“Toch is het aan je fysiotherapeut om aan te geven dat jou hiermee helpen buiten zijn functie om gaat. Stel dat hij jou helpt met je psychische problemen en het gaat erger mis, dan kan hij tuchtrechtelijk aansprakelijk worden gesteld.” Dit is toch wel heel zwaar aangezet. Dit soort opmerkingen helpen de vraagsteller in dit geval echt niet.

Klopt inderdaad deze woorden helpen me inderdaad niet zoals John zei, dit kwam juist hard aan toen ik het las. Dankjewel John want ik wilde er ook op reageren maar wist niet goed hoe.

Mijn fysiotherapeut en ik hebben afgesproken dat we er gewoon over gaan blijven praten maar dat hij mijn huisarts gewoon wel op de hoogte zal brengen over wat ik gedaan heb en dat heeft hij ook gedaan want hij heeft mijn huisarts gebeld omdat ik het niet durf. En daarbij mijn fysiotherapeut probeert me er juist van te overtuigen om echt professioneel hulp te zoeken maar dat zie ik nog niet zitten en die pillen die ik genomen heb zag ik zelf niet als een zelfmoordpoging maar gewoon om even alles te vergeten en de pijn te ‘verzachten’ ik weet ook wel dat dit niet de juiste manier is daarom ook dat ik toch naar mijn fysiotherapeut geluisterd heb en dat ik een afspraak gemaakt heb met mijn huisarts om met hem ook is te praten verder zal ik gewoon ook met mijn fysiotherapeut blijven praten hij is mijn enige vertrouwenspersoon verder heb ik niemand die ik echt vertrouw.  Hij heeft me inderdaad ook aangegeven met dat van die pillen dat hij me daar niet echt mee kan helpen en dat de huisarts me daar meer mee kan helpen maar dat wij wel gewoon zouden blijven praten zodat ik mijn hart gewoon kan luchten en het doet me wel gewoon goed ik heb gisteren ook met hem gesproken en ik voelde me opgelucht en zonder hem zou ik nooit de stap gemaakt hebben om hiervoor een afspraak te maken bij de huisarts verder zal ik gewoon blijven praten met mijn fysiotherapeut aangezien hij mijn enige vertrouwenspersoon is.

Reageren

@Anoniem

Trek het je niet aan wat er gezegd wordt!
Jou fysio zal echt wel aangeven naar jou toe als hij vindt dat jij verdere hulp nodig bent. En niet omdat hij bang is vervolgd te worden,maar omdat hij jou helpen wil.
Het is juist goed dat je met hem blijft praten,samen is het makkelijker om lastige,spannende stappen te zetten dan alleen.
En regelmatig je hart luchten helpt ook voorkomen dat weer iets dergelijks gaat doen.
Heel goed dat je ook met je huisarts gaat praten,ook dat is al een stapje vooruit!
Hoe gaat het nu lichamelijk met je,heb je nog last van medicijnen?

Reageren

@Suzan

Dankjewel ja het helpt me wel om mijn hart te kunnen luchten bij hem. En zoals ik als zei ik ben blij dat ik dat gedaan heb want nu heb ik de stap kunnen zetten om toch met mijn huisarts te gaan praten. Ja hij zou het sowieso wel aangeven als hij zou vinden dat ik verdere hulp nodig heb maar zoals hij zelf al zei de eerste stap is gezet en dat was om een afspraak te maken om met de huisarts te praten. En verder ga ik ook gewoon met mijn fysio blijven praten. Hij gaf zelf ook aan dat hij me wilt helpen en als het is omdat hij mijn enige vertrouwenspersoon is vind hij het niet erg dat ik erover praat met hem.

Lichamelijk gaat het wel redelijk enkel dat ik wel echt merk dat ik naar adem moet happen ik heb het gevoel dat ik niet goed kan ademen en de misselijkheid is nog steeds heel erg aanwezig en de duizeligheid daar heb ik ook nog wel veel last van.

Reageren

En dat je die eerste stap hebt gezet,is al een hartstikke goed begin!
Geef ook even bij je huisarts aan dat je toch nog niet helemaal fit bent,want dat is wel iets om even in de gaten te houden

Reageren

Graag wil ik even delen wat het antwoord van mijn fysiotherapeut was toen ik hem vroeg hoe hij in een dergelijke situatie zou handelen,om te illustreren dat het werk van een fysio verder gaan dan een massage of oefeningen doen.

