pillen te nemen en om pijn polsen niet open te snijden maar het heeft weinig gescheeld eerlijk gezegd. Het is niet dat ik echt dood wil, maar ik heb zo het gevoel dat het gewoon beter zou zijn als ik dood zou zijn en dat de pijn dan stopt en dat is wat ik wil, dat alle verdriet, schuldgevoel, pijn, angst, schaamte gewoon stopt. Ik voelde me achteraf zo leeg nu nog steeds ik voel letterlijk niets geen pijn, geen verdriet, gewoon echt helemaal niets ik voel me zo leeg.. Waarschijnlijk komt het door dat ik zoveel gehuild heb en door wat ik gedaan heb. (ik heb deze keer wel de huisartsenpost gebeld).

Ik zeg dit niet voor aandacht of wat dan ook en ik heb dit ook niet gedaan voor aandacht of iets ik heb dit gedaan omdat ik mijn leven zo zat ben en omdat ik oprecht geen zin meer heb in dit leven (op deze manier) zoveel dingen uit het verleden die ik (nog) niet verwerkt heb en dingen die nu nog altijd gebeuren hebben zoveel invoelt op hoe ik me voel in mijn vel enz en het gaat niet meer ik ben het zo beu, ik kan mijn leven niet meer aan ik heb zoveel energie proberen te steken en me sterk proberen te houden maar het lukt me niet meer, Ik heb me deze keer nog kunnen tegenhouden om mezelf niets aan te doen maar oprecht ik weet niet of het me nog gaat lukken om me de volgende keer tegen te houden… Natuurlijk ben ik niet trots op maar ik kan het echt niet meer aan en ik weet dat ik professionele hulp nodig heb, vandaar dat ik ineens een afspraak gemaakt heb bij een therapeute een andere dan degene waar ik eerder over verteld had het voelde niet goed bij haar dus ben ik veranderd van plek en therapeute naar een andere en daar kan ik volgende week voor het eerst naartoe. ik besef dat ik hulp nodig heb en ik heb nu ook stappen gezet om hulp te zoeken hoe moeilijk het ook is. en oprecht ik vertel dit niet voor aandacht maar het is echt gewoon wanhoop ik heb er zo genoeg van van alles en ik ben het zo beu ik wil niet meer verder leven op deze manier…

Wat ik dus gedaan hebt heeft er ook voor gezorgd dat ik me nu erg leeg voel en zelfs niet meer kan huilen hoewel ik het gevoel had dat ik moet huilen, de tranen komen er niet uit ik voel me zo raar en dom en mislukt en bang en ik schaam me dood 🙁 Ik vind het ook gewoon zo stom dat ik er niet eens spijt van heb maar het juist erg vind dat ik niet verder gegaan was…

 

Sorry dat ik nogmaals terug ben

Bedankt dat je telkens reageert Suzan!                                                                                                  Groetjes Ax

Reageren

Hey,

Heb je je huisarts ook verteld dat jou vader je mishandelt? Want dat is het toch wat hij doet.
En wat dat met jou doet?
Want als ik zo jou berichtjes lees,zou er eigelijk iets aan jou thuis situatie moeten veranderen om te zorgen dat je je beter gaat voelen.
Zou je eigenlijk even een time out willen hebben van alles om je heen om tot rust te kunnen komen.
Als je dat met je huisarts bespreekt,kan die je misschien helpen om te kijken hoe en of dat misschien mogelijk is.
Want op deze manier blijf je hangen in de negatieve gevoelens die je hebt
Het is in elk geval goed dat je weer terug naar je fysio kunt gaan,dan heb je iemand in je nabijheid die je kan steunen.
En hier ben je uiteraard ook altijd welkom om je hart te luchten!

Reageren

Hey

Neen de huisarts weet te er niet van, het is niet echt mishandeling (denk ik) maar het is meer als hij kwaad op op wie dan ook dan gooit hij met spullen tegen mij.

De huisarts weet er niet van.
Zoals je zegt ik zou inderdaad echt even rust willen.

Klopt inderdaad ik vind het wel fijn dat ik nog bij mijn fysio terecht kan. Ik moet morgen weer gaan.

Ik heb even een andere vraag is het normaal dat ik last heb van trillende handen?

Reageren

Ja, als je gestresst bent,passen trillende handen daarbij. En ook bij hyperventilatie.
Vraag je fysio maar of hij je daar wat oefeningen voor kan leren, dat kan goed helpen

Reageren

Hey

dankjewel voor je reactie

ik zal mijn fysio vragen voor oefeningen, want het is best wel irritant omdat ik mijn hand dan bijna niet kan gebruiken…

Ik heb dit ooit al is eerder gehad maar toen waren het mijn benen die trilde nu heb ik er al een tijdje geen last van gehad maar nu merk ik dat het mijn handen zijn die trillen en het is pas vandaag dat ik het gemerkt heb en het was niet alleen dat mijn handen trilde maar ik merkte dan mijn hele arm pijn begon te doen en dat die bijna niet kon gebruiken door de trillingen en pijn… vandaag was het tot nu toe een redelijk ‘goede’ dag tot nu toe ik ben nog niet thuis geweest dus vandaag had ik eigenlijk geen stress ofzo… of kan het komen door de stress van de voorbije weken/maanden

Reageren

Ja,dat kan zeker!
Stress kan heel lang in je lijf blijven zitten

Reageren