Is het misschien een idee om samen met je huisarts of fysio een gesprek met je ouders aan te gaan?

Dan sta jij niet alleen tegen over hun beide en een derde partij zorgt vaak dat er minder snel ruzie komt.

Het lijkt mij ook goed als je ouders van iemand anders horen hoe jij er aan toe bent. Dan dringt het misschien beter door en kunnen ze je beter begrijpen en steunen.

Als ik me niet vergis, denk ik dat jij ook degene was met dat topic over anti depressiva. Mocht je daar idd mee beginnen,is het echt belangrijk dat je steun van je directe omgeving hebt. Omdat je nare gevoelens bij het opstarten nog extra kunnen toenemen. Dat is echt heel zwaar om alleen te moeten doen, plus dat je veranderde gedrag ,(emotioneel, prikkelbaar, lethargisch), ook op zal vallen. En als mensen om je heen niet weten waar dat vandaan komt,kan het tot nog meer onbegrip leiden. Wat bij jou door de medicatie weer extra hard binnen kan komen.

Overleg eens met je fysio of huisarts of dit een optie zou kunnen zijn, ze willen je allebei helpen hebben ze gezegd

Probeer er dan in eerste instantie alleen met je moeder over te praten. Als je er een oplossing voor wilt, zul je wel iets moeten doen. Met alleen maar te bedenken waarom het niet kan, kom je ook niet verder. En anders zou je professionele hulp moeten inschakelen maar ik begrijp uit je berichtjes dat je dat eigenlijk ook niet wilt

Reageren

Ik heb geprobeerd om aan mijn moeder uit te leggen hoe ik me voel ik heb niet verteld waardoor ik me zo voel althans niet alles maar ze begrijpt me niet… Ik heb ook tegen haar gezegd dat ik even ruimte nodig heb om na te denken en dat ik me niet goed voel in mijn vel maar ze zei letterlijk ” ja het zal wel je bent zeker gewoon moe omdat je laat slaapt of omdat je niet naar school wilt doe je alsof stel u niet zo aan je bent nog jong doe niet alsof je al zo oud bent”. Wat moet ik nou met deze reactie ze begrijpt me echt niet en ze denkt dat ik doe alsof ik me niet goed voel in mijn vel terwijl ik echt gewoon kapot ben zelfs de leerkrachten op school merken dat ik de laatste tijd veel trager ben en me niet kan concentreren en dat hebben ze zelfs gezegd tegen mijn moeder en ze zei “ja dat komt zeker doordat ze laat slaapt” maar het ding is dat ik juist niet kan slapen door dat ik me zo slecht voel s’ochtends kom ik zo moeilijk uit mijn bed zelf omkleden gaat moeizaam ik heb er zelfs geen energie meer voor ik weet niet wat ik er mee aan moet. Ik word er zo moe van… maar ik snap mezelf echt niet meer net als vandaag ik voelde me echt 3/4 weken echt heel down en geen plezier niets ik zag het leven zelfs niet meer zitten maar vandaag ja buiten dat ik nog steeds niet uit men bed kon, kon ik op school best wel een beetje plezier hebben en even alles vergeten, maar nu voel ik me weer heel down en niet goed in mijn vel, ik slaap heel slecht ik kan moeilijk in slaap vallen maar als ik eenmaal slaap word ik zo vaak wakker s’nachts en kan ik niet uit mijn bed. ik val letterlijk bijna elke dag huilend in slaap… ik heb wel een afspraak bij de huisarts dinsdag maar ik weet niet goed hoe ik alles moet vertellen want hij weet nog niet alles… Maar mijn moeder begrijpt gewoon niet hoe ik me voel en geeft me gewoon niet de ruimte die ik nodig heb om te kunnen nadenken.

Reageren

Het beste is toch om gewoon alles open en eerlijk met je huisarts te bespreken.

Reageren

Probeer je huisarts je hele verhaal te vertellen en vraag of hij met je moeder wil praten. Samen met jou of alleen.

Reageren

Maar ik wil juist niet dat mijn moeder (ouders) alles weten… ik ga wel gewoon proberen om alles tegen de huisarts te zeggen maar ik wil niet dat mijn ouders hiervan weten…

Reageren

Belangrijkste is in ieder geval dat je open en eerlijk over alles tegen je huisarts bent. Voor de huisarts is dat belangrijk om je goed te kunnen helpen

Reageren

Ik denk dat ik het er wel eerst over ga hebben met mijn fysio want ik heb dinsdag ook een afspraak bij hem dus ik denk dat ik het er eerst met hem over ga hebben om mijn hart te kunnen luchten, heb er wel even nood aan op dit moment en in de avond heb ik een afspraak bij de huisarts ik ga echt mijn best doen om hem alles te vertellen alleen vind ik het zo moeilijk om erover te praten…😔

Reageren

Dat lijkt me een goed plan!

Wat je ook nog kunt doen,is je verhaal in een mail naar je huisarts sturen,voor je de afspraak hebt.
Zeg maar net zo als je hier je verhaal vertelt.
Dan hoef je het niet face to face te vertellen als je dat moeilijk vindt,maar je huisarts is wel op de hoogte van alles wat in jou om gaat en van belang kan zijn om je te helpen.
Er over praten kan dan stapje voor stapje,dan is het minder direct en minder confronterend.

Reageren

Hey ben er weer sorry dat ik zo vaak terug kom maar ik kan het echt niet meer aan…
Ik heb weer dezelfde stomme fout gemaakt als zondagnacht, er is zoveel gebeurd na dat ik hier daarnet weer een bericht geplaatst heb en het werd me echt allemaal te veel dat mensen me maar blijven pijn doen en kwetsen en doen alsof ze niets gedaan hebben ik kan het niet meer aan en het interesseerde me echt niet of er iets erg met me zou gebeuren of dat er ernstige bijwerkingen kunnen zijn of wat dan ook het maakte me echt niets meer uit en ik heb 6 van die allergie pillen genomen en 9 ibuprofen’s genomen ik weet dat dat echt niet goed is maar het maakte me echt niets meer uit of ik het überhaupt nog zou overleven… zondag was het geen zelfmoordpoging maar dit keer zie ik dit wel echt als een zelfmoordpoging ik ben er niet trots op maar ik kan dit leven gewoon niet meer aan… ik weet echt niet wat ik hier nu mee moet er is letterlijk niemand met wie ik hierover kan praten want ik vertrouw echt niemand gewoon enkel mijn fysiotherapeut maar ik wil hem nu niet lastigvallen hiermee ik denk dat ik hem al te veel lastigval (althans dat is hoe ik me voel alsof ik hem lastigval) hij zelf zegt dat het niet zo is en dat hij me juist wil helpen om naar oplossingen te zoeken en me hieruit helpen ik weet echt niet wat ik nu moet doen… ik voel me echt wanhopig en dit is niet om aandacht te zoeken ofzo maar ik weet oprecht niet wat ik nu moet doen… ik heb wel echt nood aan een gesprek (luisterend oor) op dit moment…

Reageren

Bel dan nu de huisartsenpost en vertel wat voor medicatie je genomen hebt!

Reageren

Eerder werd het noodnummer 113 genoemd,daar kun je anoniem je verhaal vertellen.

Bel hun als je de huisartsenpost niet durft te bellen

Reageren

Heb ik net gedaan ze zeiden dat ik de huisartsenpost moest bellen maar dat kan ik niet…

Reageren

Kunnen wel, maar willen niet…

Reageren

Het is niet dat ik het niet wil maar ik durf het gewoon echt niet

Reageren