” Ik vind dat een fysiotherapeut wel degelijk een stuk mentaal welzijn van zijn patiënten bewaken mag.
Bij veel patiënten zit een emotioneel probleem achter de lichamelijke klachten waarmee de patiënt bij de fysio komt. Door met de patiënt daarover in gesprek te gaan, wordt het makkelijker om de lichamelijke klachten aan te gaan pakken. Hierdoor kan zeker een vorm van vertrouwen ontstaan,die ook nodig is om de patiënt fysiek te kunnen helpen.
Een patiënt die in het hoofd “vol” blijft zitten,is veel moeilijker te behandelen dan iemand die eerst een stukje mentale spanning los heeft kunnen laten.
Zonder hierbij op de stoel van een psycholoog te willen gaan zitten.
Op het moment dat de mentale problemen dusdanig zijn dat er echt meer hulp nodig is,adviseur je de patiënt om er mee naar de huisarts te gaan.
Maar meer dan adviseren kun je niet doen,de patiënt moet zelf wel willen.
En in het geval wat jij hier beschrijft, vind ik het allerbelangrijkste dat de vertouwensband tussen fysio en patiënt niet geschaad wordt.
Zodat er in elk geval iemand een vinger aan de pols houdt en de patiënt in kwestie iemand heeft om op terug te vallen en bij terecht kan.
Ook al is die vertrouwenspersoon “slechts” opgeleid als fysiotherapeut en niet als psycholoog of psychiater.
De fysiotherapeut kan in een dergelijke situatie wel degene zijn die helpt de stap naar huisarts of psycholoog kleiner te maken.
En dat vind ik persoonlijk ook bij het helpen van een patiënt horen,ik zou net zo als deze collega hebben gehandeld”

Reageren

Zeker eens dat de fysio een lage drempel heeft, en heel goed als eerste aanspreekpunt kan dienen.
De fysiotherapeut kan altijd een luisterend oor bieden.
En inderdaad doorverwijzen bij risico’s.

Ik ben binnen mijn beroep bekend met tuchtrecht (zo ook de fysiotherapeut), vandaar mijn waarschuwing en kanttekening dat je met z’n 2-en de grens moet bewaken.

Reageren

• @ Suzan

Fijn dat ik dit toch nog lees dat je fysiotherapeut inderdaad hetzelfde gereageerd zou hebben net als mijn fysio.

zoals je al zei is het bij veel patiënten dus het geval dat de mentale spanningen een grote rol hebben op het lichamelijk genezingsproces wat bij mij ook het geval is het is niet zo dat de mentale spanningen de oorzaak zijn van mij lichamelijke klachten maar het heel er wel heel veel invloed op en staat dus in de weg dat ik lichamelijk zou genezen. Dat had mijn fysio ook op gemerkt helemaal in het begin en hij had toen aangegeven dat als ik mijn hart wil luchten dat het wel bij hem kan omdat hij de litekens op mijn armen zag en zag dat ik wel last had van spanningen dat was ook te voelen aan mij rug en nek. Tot 3 weken terug had ik er niks van gezegd en dan begon ik stap voor stap wel meer erover te vertellen omdat ik echt het gevoel had/heb dat ik het ergens kwijt moest dus elke keer dat ik er moest zijn spraken we erover en het lucht echt op en ben oprecht opgelucht dat hij me wel wil helpen hierin. En gisteren na een redelijk lang gesprek met hem aangezien ik daar toch moest zijn heeft hij me geholpen om toch de stap te zetten om de huisarts op de hoogte te brengen maar omdat ik dat niet durfde heeft hij dat gedaan. Hij heeft toen ook aan mij gevraagd of er bepaalde dingen zijn die ik hem verteld heb of dat er iets is waarvan ik liever heb dat hij dat niet zou delen met de huisarts. Na dat allemaal besproken te hebben heeft hij de huisarts gebeld. En ik heb dan ook ineens een afspraak gemaakt bij de huisarts.
Het is inderdaad belangrijk dat je iemand hebt om op terug te vallen als het even minder gaat of nood hebt aan een gesprek en het is bij iedereen iemand anders maar bij mij is mijn enige vertrouwenspersoon mijn fysiotherapeut. Ik weet 100% zeker dat als ik hem dit allemaal niet verteld had dan zou ik nooit de stap gezet hebben die ik nu gezet heb en dat is een hele grote stap voor mij dus de huisarts contacteren hierover.
voor mij was het al een hele grote en moeilijke stap om zelfs mijn fysio hierover te vertellen en dan bedoel ik heel het verhaal het was voor mij moeilijk om iemand echt in vertrouwen te nemen maar na een lange tijd wist ik wel dat ik hem kon vertrouwen en stap voor stap ben ik toch meer beginnen vertellen. Het is Niet gemakkelijk om de stap de nemen en iemand in vertrouwen te nemen als je veel hebt meegemaakt en je niemand meer vertrouwd. Uiteindelijk ben ik wel blij dat ik toch wel bij mijn fysio terecht kan als het moeilijk gaat of als ik er nood aan heb. En ik weet ook zeker dat mijn lichamelijke problemen beter genezen kunnen worden als ik mijn mentale problemen en spanningen van me af kan zetten en erover te praten met iemand die ik echt vertrouw dus in mijn geval mijn fysio.

echter vind ik het echt heel mooi ook om te zien dat er meerdere fysiotherapeuten ook zo overdenken en het zelfde zouden handelen als mijn fysiotherapeut.

 

 

@Alias

Ik snap wel dat je dat zei doordat je in je werk bekend bent met tuchtrecht.

maar zoals je zelf ook zei een fysiotherapeut is een goede eerste aanspreekpunt en kan een hele goede luisterend ook zijn. En me juist helpen om de stap te zetten om bv met de huisarts te praten aangezien ik het echt niet zie zitten om met een psycholoog te praten.

maar ik ben al blij dat ik de stap wel heb kunnen zetten om met de huisarts te gaan praten. Ik heb er wel voor gekozen om te blijven praten met mijn fysiotherapeut en hij vond het helemaal oke.

dank jullie wel voor de steun en goede raad het doet me goed om te lezen!

Reageren

Ik wens jou alle kracht om jou leven weer positief op de rails te krijgen!!

Reageren

Het is in ieder geval goed dat je wel hulp hebt. De fysio kan zelf wel bepalen wat wel en niet kan.

Reageren

Ik heb een vraag zou ik nu eventueel terug mogen beginnen met mijn allergie pillen te nemen? Ik wil denk ik wel terug beginnen ermee maar ik ben bang dat ik dan weer die fout ga maken… en ik heb eigenlijk echt ontzettende rugpijn gewoon abnormaal normaal neem ik dan een ibuprofen in maar ook daar ben ik bang dat ik weer te veel ga nemen omdat op dit moment nog niet terug oke voel (mentaal) kan iemand me verder helpen?

Reageren

In principe kun je daar weer mee beginnen. Beetje vreemd wat je schrijft
“Ik wil denk ik wel terug beginnen ermee maar ik ben bang dat ik dan weer die fout ga maken” Als je de pillen toch in huis hebt kun je er altijd te veel van nemen of je er nou wel of niet mee begint. Dat maakt dus geen verschil. Je moet er gewoon niet te veel van innemen want je bereikt er helemaal niets mee.

Reageren

Hey

Ik ben het weer, ik weet niet zo goed hoe ik dit moet zeggen maar op dit moment zit ik echt erg in de knoop met mezelf en hoe ik me voel en het gaat de slechte kant op met mij mentaal. Ik heb op dit moment echt de ruimte en tijd nodig om mijn leven weer op te pakken en rustig na te denken over alles en wat ik wil doen om mijn leven weer terug op te pakken maar mijn ouder(s) gunnen me die ruimte niet ze willen letterlijk elke stap dat ik zet weten ze willen me na dat ik bij de fysio ben geweest altijd komen ophalen maar eigenlijk heb ik juist even een momentje voor mezelf nodig om alleen te zijn en na te denken. Ook als ik eens in het weekend alleen wil gaan wandelen zeggen ze altijd dat mijn zusjes mee moeten gaan maar ik wil dat niet omdat ik tijd voor mezelf nodig heb. Het voelt echt stikkend ik heb ook aangegeven dat ik dit niet wil en dan worden ze boos. Ik weet niet wat ik nog meer kan doen want ik heb het al zo vaak gezegd en het eindigt altijd met ruzies…

Reageren

Je ouders zullen het wellicht doen omdat ze bezorgd zijn. Ik zou je eigenlijk willen aanraden om het open met je ouders te bespreken

Reageren

Maar dat zullen ze niet begrijpen dat weet ik zeker ze gaan vinden dat ik me aanstel en het interesseert mijn vader echt niet hoe ik me voel hij is juist ook 1 van de redenen waarom ik me zo slecht voel in mijn vel maar ik kan er niks van zeggen. Ze gaan me nooit begrijpen

Reageren